විශේෂාංග

කුරුණෑගල සර්වජන බලයේ වේදිකාව මත ඈ කෙළින්ම නැගී සිටියා ය. ත්‍රිභාෂා චතුර, මනා හික්මීමකින් සහ පරිණත බුද්ධියකින් හෙබි ඇය, වචන ගැළපුවේ හුදු කතාවකට නොවේ. පෞද්ගලිකව කුමන වන්දියක් ගෙවන්නට සිදු වුව ද, සත්‍යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය යුතුය යන අචල විශ්වාසය සහ නිර්භීතකම ඇගේ හඬ තුළ රැව්පිළිරැව් දුන්නේය. එහෙත්, ඇය දැක්වූ ඒ එඩිතරකම අවසානයේ ඇයව දරුණු ඉලක්කයක් බවට පත් කළේ ය.

සමාජ මාධ්‍ය යතුරුපුවරු පිටුපස සැඟවුණු අන්තවාදී සුළුතරයක්, ඇයට එරෙහිව අතිශය නින්දිත, සැලසුම් සහගත සහ අනුකම්පා විරහිත මඩ ප්‍රහාරයක් මුදාහළහ. ඔවුන්ගේ අරමුණ අදහස් සමග තර්ක කිරීම නොවේ. එක් මනුෂ්‍යයකු ගේ ආත්මය සහමුලින් ම බිඳ දැමීමයි. ගෙවල් දොරවල්වල, විශ්වවිද්‍යාල නේවාසිකාගාරවල සහ ගම්බද සාලවල සිට මේ දෙස බලා සිටින සමස්ත තරුණියන්ටම භීතිය මුසු පණිවිඩයක් දීම යි.

ඇගේ චරිතය කැබලි කරද්දී අගමැතිනිය කොහේ ද සිටියේ? ඈ නිහඬ විය. වායුසමනය කළ රූපවාහිනී මැදිරිවලට වී කාන්තා සමානාත්මතාවය ගැන සූදානම් කළ දෙබස් පවසන කොළඹ 'කාන්තා බලගැන්වීමේ වීරවරියන්' කොහේද සිටියේ? ඔවුන් ඉතා පහසුවෙන්, ලැජ්ජා සහගත ලෙස නිහඬ වූහ. කැමරා ඉදිරියේ විරෝධතා පාගමන් යමින් ජාතිවාදයට එරෙහිව හඬ නගන පිරිස් කොහේද? ඇත්තම තරුණියකට ඔවුන්ගේ සැබෑ හඬ අවශ්‍ය වූ මොහොතේ ඒ කිසිවෙකුත් පෙනෙන්නට සිටියේ නැත. ඔවුන්ගේ ඒ මරණීය නිහඬතාව, ඔවුන්ගේ කතාවලින් මෙතෙක් වසාගෙන සිටි බොරුව මුළු රටට ම නිරාවරණය කළේ ය.

මේ මවාපෑම් බලගැන්වීම් පවතින්නේ මාධ්‍ය හමු වෙනුවෙන් පමණි. නිර්භීතකම වෙනුවෙන් සැබෑ වන්දියක් ගෙවීමට සිදුවන විට ඔවුන් අතුරුදන් වෙයි. සුවපහසු කාමර තුළ සමානාත්මතාවය ගැන හඬ නඟන ඔවුන්, උගත් තරුණියක් ප්‍රසිද්ධ වේදිකාවක සත්‍යය පැවසූ වරදට සයිබර් අවකාශය තුළ ඝාතනය වෙද්දී නිහඬවම පසුබසිති.

නමුත් මේ කතාව ලියවෙන්නේ ඒ බියගුල්ලන් වෙනුවෙන් නොවේ. මේ කතාව සහමුලින් ම අයිති වන්නේ ඒ තරුණියගේ නිර්භීතකමට ය. ඇයට සිදුවූ දේ දැක, "කතා කිරීම වෙනුවෙන් මෙතරම් වේදනාවක් විඳින්නට සිදුවේ නම් කතා කර ඵලක් තිබේදැයි" සිතා තැවුණු මේ මාතෘභූමියේ සෑම දියණියකට ම ය.

එය වටී… සත්‍යය වෙනුවෙන් නැගී සිටීම සැමදා වටින්නේ ම ය.

කිසිදු සයිබර් කුලීකරුවකුට විනාශ කළ නොහැකි සාඩම්බර ජීවිතයක් ඔබට ඇත. ගැඹුරින් සිතන මනසක්, අව්‍යාජව සංවේදී වන හදවතක් සහ බලවතුන්ට අභියෝගයක් වුවද සත්‍යය කතා කරන හඬක් ඇති ඔබ සෑම කෙනෙකු ම සැබවින්ම සුන්දර ය. ඔබේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට ඔබට අයිතියක් ඇත. ඔබේ බුද්ධියෙන් රටේ අනාගතය හැඩගැස්වීමට ඔබට පූර්ණ අයිතියක් ඇත. ඕනෑම වේදිකාවක, ඕනෑම සභාවක, ඕනෑම පිරිසක් ඉදිරියේ තමන් විශ්වාස කරන දේ නොබියව පැවසීමට ඔබට අයිතියක් ඇත. එම අයිතිය කිසිදු ආණ්ඩුවකින්, දේශපාලන පක්ෂයකින් හෝ හෝටල් කාමරවල පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණයකින් ඔබට දන් දුන් දේවල් නොවේ. ඔබ ජීවත්ව සිටින, මේ රටේ පුරවැසියෙකු වන, ගෞරවය හිමි විය යුතු මනුෂ්‍යයෙකු වන නිසාම ඒවා ඔබට උරුම වූ අයිතිය යි.

බියට පත් සුළුතරයකගේ නොහික්මුණු වචනවලට එම අයිතිය ඔබෙන් උදුරාගත නොහැක. ඔවුන් ඇයට පහර දුන්නේ ඇය සාර්ථක වූ නිසා ය. ඇගේ හඬ බලගතු වූ නිසා ය. තමන්ගේම ප්‍රතිපත්තියක් මත හිඳිමින් සත්‍යය කතා කරන ආත්මවිශ්වාසයෙන් පිරි තරුණියක් ඉදිරියේ, අනුන් නිහඬ කර කුඩා කර තැබීමෙන් පමණක් යැපෙන බියගුල්ලන් සලිත වන නිසාය. ඒ පහරදීම ඇගේ චරිතය පිළිබඳ තීන්දුවක් නොව, ඔවුන්ගේම අනාරක්ෂිත බව සහ භීතිය පිළිබඳ පාපොච්චාරණයකි.

ඇගේ චරිත ඝාතනයට දායක වූ සෑම පිරිමියෙකු ම මොහොතකට නිහඬව සිතා බලන්න. ඔබව මෙලොවට බිහි කිරීමට අනන්ත දුක් විඳි ඔබේ මව දෙස බලන්න. ඔබව විශ්වාස කළ ඔබේ බිරිඳ දෙස බලන්න. යම් දිනෙක ඔබේ දියණිය මෙවැනි වේදිකාවකට නැගී තම හදවතින් කතා කරද්දී නන්නාඳුනන පිරිසක් ඇයව විනාශ කර දමනු ඇතැයි සිතා බලන්න. ඔබේම නිවසේ සිටින කාන්තාවන්ට හිමි ගෞරවය සහ ආරක්ෂාව, ඔබ මෙලෙස අනුකම්පා විරහිතව පහර දුන් ඒ අහිංසක ගැහැණු ළමයාට හිමි නැතිදැයි ඔබේ හෘද සාක්ෂියෙන් අසන්න.

දේශපාලනය නිසා ඇයට පහර දුන්, කාන්තාවෙනි, ඔබ ගැන කිසිවක් ලිවීමට හිත දෙන්නේ නැත. මන්දයත්, පරාජිත ඔබේ හිත තව තවත් පරාජය කර, ඔබ කොන් කරන්නට මගේ පිරිමි හිත ඉඩ දෙන්නේ නැත. ඇයට පහරදුන්නේ, ඈ කී දේ නිසා නොව. ඒ ඇය දිලිත් ජයවීර තාරුණ්‍යය වෙනුවෙන් හදපු වේදිකාවක සිට ඒ කතාව කල නිසාවෙනි. ඒ කතාව, මාලිමා වේදිකාවේ, අනුර සහෝදරයා හා හරිනි සහෝදරිය ඉදිරියේ කතා කරානම්, ඇයව ඔබ ඔසවා , මල්මාලා දමාවි.

ඈ ද කවුරුන් හෝ සෙනෙහසින් හදා වඩා ගත් දියණියකි. සහෝදරියකි. එදා වේදිකාවෙන් බැස ගෙදර ගිය ඇයට, ඇය ගැන සමාජ මාධ්‍යවල ලියැවුණු ඒ නින්දිත වචනවල බර තනිවම උසුලන්නට සිදු විය.

ඇය කළ එකම 'භයානක' වරද වූයේ, තමන් උපන් රටේ අනාගතය වෙනුවෙන් තම හඬ වැදගත් යැයි විශ්වාස කිරීම පමණි.

කර්මය යනු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නඩු තීන්දු බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින්නක් නොවේ. එයට නීතිඥවරු හෝ කල්දැමීම් අවශ්‍ය නැත. ඔබ අවම වශයෙන් වගවීමක් බලාපොරොත්තු වන, එහෙත් වැඩිම දඬුවම් ලැබිය යුතු දිනක එය ඉතා නිහඬව සහ නිවැරදිව පැමිණෙනු ඇත. එදිනට ඔබ ඉදිරියේ සිටින්නේ ඔබ කළ පාපතර ක්‍රියාවන්ගේ බර පමණි.

කුරුණෑගල වේදිකාවේ නැගී සිටි ඒ දිරිය තරුණියනි, ඔබට එල්ල වූ ඒ නින්දිත ප්‍රහාරවලට වඩා අතිමහත් ගෞරවයකින් ඔබ හිස ඔසවා සිටියා ය. ඔබේ කතාවේ වටිනාකම මනින්නේ ඔබට එල්ල වූ මඩ ප්‍රහාරවලින් නොව, ඔබ නිහඬවම දිනාගත් මිනිස් හදවත් ප්‍රමාණයෙනි. කොහේ හෝ ගමක සිටි පුංචි දැරියක් ඔබේ කතාව අසා තමන් තුළ අලුත් ශක්තියක් උපදවා ගන්නට ඇත. තාරුණ්‍යයේ පසුවන තවත් එක් දියණියක් ඔබ දෙස බලා, "යම් දිනෙක වේදිකාවක නැගී සිටිය හැකියි" යන සිහිනය දකින්නට ඇත. පොදු සමාජයට එන්නට බියෙන් සිටි තරුණියක් තම තීරණය වෙනස් කරගන්නට ඇත.

ඔබ ඔවුන්ට ඒ අවසරය දුන්නා ය. ඔබේ නිර්භීතකම ඔවුන්ගේ ආලෝකය විය.

සර්වජන බලය ඇයව ඒ වේදිකාව මත තැබුවේ අහම්බයකින් නොවේ. පක්ෂ නායකත්වයෙන් දුන් පිටපතක් කියවනවා වෙනුවට ඇගේම හඬින් සත්‍යය කතා කිරීමේ නිදහස ඇයට ලබා දෙමිනි. මෙම ව්‍යාපාරය ගොඩනගන්නේ කෙබඳු දේශපාලනයක් ද යන්න පිළිබඳ ප්‍රකාශනය එය යි. බලවත් පිරිමින්ගේ පසුබිම අලංකාර කරන හුදු සැරසිලි වෙනුවට, රටේ ජාතික සංවාදය පෙරමුණේ සිට හැඩගැස්වීමට තරුණියන්ට ඉඩදෙන දේශපාලනයක් එයයි.

"මගේ හඬ කුඩා වැඩියි, මගේ පසුබිම සාමාන්‍ය වැඩියි, මගේ භාෂා උච්චාරණය ගැමි වැඩියි, වේදිකාවකට එන්න මගේ පෙනුම මදි" යැයි සිතමින් තවමත් බියෙන් පසුවන මේ රටේ සමස්ත දියණියනි, මෙය හොඳින් අසාගන්න.

යතුරුපුවරු පිටුපස සැඟවී ඔබට පහර දෙන මිනිසුන් ඔබේ විනිශ්චයකරුවන් නොවේ. ඔවුන් ඔබේ සාක්ෂිකරුවන් ය. තමන්ගේ ජීවිතයේ කිසිදා අවදානමක් ගෙන සත්‍යයක් කතා කිරීමට කොඳුනාරටියක් නැති බියගුල්ලන්ව පවා සලිත කරවන්නට ඔබේ හඬට පුළුවන් බවට වූ සාක්ෂිය ඔවුන් ය.එබැවින්, නොබියව වේදිකාවට නගින්න; ඔබේ සත්‍යය නිර්භයව කතා කරන්න; ඔබේ බුද්ධිය, ඔබේ දැක්ම සහ ඔබේ ජීවය මේ රටට ලබා දෙන්න.

මේ රට ගොඩනැගුවේ බළකාමී කාමරවල සිට හයියෙන් කෑගැසූ පිරිමින් පමණක් නොවේ. සියවස් ගණනාවක් පුරා තම පැවැත්ම සහ තම හඬ අතිශය වැදගත් බව ඔප්පු කළ අසංඛ්‍යාත සාමාන්‍ය ගැහැනුන් විසිනි. ඔබ යනු ඒ නොබිඳුණු ඓතිහාසික ධෛර්යයේ ජීවමාන පුරුකයි.වේදිකාව ඔබේ ය. එය සැමදා ඔබට අයිතිව තිබිණි. කිසිවෙකුගෙන් සමාව නොගෙන, කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව ඒ මතට පියනගන්න. බියගුලු සුළුතරයට සුපුරුදු පරිදි බියෙන් බලා සිටින්නට ඉඩ හරින්න.

ඔවුන් බලා සිටිද්දී, ඔබ අභිමානයෙන් නැගී සිටින්න!

සටහන - නවම් මීගොඩ