V2025

විශේෂාංග

අරාජිකත්වය දකින වික්ටර්ට මංගල සිහිවෙයි..!

නිරන්තරයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය පිළිබඳ පුරෝකතනය කරමින් අභ්‍යන්තර දේශපාලනික කුණුවීම හා ඕජස් ගැලීම වහ වහා රටට අණාවරනය කළ ජේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී වික්ටර් අයිවන් විසින් නැවතත් වර්තමාන අර්බුදයේ භයානකත්වය පිළිබඳ විශේෂ සටහනක් තම ෆේස්බුක් ගිණුමේ පළකොට ඇත.

එහි සුවිශේෂීත්වය නම් 'ඒකාධිපතිත්වයට වඩා අරාජිකත්වය ඉතා භයානක බව යන්නයි' එහිදී ඇතිවී ඇති තත්වය තුළ ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ යම් රාජ්‍යයක ඒකාධිපතිත්වයෙන් ඇතිවන හානියට වඩා අරාජිකත්වය කරා යාමෙන් ඇතිවන හානිය කිසිදා හානිපූර්ණය කළ නොහැකි තත්වයක් බවයි. බර්ට්‍රන්ඩ් රසල්ගේ "Power: A new social ananalysis" නම් කෘතියද උපයෝගී කොටගෙන ඇත.

අරාජිකත්වය පුරෝකතනය කළ වික්ටර්ට මංගල සිහිවීම….

සැබවින්ම මංගල සමරවීර යනු ජීවත්ව සිටියාට වඩා අද සිටියානම් කෙතරම් වටිනා පුද්ගල චරිතයක්ද යන්න සමස්ත සමාජයම කතාකරමින් සිටී…

වසරකටත් පෙර ඇතිවීමට නියමිත දරුණු ආර්තික හා සාමාජීය කඩාවැටීම ඔහු කල්තියා දුටු දේශපාලකයෙක් විය. සාම්ප්‍රදායික දේශපාලන ක්‍රමය අතික්‍රමණය කරමින් "Z" පරපුරේ තාරුණය රට ලෝකයට විවෘත කරමින් 'රැඩිකල් මැද මාවත' නැතිනම් 'ෆ්‍රීඩම් හබ්' නිර්මාණය කරන ලදී.

නව දේශපාලන ආර්තික සාමාජීය මාවතක් සොයායන ගමනේ මූලාරම්භය සනිහටුන් කිරීමේදී මංගල විසින් ජේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී වික්‍ටර් අයිවන් හට උත්සවය ඇමතීමට ආරාධනා කළ අතර එදා වික්ටර් අයිවන් විසින් හෙළිකළ හා පුරෝකතනය කළ බොහෝ කරුණු නිසාවෙන් මංගල අධිවේගීව රැඩිකල් මැද මාවතේ ගමන් කරමින් සිටියදී අප අතරින් සමුගත් හ.
ජේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී වික්ටර් අයිවන් විසින් තම ෆේස්බුක් ගිණුමේ දීර්ඝ සටහනක් තබමින් මංගල ගැන මෙසේ කියයි…

'ඔහු හැමදාම තරුණ පරපුර වෙනුවෙන් පෙනීසිටි අයෙක්, එහෙත් තරුණ නැගිටීමට පෙර ඔහු මියගියේය.තරුණ නැගිටීම සිදුවන විට ඔහු ජීවතුන් අතර සිටියේ නම් ඔහු කුමක් කරණු ඇත්ද? තරුණ නැගිටීමේ අපේක්ෂා ඉටුකරගැනීම සඳහා එම අරගලය ව්‍යවස්ථාපිත රාමුවකට ගැනීමේ අවශ්‍යතාව ඔවුන්ට බලවත් ලෙස පෙන්වාදෙන අතර එම ඉලක්කය සපුරාගැනීමට බලවත් ලෙස ආරාධනා කරන පිළිවෙතක්ද අනුගමනය කරනු ඇතයි සිතමි' ලෙස ඔහු පවසා සිටී.

සැබවින්ම සැබෑ ජන අරගලය ඩිජිටල් පරම්පරාව විසින් ග්‍රහණය කරමින් අත්පත් කරගනිද්දී මංගල සමරවීරයන් ජීවතුන් අතර සිටියේ නම් අද සැබෑ අරගලය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක ලෝක ඉතිහාසයට එක් වන්නේ විවිධත්වයකින් සියළු ජාතීන්ගේ අදහස් හැඩතල වලින් පරිපූර්ණව ශ්‍රී ලාංකික ජාතියක් ලෙස ජයගත් ඩිජිටල් සියවසේ මහා විප්ලවය ලෙසින් වන්නට තිබුණි..

කෙසේ නමුත් ජේෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී වික්ටර් අයිවන්ගේ සටහන කියවා අවබෝධ කරගන්නේ නම් සියලු අරගල කරුවන්ට, සියලු දේශපාලකයන්ට මෙන්ම සමස්ත රටවැසියාටද ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇත.

ජ්‍යෙෂ්ඨ මාධ්‍යවේදී වික්ටර් අයිවන්ගේ ගේ සටහන පහතින්

මැදමුලනය ගෙදර යනු (01): වීරයා පීඩකයා වීම හෙවත් කුස්සිය හිස්වීම !

“අනේ මගේ ළමයිනේ අඬනකොට
මොනවද උඹලට මම දෙන්නේ,
වනේ සිටින දෙයියෝ අද ඇත්නම්
මැද මුලනේ හතරට පලනවනේ ...”

මුදලට මලපෙරේත මහින්දයිනි, බැසිලයිනි, චමලයිනි, නාමලයිනි, ඝෝඨාවෙනි, සියළු මැදමුලනයිනි,

තමුන්නැහේලා ගැන අවංක ඇත්තම කියනව නම්, තමුන්නැහේලා වගේ නවනිංගිරාවක් ගැන දන්නැති, විලිලැජ්ජාවක් අඳුනන්නැති හැතිකරයක් ගැන යමක් ලියන්න කියල හිතනකොට පවා ඇඟේ මාළු ගඟේ නටනව. තමුන්නැහේලා, මේ රටේ ඉන්න ප්‍රමිතිගත විෂයන් ගැන හයහතර නොදන්න නූගත් වරිගවාදී බහුතර ජනයාගේ ගොං තකතීරුකං දඩමීමා කරගෙන කෙලපු නුහතයක් තරම් මගඩිවලින් එකක් හරි ඇමෙරි-යුරෝ රටකට එහෙම කළා නම්, අඩුම තරමින් ලඟ තියෙන ඉන්දියාවටවත් කළා නම් එහෙම, මේ වෙනකොටත් තමුන්නරහේලාව දූවිලි බවට කුඩුසංසාර කරල මකබාවා ඇරල.

ඒ නිසා දේශපාලනය සහ දේශපාලකයින් ගැන අනාගත දැක්මක් නැති මේ රටේ හැට නව ලක්ෂයක් නූගතුන් තමුන්නැහේලා වගේ වාහෙලාට චන්දය දීල පුටු උඩ නග්ග ගත්තේ, තමුන්නැහේලා මහ වීරයෝ කියල හිතාගෙන. දැන් මේ වීරයින්ගේ සිංහ හම ගැලවිලා, හිවල් හම පෙනිලා, මෙයාලා පීඩකයින් බව හෙළිදරව්වෙලා පාරක් පාරක් ගානේ වීරයාට “පිස්සෙක් පිස්සෙක්” කියමින් වරිග ජනයා මොරදෙන මොහොතක, යුද්ධය දිනා දුන්නේ මැදමුලනයයි කියන එකේ අර්ධ-සත්‍යය පැහැදිලි කරදෙන්න අපට වෙලාව ඇවිල්ල තියෙනව.

1

මැදමුලනයෙන් ආපු තමුන්නැහැලා ඕන කෙනෙක් හරි ම අකමැතියි පැහැදිලි සත්‍යයට. ඒ වගේ ම තමුන්නැහෙල හරි ම අකමැතියි පැහැදිලි අසත්‍යයටත්. ඒත් තමුන්නැහැලා හරි ම කැමැත්තෙන් පෙම් බඳින්නේ අර්ධ-සත්‍යයට හෝ අර්ධ-අසත්‍යයට. මොකද මොනව කරල හරි, කිසිම හිරිකිතයකින් තොරව ගාණ කඩාවඩා ගන්න තියෙනව නම්, මැදමුලනයේ තමුන්නැහෙලට ඊට වඩා සැපක් නැති බ ව දැන් රටට ම මුළුමනින් තේරිලා ඉවරයි.

දැන් අපි යුධ ජයග්‍රහණයේ වීරයින් කවුද කියන එකේ අර්ධ-සත්‍යය පියවි සිහියෙන් විමසල බලමු!

jrඅපි දන්න විදිහට, 1987 වසරේ එල්ටීටීයේ දෙමල ආන්තික ත්‍රස්තවාදයට විරුද්ධව වඩමාරච්චි මෙහෙයුම කළේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික දැනුමින් තමුන්නැහේලට ගෑවෙන්නවත් බැරි තරම් ඉහළ මට්මක හිටපු ජේ. ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපති අනුමත කරපු සැලැස්මකට අනුව, ලලිත් ඇතුළත්මුදලි ජාතික ආරක්ෂක ඇමති වෙලා, ජෙනරල් සිරිල් රණතුංග ඔපරේෂන් කමාන්ඩර් වෙලා, කර්නල් ලයනල් බලගල්ලෙ රටේ හමුදා බුද්ධි අංශ ප්‍රධානියා වෙලා හිටපු වෙලාවක. වෙනත් විදිහකින් කිව්වොත්, එවකට රටේ දේශපාලනය සහ ඊට සමාන්තර යුධ යන්ත්‍රය මෙහෙයවන්න පුළුවන් හොඳ ම ක්‍රීම් එක තමයි ඒ සටන දියත් කළේ.

කවුරුහරි වැරදියට හිතන් ඉන්නව නම් වඩමාරච්චි යුධ සටන පැරදුනා කියල, ඒක වැරදි අර්ථකතනයක්. වඩමාරච්චි සටන පැරදුනා නෙවෙයි, අතරමග නැවතුනා. කලාපීය දේශපාලනය මැදිහත්වෙලා ලෝකයේ හතරවෙනි හමුදාවේ ගුවන් හමුදා ඒකකය විසින් අන්තර් ජාතික නීතිය උල්ලංඝනය කරමින් අපේ ගුවන් සීමාවට බලෙන් කඩාවැදිලා, යාපනේට උඩින් පරිප්පු අතඇරලා “එල්ටීටී එකට තව ගැහුවොත් වැඩේ නරක අතට හැරෙයි ඕං” කියල නීතිවිරෝධී තගක් දැම්ම හින්ද, අපිට යුද්ධය නවත්වන්න සිද්ධ වුණා. මොකද එම්.ජී.ආර් මහ ඇමති ප්‍රමුඛ දකුණු ඉන්දියානු ප්‍රවාහ මැදිහත්වෙලා ඉන්දීය අගමැති රජීවීට ගාන්ධිට බලපෑම් කළා, ලංකාව මට්ටු කරන්න කියල.

ඒ වෙලාවෙ ඉන්දීය මහරජයටත් ලංකාවෙ විදේශීය ප්‍රතිපත්තිය එක්ක පිරිමහගන්න කෝන්තරයක් තිබුණ හින්ද, රජීව් ගාන්ධි එයාගේ ගුවන් හමුදාව ලවා යාපනේට පරිප්පු දැම්මුවා. ඒ වෙලාවෙ ඇමරිකාව පාලනය කරපු රොනල්ඩ් රීගන් ජනාධිපතිවරයා ජේ.ආර්ට කියල තියෙන්නේ, ඉන්දීය අගමැති රජීව් ගාන්ධි එක්ක කතා කරල ප්‍රශ්නය විසඳගන්න කියල.

2

ඌරගෙ මාළු ඌරට ම ඇඟේ තබා කපාගනිල්ලා කියල වැඩේ කමුමුතු කරළ දැම්මා. ඒකෙන් වුණේ යුද්ධයේ ස්වරූපය වෙනස් වෙලා, නිරායුධ වෙන්න අකමැතිවූ එල්ටීටීය හට ඉන්දියන් හමුදාව එක්ක සටන් කරන්න සිද්ධ වුනා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, තමන්ට මිතුරු සහ උදව්කාර ලොකු සහෝදරයෙක් වෙලා හිටපු ඉන්දියාව එල්ටීටී එකේ සටන්කාමීන් මරා දමන හතුරු පාර්ශවයක් බවට පත්වුණා. මාසයක් ඇතුලතදී සියල්ල කනපිට හැරුණා.

මේ තත්වය පාලනය කරගන්න බැරුව අන්තිමට එල්ටීටීයට සිද්ධ වුනා, මරාගෙන මැරෙන බෝම්බවරියක්ව දාල රජීවී ගාන්ධිව කෑලි කරල මරල දාන්න. ඊට පස්සේ ඉන්දීය පරිපාලනයේ කොන්ග්‍රස් පාක්ෂික පාර්ශවයන් ප්‍රමුඛ ඉන්දීය ආරක්ෂක අංශය, එල්ටීටීය තම රාජ්‍ය ආරක්ෂක අංශ අභියෝගයට ලක්කළ ඉන්දියානු නීතියට විරුද්ධ පාර්ශවයක් විදිහට නම් කෙරුවා. රජීවී ගාන්ධිගේ බිරිඳ වන ඉතාලි ජාතික සෝනියා ගාන්ධි ඉන්දු-ලංකා ගිවිසුම නිසා වැන්දඹුවක් බවට පත් වුණා. ඉන් මතුවට අනාගත දේශපාලන තරඟකාරියක් නොවෙන්න තීරණය කලාට, ඇය කොන්ග්‍රස් පක්ෂයේ ප්‍රධානියා බවට පත් වුණා.

මේක එක කොණක්.

COLOMBO, SRI LANKA:  Sri Lanka's opposition leader Ranil Wickremesinghe (R) is received by Norway's special peace envoy Erik Solheim (L) in Colombo, 17 September 2004, at the end of his latest mission to try to revive the island's stalled peace talks with Tamil Tiger rebels. Solheim failed to clinch a deal to resume negotiations stalled since April 2003.    AFP PHOTO/Sena VIDANAGAMA  (Photo credit should read SENA VIDANAGAMA/AFP via Getty Images)ඊළඟට 2002 වසරේ පෙබරවාරි මාසේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇවිත් නෝර්වේ රාජ්‍යයත් මැදිහත් කරගෙන එල්ටීටීයේ ප්‍රභාකරන් එක්ක සටන් විරාම ගිවිසුමක් අත්සන් කරල, යුද්ධයේ පීඩනය තාවකාලිකව නවත්වල දැම්ම.

ප්‍රායෝගිකව සැපයුම් තුළ ප්‍රභාකරන්ගේ අසමාන සැලකීම් පදනම් කරගෙන, ඒල්ටීටීයේ නැගෙනහිර පාර්ශවය (කරුණාගේ පාර්ශවය) සහ ප්‍රධාන පාර්ශවය (ප්‍රභාකරන්ගේ පාර්ශවය) අතර අළු යට සැඟවුණ විරසකකමක් සහ එදිරිවාදීකමක් තියෙන බව රනිල් මැප් කරගත්තා. රනිල් වෙනත් මාර්ගවලින් කරුනාට උඩගෙඩි දී ඔහුව රට යවා සිංජගප්පූරුව පෙන්වා, සිංගප්පූරුවේ සැප සහ ලස්සන රසවිඳින්න්ට සලස්සවා කරුණාව එල්ටීටීයෙන් බිඳෙන්නට කටයුතු කළා. ඒකෙන් කරුණා හරහා උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රභාකරන්ගේ ගරිල්ලා යුධ තිප්පලවල්, සැලසුම් සහ යුධ රහස් සහ සැඟවී සිටින තැන් එළිදරව් කරගන්නට ආරක්ෂක අංශනවලට පුළුවන් වුණා. ඊට පස්සේ ප්‍රභාකරන් මේ වෙච්ච ලොස් එක ඉදිරියේ සතුරාට වඩා ද්‍රෝහියා භයානක බව පවා පවසල තියෙනව. ඒත් එතකොට වෙන්න ඕන හරිය වෙලා ඉවරයි.

මේක දෙවෙනි කොණ.

ඝෝඨා සහ මහින්ද විසින් සරත් ෆොන්සේකාව දකුණු ලංකාවේ යුධ නායකයා කරනකොට හොඳට ම දැනං හිටියා ඝෝඨාට කරන්න බැරි නිසා සරත්ට වැඩේ භාරදුන්නේ කියල. අනික මහින්ද කෙලින් ම මාධ්‍යවලට ප්‍රකාශ කළා, “මගේ සහෝදරයා කිව්වා සරත් තමයි නියම සුදුස්සා” කියල. ඒත් එහෙම කියනකොට යුද්ධයේදී සරත්ට තිබුණ කොන්ද කෙලින් ගතිය, පසුවට මැදමුලනයෝ කෙලින දහජරා වැඩ ඉදිරියේ නොපෙන්වා ඉඳියි කියල මැදමුලනයො කොන පටලවගත්තා.

ඉතිං එයාල හිතුව තනතුර දුන්න එකේ බත්බැලකොමට මොන මගුල කළත් සරත් කට පියන් ඉඳියි කියල. ඒක එහෙම වුණේ නැහැ. සරත් කොන්ද තියෙන බව දිගට ම පෙන්නුවා. මැදමුලනයො වන තමුන්නැහැලා මේ ගැන නොදන්නව නෙවෙයිනේ හලෝ!

මුදලට ලොල් මහින්දයිනි, බැසිලයිනි, චමලයිනි, නාමලයිනි, ඝෝඨාවෙනි, සියළු මැදමුලනයිනි,

ඊළඟට සරත් ෆොන්සේකාව හිරේට යන බව මාධ්‍ය හරහා පතුරවමින්, ඒ කරන්නේ අසාධාරණයක් බව බව දැන දැනත්, සරත්ගෙන් බැහැර මැදමුලනයින් පමණක් වීරයින් බවට ජනතාවට ඇස්පනාපිට වරදවා වටහගන්නට සැලැස්සූවාට තමුන්නැහැලා ඇත්ත ම ඇත්ත දන්නවනේ. සරත්ට කියල වැඩේ කරවගෙන සරත්ව පාවා දීල, යුධ ජයග්‍රහණයේ පොල්මංකාර අයිතිය තමුන්නැහැලා සතුකරගත්තා මතකද?

5

“යුද්ධය දිනවපු සැබෑ වීරයා ඝෝටා නම්, මහින්දට ජෙනරල් සරත්ව යුද්දෙට යවන්නේ නැතුව, මුළින් ම ඝෝටව ම අණ දෙන නායකය කරල, සරත්ව ආරක්ෂක ලේකම් කරල යවන්න තිබුණනේ?” ගියානං ඝෝටා පරදින බව ඝෝටයි මහින්දයි කියන තමුන්නැහෙලා දෙන්න ම දන්න හින්ද තමයි, සරත්ව යැවුවෙ.

ජීවිතය පරදුවට තියල එහෙම උදව්වක් කරපු සරත් ගැන මැදමුලනයේ තමුන්නැහෙලට හෘද සාක්ෂියක් නැහැ. ඒක අපි එච්චර ගණං ගන්නේ නැහැ. ඒක තමයි තමුන්නැහැලගේ මැදමුලනීය වරිග ගතිය. රටේ මෙතෙක් බිහිවූ සියළු පාලකයින් අතරින්, තමන්ට උදව් කළ අයට විරුද්ධව පවා කිසිදු හෘදසාක්ෂියකින් තොරවව ඕන ම කුප්ප වැඩක් කරන්න පුළුවන් තරමේ බලු හිවල් කල්ලියක් තමයි මැදමුලනයෙ තමුන්නැහැලා.

ඒක තුන්වෙනි කොණ.

soina karunaකරුණාගේ පාවාදීම සහ සරත්ගේ යුධ මෙහෙයුම්කරණය හරිහමං විදිහට සිද්ධ වුණත්, නිකමටවත් දකුණු ඉන්දියාවෙ තුන් පාරක් මහ ඇමති බවට පත්වී තේරුණ කරුණානිධි මේ යුද්දෙට කැමැති වුණේ නැහැ. එයාට කලින් 1987 ඉන්දියාවෙ මහ ඇමති වෙලා හිටපු සිනමා නළු එම්. ජී. රාමචන්ද්‍රන් රජීව් ගාන්ධිට බලපෑම් කළා වගේ කරුනානිධිත් ඉන්දීය කොන්ග්‍රස් පක්ෂයට බල කළා එල්ටීටීයේ පැත්ත අරන් යුද්ධය නවත්තන්න කියල.

ඒත් මෙදාපාර කොස්සක් තිබුනණා. ඒ තමයි ඉන්දු-ලංකා ගිවිසුම හින්ද වැන්දඹුවක් වෙච්ච ඉතාලි ජාතික සෝනියා ගාන්ධි. සෝනියා ප්‍රභාකරන්ට විරුද්ධව කරුනානිධිගේ ඉල්ලීම කොන්ග්‍රස් පක්ෂය තුළ අවප්‍රමාණය කළා. ඇය තදින්ම කියා සිටියා ප්‍රභාකරන්ට නීතියෙන් දඬුවම් කළ යුතු බව. අනික් අතින් ප්‍රභාකරන් සහ එල්ටීටීය ඉන්දියාවේ අගමැති ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් ඉන්දීය රජයේ චෝදනාවට ලක්වෙලයි හිටියේ.

6

නිකමට හරි ඉන්දියාව ආයෙත් පරිප්පු දැම්ම නං මොන කයිවාරු ගැහුවත් වැඩක් නැහැ, මුළු මැදමුලනයට ම නැට්ට පස්සේ ගහගන්න වෙනව. නැත්තං මරිකමට ගෝරි දාගන්න ගිහිං ලෝකේ හතරවෙනි හමුදාවෙන් අම්බානක කන්න වෙනව.

ඒ හින්ද රටේ යුද්ධයෙන් සීයට අනූවක් දිනවන්න හේතු වුණේ, සෝනියාව වැන්දඹුවක් කරපු ඉන්දු-ලංකා ගිවිසුම හදපු ජේ.ආර්, කරුණාව එල්ටීටීයෙන් ගවපු රනිල්, තමන්ට දුන් වැඩේ කැපවීමෙන් නීට් එකට කරපු සරත් සහ යුද්දෙන් මැරුනු සොල්දාදුවන් දහස් ගණන් ජීවිත මිසක මැදමුලනය නෙවෙයි. ඒ අතරින් පොත් විසිදහක් කියවපු ජේ.ආර්. ප්‍රධාන මුල්ගලක් වගේ ඉන්ද්‍රකීලයක් සේ ඉස්මතුවෙනව. මෙතනදි මැදමුලනය කළේ අතරමැද ටෙලිෆොන් ඔපරේටර් කරනව වගේ බ්‍රෝකර් වැඩක් විතරයි.

ඒ හින්ද මොන ජයග්‍රහණය පස්සෙ වුණත්, ගැඹුරින් හදාරපු ප්‍රායෝගික තියරිකාර බුද්ධිමතෙක් නොපෙනී ඉන්නව. මෙතන ඒක කරපු කෙනා ජේ.ආර්. ජයවර්ධන. එයාව මේ වගේ මතුකරල පෙන්නුවොත් මිසක් ඉබේ පේන්නේ නැහැ. මොකද එවැනි බුද්ධිමතුන් වැඩ කරන්නෙම, මැදමුලනයො වගේ පේන්න නෙවෙයි, අවශ්‍යතාව අනුව විතරයි.

7
අර්ධ-සත්‍යය කියන්නේ ගේමක්. මොකද අපි දන්නේ නැහැ, ඒක ඇත්තද නැත්ත ද කියල. මේ තිරිසන් අර්ධ-සත්‍යය වපුරල තමන්නැහෙලට මේ රට වවාගෙන කන්න පුළුවන් මාළු අහිනක් බවට පත් කරල දෙන්න වේදිකාවල උගුර කඩාගෙන කෑ ගහපු, සමාජවාදෙන් ජාතිවාදයට මාරුවී පක්ෂ පාවාදුන් විමල් වීරවංශට හෙණ ගහනව.

ඒ හින්ද මේ තුන්හේතුව නොවෙන්න තමුන්නැහෙල යුද්දෙට කරපු මහ කෙන්ගෙඩියක් නැහැ. තමුන්නැහෙල විලි ලජ්ජාවක් නැතිව වැඩි වශයෙන් කළේ එක දෙය යි. ඒ තමයි යුධ ජයග්‍රහණය වවාගෙන කෑමෙනුත් එහා ගොසින්, ආර්ථිකය හැඳිගෑවිලා යන පරිදි ගසාගෙන කෑම.

මුදලට මලපෙරේත මහින්දයිනි, බැසිලයිනි, චමලයිනි, නාමලයිනි, ඝෝඨාවෙනි,

ඉතිං මෙයාල වැරදි කරද්දි කරද්දිත් ජනයා මෙයාලට චන්දෙ දෙනකොට මෙයාල තමුන්නැහෙලා වඩා ඔළුවට ගත්තා. පොතක් පතක් කියවන්නේ නැති තමුන්නැහේලා හිතුවේ, මොන මගුල කරල වුණත් ආයෙ ආයෙ දිනන්න පුළුවන් කියල. ලක් කොදෙව්වේ වරිග වැසියන් එහෙම රවට්ටගන්න පුළුවන් උනහම, තමුන්නැහෙල හිතුව අයි. එම්. එෆ්. එක වගේ ගෝලීය ආයතනවලටත් තග දාල නොරොක් කරගත්තත් කමක් නැහැ කියල. ආර්ථිකය වැටෙන්න යන මොහොතක රට භාරගත්තහම, මැදමුලනෙ තුමන්නැහැලා වගේ මීහරක්, ආර්ථිකය තියා මොන විෂයවත් හදාරන්නට විනයක් නැති ශරීරයෙන් උඩභාගෙ හිස් ගම්මුලාදෑනියෝ හින්ද, අඩුම තරමින් ඒක පිලි අරගෙන, ආර්ථිකය දන්න, විශේෂයෙන් ගෝලීය ආර්ථිකය කියන්නේ මොකක්ද කියල දන්න විද්වත් පිරිසක් යොදවල ආර්ථිකය මෙහෙයවන්න තිබුණා. මොලේ කදළඳක්වත් තිබුණ නම් එහෙම කරන්න තිබුණා.

තමුන්නැහෙල එහෙම කළේ නැහැ. මෙදාපාර බාරගත්තු ආර්ථිකය ගසාකෑමකට ඔරොත්තු දෙන්න පුළුවන් තරමේ එකක් නෙවෙයි කියල විද්වුතුන් කියද්දීත්, තුමන්නැහේලා ලක් ඉතිහාසයේ මහා ම ගසාකන්නා වූ බැසිල් කාක්කව මුදල් ඇමති කරගත්තා. බැසිල්ගේ ගොන්කම හොඳට ම තේරෙන අජිත් කබ්රාල් මධ්‍යම බැංකුවේ ගවනර්වරයා විදිහට පත් කළා. බැසිල් සහ මැදමුලනය ආර්ථිකේ ගැන නොදැන ගසාකෑවා. කබ්රාල් දැන දැන ම ගසා කෑවා. හැමදාම ජාතිය ඉස්සරහට දලා ආර්ථිකය පස්සේ හදන්න පුළුවන් කියල හිතං දේශපාලනය කතා කරපු චම්පිකගේ දේශපාලන කතිකාවේ ආතුරයෝ වෙච්ච විමල් සහ ගම්මන්පිලට මේ සිද්ධවෙන ආර්ථික අර්බුදේ තේරුම් ගන්න බැරුව, ඔරේමන්දම්වෙලා, ඔක්කොම වැරදි බැසිල් ගොයිය මත්තේ පටවල සීරුවෙන් මාරුවෙලා ගියා.

8

දැන් දශක කිහිපයක් ගෙවිල හරි ජනතාවගේ බඩවල් හරහා ජනතාවට දැන් තේරිල ඉවරයි. තමුන්නැහේලට බැහැ කියලත් තේරිලා ඉවරයි. ඒ හින්ද තමුන්නැහේල යනකං ම ඒක ආපහු හැරෙන්නේ නැහැ.

ඒ හින්ද පව් නොදී ඉක්මනින් තොලොන්චි වෙලා හෝ වාෂ්පවෙලා රජයේ සහ ආණ්ඩුවේ වගකීම්වලින් ඉවත්වෙල ගෞරවනිය විදිහට යනවල හලෝ යන්න! නැත්තං එළඹෙන ජූනි මාසයේ මොකවත් ම නැති වුණහම, ජනතාව තමුන්නැහෙලාගේ කෑලි ඉරාගෙන කාවි.

මීට
මහසෝනා

FB IMG 1649772157803

සයිබර් (සෘජු) ප්රජාතන්ත්රවාදය !

 

Smart phone එකක් හෝ tab, laptop සහ internet connection එකක් සතු ඕනෑම අයෙක් අද යුගයේ සයිබර් අවකාශ ක්රියාකාරිකයකු වීම සාමාන්‍ය තත්වයකි.

සයිබර් අවකාශය තත්‍ය භෞමික අවකාශයට විශාල බලපෑමක් එල්ල කරන, වෙනම රාජ්‍ය කලාපයක්, ගෝලීය අවකාශයක් තරමට වර්ධනය වී ඇත. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල පවා සයිබර් අවකාශය පිළිබදව විශේෂ අවධානය යොමු කිරීමට ආණ්ඩු වග බලාගන්නා බව පෙනෙයි. ඒ එම අවකාශය ද ඉතාමත් සීග්රයෙන් දේශපාලනීකරණය වී ඇති නිසාය.

සයිබර් යුගය තුළ මානව සංනිවේදනය ලබා ඇති දැවැන්ත පරිවර්තනය වඩා යහපත් ලෙස සමස්ථ පෘථිවි ගෝලයේම පැවැත්මට යොදා ගත හැකිනම් එය ඉතා වැදගත්ය.

රාජ්‍යයට පවතින දේශසීමා එලෙසම සයිබර් අවකාශ තුළ නැත. එය සැබවින්ම ගෝලීය අවකාශයකි. එම නිසාම රාජ්‍යය එයට බාධා එල්ල කරයි. එය නියාමනයට පෙළඹෙයි. නමුත් සයිබර් ප්රජාවන් කල්යත්ම තමන්ටම ආවේණික සදාචාරයක් සයබර් අවකාශය තුළ නිර්මාණය කරන නිසා රාජ්‍ය සිතූ ආකාරයටම එය අරාජික හා ප්රචණ්ඩ තැනක්ම බවට පමණක් පත්වී නොමැත.

එය සමාජීය සංවේදිතාව දනවන විශාල ගෝලීය සහයෝගිතා කලාපයක් සේම සමාජ විෂමතාවයන් එළියට ගන්නා බෙදුණු ලෝකයක්ද වෙයි.

අද සමාජ මාධ්‍ය දෙස බලන විට සමාජය තුළ පවතින බෙදීම් හා බලය සදහා පවතින අරගලය එළෙසම සමාජ මාධ්‍ය තුළත් පවතින බව පෙනීයයි.

එක අතකින් ජනතාවට ඍජුවම තම අදහස් හා විවිධත්වය ප්රකාශ කිරීමට සයිබර් මාධ්‍ය උදව්වෙයි. එම අදහස් තාක්ෂණය හා අන්තර්ජාල ප්රාග්ධන හිමිකාරීත්වය විසින් වාරණයට ලක්විය හැකිවුවත් මුහුණූ පොත, ට්විටර් වැනි සිය ගණනක් අවකාශ තුළ විශාල දේශපාලන බල තරගයක් හැම විටම දැකිය හැක.

අප අද දෛනිකව අත්දකින සයිබර් සබදතාවය තුළ මේ සදහා ඕනෑ තරම් උදාහරණ පවතී.

#GGH යනු එක පැත්තකින් සයිබර්ගතවූ ගෝලීය අරගලයකි. එසේම සිය ගණනක් Youtubers ලා, bloggers ලා, websites හා අන්තර්ජාල පුවත් හා වීඩියෝ සංනිවේදකයන් මෙරට ⁣දේශපාලන අවකාශයට විශාල බලපෑමක් එල්ල කරයි. #GGH අරගලය ඉදිරියට යාමට එම සියලුම මාධ්‍ය අවශ්‍යය වෙයි. රැට්ටා වැනි සමාජ මාධ්‍ය ක්රියාකරුවන්මත් දේශපාලන ක්රියාකාරිකයන් බවට පරිවර්තනය වීම ද අධ්‍යයනය කල යුතු තත්වයකි.
වඩාත් කඩිනමින් සමාජ මතවාද නිර්මාණයට සයිබර් අවකාශය ඉඩ සලසයි. අපව අතත්‍ය virtual අරගලකරුවන් බවට පත්කරයි. සමාජ වෛරය, කෝපය, සේම සහයෝගය, එකමුතුව ආදිය සංවිධානය කරමින් සයිබර් මාධ්‍ය සමස්ථ රාජ්‍යය පද්ධතිය තුළම පවතින අතිශය සංකීර්ණතම පොදු අවකාශය බවට පත්ව ඇත. ආණ්ඩුව හා විපක්ෂය ද අද සයිබර් අවකාශය තුළට පැමිණීම එහි බලය පෙන්වන අවස්ථාවකි.

පාර්ලිමේන්තුවට වඩා සයිබර් පාර්ලිමේන්තුව බලවත්ය. සජීවීව 24x7 රැස්වන සයිබර් පාර්ලිමේන්තුව නිසා අද සමහර පක්ෂ දැඩි අර්බූදයකට යමින් ඇත.

මුහුණු පොත හරහා අප පල කරන සමහර අදහස් හා කොමෙන්ට්ස් සමහරවිට සමහර පක්ෂ වල ට බලපෑම් එල්ල කරයි. එවිට එම පක්ෂ වලට ඒවාට පිළිතුරු දීමට සිදුවෙයි.නැත්නම් තර්ජනය කරයි. ආණ්ඩුව එළවීමට හෝ විපක්ෂය ඉස්සීමට ක්රියාකරන පිරිස් අතර දැඩි තරගයක් සමාජ මාධ්‍ය තුළ පවතී. එය ප්රාග්ධනය හා තාක්ෂණය සමග සමාජීය මානව දේශපාලන සංනිවේදන මුසුවීමේ ප්රතිඵලයකි..එම අවකාශය ට ප්රචණ්ඩත්වය ගෙන ඒම ගැන දෙවරක් නොව දහස්වරක් සිතිය යුතුය.

ආචාර්ය අතුල සමරකෝන් ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

අරගල භුමියෙන් භික්ෂුව ඉවතට ගැනීම ශාසන සේවයක් !

අරගලය ඇරඹී ඇත. මුග්ධ පාලකයෙකු ගෙදර යැවිමේ මහජන අරගලය ජාති, ආගම්, පක්ෂ භේදයකින් තොරව ඇරඹී ඇත. රාජපක්ෂලා ගලේ පැහැරූ බළලුන් සේ හතර අතේ කෙඳිරිගාමින් සිටී.

ජාතිවාදයට මුවා වී ඇතිතරම් ලේ හලා පුරුදු වුණු මේ අරගලයට ජාතිවාදී මුහුණුවරක් දෙන්නට තැස කවයි. තවත් විටෙක දේශපාලන මුහුණුවරක් දෙන්නට කැස කවයි. සහෝදර ජනතාවනි, මේ කෛරාටික හිවල් සෙනඟ බලයේ රැඳී සිටීමට ගසන අවසන් තුරුම්පුවට නොරැවටෙන්න. ඔවුන් සිය ප්‍රතික්ෂේප විම දියාරැ කරන්නට උත්සාහ කරයි. 1948 සිටම රට පාලනය කළ උන් වැරදි යැයි කියන්නේ ද 225 ම එපා යැයි කියන්නේ ද මේ ප්‍රතික්ෂේප වීමේ සාන්ද්‍රණය තනුක කරන්නට ය. අරගලයේ උණුසුම සීතල කරන්නට ය.

මේ ප්‍රතික්ෂේප වන්නේ භානුක රාජපක්ෂ හැර සියලු රාජපක්ෂලා ය. රාජපක්ෂලා වටා සිටිනා හොර නඩය ය. අප පත් කළ අය අපට හොඳය. ඔබ පත් කළ අය හොඳ නැත්තම් ගෙදර යැවිය යුත්තේ උන්ව මිස් දෙසිය විසි පහම නොවේ. රාජපක්ෂලා යවා ඊළගට ගෙනෙන්නේ කවුදැයි අසන්නේ තක්කඩිකමට ය. එහි ඊළග දිගුව නම් යළි ගෙනෙන්න තරම් කෙනෙක් නැති නිසා රාජපක්ෂලා තියා ගැනීම සාපේක්ෂව හොඳය යන්න ය. කුමන හේතුකටවත් රාජපක්ෂලාව රකින උන් පසමිතුරන් සේ සැළකිය යුතු මොහොතකි මෙය. එයට හේතුව නම් කුමන දේශපාලන මතයක් දැරූව ද මනුෂ්‍යයෙකු සතු විය යුතු අවම සංවේදී භාවයවත් නැති අයෙකු තවදුරටත් මිතුරෙක් ලෙස සැළකිය හැකි නොවීම යි. නොඑසේ නම් එසේ සැළකීමේ භයානක බවයි.

කොරෝනා රටම මළ ගෙයක් කරද්දී, මහ මග මිනිස්සු මැරී වැටෙද්දී, ගෑස් ටැංකි පුපුරද්දී, කන්න බොන්න නැතිව මිනිස්සු ගඟේ මුදේ පනිද්දී ඇටිකෙසෙල් කෑ උගුඩුවන් මෙන් සිටි පුජක ගණින් වහන්සේලා රාජපක්ෂලාට පහර වදින විට එළියට එන්න පටන් ගෙන ඇත. නැවත වොයිස් කට් දෙන්න පටන් ගෙන ඇත. එය එසේ වීම පුදුමයක් නොවේ. තමන්ගේ බඩ වියත සරිකර දෙන, බඩ රස්සාව අහිමි වෙනවාට කවුරුත් කැමති නැත. ඔය බොහෝ පූජක ගණිස්නාන්සේලා ජීවත් වුණේ සිව්පසියෙන් නොව රාජපක්ෂලාගේ හොර සල්ලි වලිනි. ඉතිං ඒ ජීවනෝපාය අහිමිවනවාට උන් බය ය. කොහොමත් ලෝක ඉතිහාසය පුරාම පීඩිත පාලකයින් ගේ අස්සේ පූජකයෝ ද සිට ඇත. දුකට කරුණ නම් පැවති සමාජ අසාධාරණයට එරෙහිව දාර්ශනික විප්ලවයක් ඇති කළ, කුල භේදය සපුරා ප්‍රතික්ෂේප කරමින් කුල පදනමින් තොර සංඝ සමාජයක් බිහි කළ, කාන්තාවන්ගේ අයිතිය තහවුරු කළ, වෙනස් මනුෂ්‍ය ස්වභාවය වීම අතිශය සාධාරණ ලෙස සැළකූ, බ්‍රාහ්මණ පූජක පන්තියේ සමාජ අධිපතිභාවය ප්‍රශ්න කළ, සරල අල්පේච්ජ පැවැත්ම සිය අනන්‍යතාවය කොට ගත්, ශ්‍රේෂ්ඨ ශාස්කෘන් වහන්සේ නමකගේ ශාසනයේ නාමයෙන් ම මේ පූජකයන් ස්වයං වින්දනයේ යෙදීම ය. ඔවුන් ට ඔවුන්ගේ ශාස්තෘවරයාණන්ට වඩා රාජපක්ෂලා වටියි.

පුදුම වෙන්නට දෙන්නට දෙයක් ද නැත. ස්වකිය ලාභ ලෝභ පතා ඔටුන්න හිමි මහා විජයබාහුගේ පුත් වික්‍රමබාහුට එරෙහි වූ ද, වීර පරාක්‍රම නරේන්ද්‍ර සිංහයන්ට සක්කිලිකම් කොට සරණංකර සාමනේරයන් ප්‍රධාන සිල්වත් භික්ෂූන් එළවා දැමුවා වූ ද, අශුද්ධ ඉතිහාසයක් මේ ගණිස්නාන්සේලා සතුව ඇත. දුර්දාන්ත භික්ෂූන් කවදාත් කළ සෙල්ලම නම් තමන්ට හිතවත් අභිමත අයෙකු පාලකයා කොට යෙහෙන් වැජඹීම ය. සංඝ මිත්‍ර භික්ෂූව මහසෙන් රජු රජ කරවූයේ ද, මහානාම හිමියෝ ධාතුසේන කුමරු රජ කරවූයේ ද, නන්ද තෙරුන් සංඝතිස්ස, සංඝ බෝධි , ගෝඨභය කුමාරවරුන්ට රාජය බලය ලබා දුන්නේ ද, විදභව හිමියන් පැරකුම්බාව රජ කරවීමට ද ක්‍රියා කළේ ද, ඒ දුගඳ හමන ඉතිහාසයේ ය.

2005 සිට රාජපක්ෂලා රජ කරවා ඔවුන් ට ප්‍රශස්ති ගයා, වර දාන ලැබු භික්ෂූන් කොටස් තුනකට බෙදා දැක්විය හැකිය.
එයින් පළමු කාණ්ඩය නම් නායක මට්ටමේ භික්ෂූන් ය. මල්වතු අස්ගිරි යැයි කියන උභය විහාරය ද ඇතුළුව තුන් නිකායේ ම මහානායක , අනුනායක , සංඝ නායකවරු හීන් සීරුවේ මේ මුග්ධ පාලකයින්ට උඩ ගෙඩි දුන්හ. නායක මට්ටමේ නිසා පාරට බැස උද්ඝෝෂණය සතයග්‍රහ නොකළ අතර මුලාසන, ධර්මාසන වලට වී පට සිවුරු ලස්සනට හැඳ පැළද බරපතළ වචන හරඹ කරමින් අනුශාසනා කළහ.

ගෝඨභයට බලයට ඒමට ධර්ම තන්ත්‍රයක් කියා මැතිරූහ. හිට්ලර් වැනි පාලනයක් අවැසි යැයි කියුවේ ද මේ ගණයේ නායක භික්ෂූවකි. ඒ වෙනුවෙන් ඔවුන් තීරුබදු රහිත වාහන බලපත්‍ර ද, හමුදාව මැදිහත්ව කරන ඉදිකිරීම් ද ඇතුළු වරදාන වරප්‍රසාද ලැබුහ.
මෙම භික්ෂූන් රාජපක්ෂලා වෙනුවෙන් ගණිකා වෘත්තියේ යෙදවුවේ සිය පට්ටම්ය.

අනෙක් කාණ්ඩය නම් පුද පුජා, ආශිර්වාද පුජා, බණ, පිරිත්, ධතු වන්දනා, සත්‍ය ක්‍රියාවලින් කඩේ ගිය භික්‍ෂු කාණ්ඩයයි. මහමෙවුනාව ද, උමංදාව ද, නෙල්ලි ගලද ජීවිතයේ පළමු වරට වේදිකාවට නගිනවා යැයි කියු ආරණ්‍ය වාසීන් ද පළමු වරට ඡන්දය දමනවා යැයි කියු භික්‍ෂුන් ද, චිචිත්‍ර ධර්ම කථිකයින් ද අයිති වන්නේ මෙම දෙවන කාණ්ඩයට ය. මේ භික්‍ෂුන් ගණිකා වෘත්තියේ යෙදවුයේ අහිංසක බෞද්ධ සංස්කෘතික සංකල්ප ටිකය. කැළණියේ නාග මතුවීම්, පොහොට්ටු පුජා, හමුදා ශ්‍රමය ද අහස උසට බුදු පිළිම, සිංහයින් නිර්මාණය කළෝ ඔවුහු ය.

තෙවන කාණ්ඩය නම් සටන් මුදලාලිලා ටික සහ සංඝ පාතාලය යැයි ද වොයිස් කට් නිකාය යැයි ද සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ හදුන්වන තක්කඩි භික්‍ෂුන් ටික ය. බොදු බල සේනා, රාවණ බලකාය, සිංහලේ ආදී සංවිධාන නාමයන්ගෙන් පෙනී සිටින, ඕනෑම තැනකට චාරයක් නැතුව කඩා පනින, වී 8 වල ගමනේ යනෙන කම්පැනිකාරයාට සියයට සියයක් සමාන මැරකම ජාතිය සහ ආගම කරගත් මේ ගණින් වහන්සේලා ගණයටම පාර්ලිමේන්තු අසුනක මජර උපාය උපක්‍රම යොදමින් රැදී සිටින අතුරරීයේ රතන ද අයත් වෙයි. පැහැදිලිවම ගිහියාටත් වඩා අන්ත දුෂිත ජීවිත ගෙවමින් සිටින මේ ගණයට අයත් දෙවන පෙළ භික්‍ෂුන් විශේෂ චාර්යාවක් නම් එක දිගට සිවුරේ රැඳී නොසිටීම ය. ජාතික ව්‍යාපාරයක නාමයෙන් මුදල් ටිකක් හොයාගෙන තාවකාලිකව හෝ ස්ථිරව සිවුරු හැර රට පනියි. විවාහ ජීවිත ගත කරයි. අඹු දරුවන් පෝෂණය කරයි. හිතුණොත් නැවත වරක් සිවුර පොරවා ගනියි. රාජපක්‍ෂලා බලයට ගෙන ඒමට දර දිය ඇද්ද දුෂිතම කාණ්ඩය මොවු හු ය.

මේ හැගුණු විට රාජපක්‍ෂලාට හීන් නුලෙන් සහයෝගය දෙන භික්‍ෂුන් ද ඇත. වෙනම කාණ්ඩ ගත කිරීමට තරම් සමාන ලක්‍ෂණ ඒකීයව නොපෙන්වතත් ඔවුන් හීන් නුලෙන් කඩේ යයි. “අපි ඕවාට නැහැ. බණක් භාවනාවක් කරගෙන ඉන්නවා.” යැයි ජන අරගල සීතල කොට දියාරු කරන, රාජපක්‍ෂලා එළවල ගෙන්න කෙනෙක් නැහැ. ඒ නිසා රාජපක්‍ෂලා අකමැත්තෙන් වුවත් තියා ගන්න වෙනවා ආදී වශයෙන් සාපේක්‍ෂ සංසන්දනය පිළිබඳව පණ්ඩිත වාක්‍ය කියමින් ද මේ සියල්ල පසුපස විදෙස් කුමණ්ත්‍රණ විදෙස් ඔත්තු සේවා ක්‍රියාත්මක වන්නේ යැයි කියමින් කොරහේ කිඹුල්ලු දකින්නේ ද මේ සංඝ භික්‍ෂුව ය.

ඔවුන් බොහෝ දෙනෙක් ප්‍රකාශන මාධ්‍ය ලෙස f්ජැ ඉදදනල ශදමඑමඉැ වැනි සමාජ මාධ්‍ය භාවිතා කරයි. බහුතරය හොඳ සිල්වත් භික්‍ෂුන් ය. දුස්සීල මහණුන් එක්කෙනෙක් දෙනෙක් ඇත. බුදුන් දවසක් එබදු දුස්සීලයන් සිටියහ. එය ලෝක ස්වභාවය ය. ” යන්න සමහරුන්ගේ තර්ක යයි. එය යල් පැන ගිය තර්කයකි. සැදැහැවතුනි, දැන් තත්ත්වය වෙනස් ය.

ධැන් සිල්වතුන් වහන්සේලා, සැබෑ ප්‍රගතිශීලී අවංක භික්‍ෂුන් හිමියන් සිටින්නේ කිහිප නමක් පමණය. බහුතරය ඉහත කී කාණ්ඩයට අයත් කුණු වී අභ්‍යන්තරයන්ම දුගඳ හමන ව්‍යාජ චරිතය. ඒ අනුව රාජපක්‍ෂලා විනාශ කළේ රට ජාතිය ආගම පමණක් නොවේ. ශාසනය ද අමු අමුවේ දුෂණය කොට විනාශ කළේය.

අතීතයේ සිටම සැබෑ භික්‍ෂු චරිතය ලංකා ඉතිහාසය තුළ සැළකිය යුතු කාර්ය භාරයක් ඉටු කොට ඇත. දිඹුලාගල මහා කාශ්‍යප මාහිමියන් වහන්සේ, වැලිවිට සරණංකර සංඝරාජ මාහිමිපාණන් වහන්සේ, කුඩාපොළ හිමියන්, වාරියපොළ සුමංගල හිමියන් වැනි භික්‍ෂුන් වහන්සේලා අයත් වන්නේ එම සංඝ පීතෘ වහන්සේලාගේ පරපුරටය. මැත කාලීනව වැඩ විසු බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රී හිමියන්, මඩියේ පඤ්ඥාසීහ හිමිපානන්, වල්පොළ රාහුල හිමිපාණන් ද එම පරපුරේ දිගුවක් ලෙස හැදින්වීම යුක්ති යුක්තය. එහෙත් අද එවැනි අවංක භික්‍ෂුවක වුවද සාධාරණ ජාතික මැදිහත් වීමක් කළ හැකිද යන්න ප්‍රශ්න සහගතය. එවැනි අවංක ප්‍රයන්තයක් වත් මහජනතාව විශ්වාස කරයි ද යන්න ගැටලුවකි. ඒ තරමටම භික්‍ෂුව කෙරහි මහජනතාවගේ විශ්වාසය අහොසි වී ඇත.

එබැවින් භික්‍ෂුවට කළ හැකි හොඳම කාර්යය නම් මෙම සමාජ දේශපාලන කාර්ය ගෙන් ඉවත් වී ස්වකීය අධ්‍යාත්මික වපසරිය වඩා පුළුල් කර ගැනීමයි. එහි ඇති ධාරිතාව නිවරදිව සක්සේරු කර ගැනීමයි. එය වනාහී සිංහල භික්‍ෂුව සතුව සියවස් ගණනාවක් තිබු ඓතිහාසික භූමිකාවකට සමුදීමක් බව සත්‍යයය.
එහෙත් භික්‍ෂුව විසින්ම කරගත් අමනෝඥ විනාශය නිසා වෙන කළ හැකි යමක් පෙනෙන මානයක නැත.
මධ්‍යස්ථ මතවාදීන්, සැබැ ශාසන හිතෛශින් දුරදක්නා දේශපාලන නයකයින්, භික්‍ෂුව දේශපාලන සහ රාජ්‍ය මැදිහත්වීම් වලින් ඉවත් විය යුතු යැයි යෝජනා කළේ ඉහත අරමුණිනි. එහෙත් එයට සවන් දීමට තරම් භික්‍ෂුව නිහතමානී නොවිමේ විනාශය අද විදී. කල් ගිය පසුව හෝ එය සිදු විය යුතුය. භික්‍ෂුව ස්වකීය කැමැත්තෙන් එම තිරණ භුමිකාවන් ඉවත් නොවන්නේ නම් මහජන ප්‍රතික්ෂේපකිරීම්වලින් හෝ ඉවත් කළ යුතුය.

මේ මොහොතේ භික්‍ෂුව ගේ රාජ්‍ය දේශපාලන මැදිහත්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මහජන අයිතියක් නොව, මහජන අයිතියක් මතු නොව ශාසන සේවයකි.

@ තලල්ලේ ගුණරතන හිමි

1953 / 2022 : තුලනාත්මක විග්‍රහයක් !

1953 හර්තාලය සම්බන්ධයෙන් ඊනියා මාධ්‍යවල සහ FACEBOOK පහළ මැදපාන්තික හාල්පාරුවන් ගොතන බොළඳ, ව්‍යාජ කතන්දර අප විසින් භීතියකින් සහ ‘මහා අනෙකා නොපවතී’ යන ප්‍රවාදය හරහා ඛණ්ඩනය කළ යුතුය. ‘දෙරණ’ නාලිකාවේ ජනප්‍රිය නිවේදකයෙකු වන චතුර අල්විස්ට අනුව, සත විසිපහට තිබූ හාල් සේරුව සත 70 ක් දක්වා වැඩි වී මහජනයා කැරලි ගසන ලදී. සත 25 ට තිබූ හාල් සේරුව සත 70 වට වැඩි වූයේ, කොරියන් යුද්ධය නිසා (50-53) මිල ඉහළ ගිය ලෝක රබර් මිල 53 දී පහතට ඒම නිසා රාජ්‍ය ආදායම් පහළ ගිය නිසා ය. එවිට, රාජ්‍ය ආදායම පියවා ගැනීමට රාජ්‍ය සුභසාධන වියදම් කපා දැමීමට ආණ්ඩුවට සිදු විය. මෙය, ලංකාවේ ධනපති පන්තිය නිසා වූවක් නොව ‍අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධයක් නිසා සිදු වූවකි. පශ්චාත්-නූතන මාධ්‍යවේදීන්, ‘වාණිජ ජනප්‍රිය සංස්කෘතියේ’ අග්‍රඑල මිස ඓතිහාසික තොරතුරු මත තම විග්‍රහය පදනම් වෙමින් තම විග්‍රහය පුළුල් කරන්නන් නොවේ. චතුරට අනුව, 53 හර්තාලය යනු රාජ්‍යය සහ ආර්ථිකය අතර සම්බන්ධය බාහිරින් අර්බුදයකට ලක් වීමක් නොව හුදු දේශපාලකයින්ගේ ආත්මීය ගැටලුවකි. නැතහොත්, හදිසියේ බඩු මිල ඉහළ යාම නිසා ඇති වූ මහජන කැරැල්ලකි. 53 හර්තාලයේ ඓතිහාසික පසුබිම කෙටියෙන් මෙසේය.

ලෝක ආර්ථීකයට 50 දශකයේ ලංකාවේ ආර්ථිකය ගැට ගැසී තිබුණේ, තේ, පොල්, රබර් යන ආයතයන්ට සාපේක්ෂව ය. කොරියන් යුද්ධය නිසා ඉහළ ගිය රබර් මිල 53 වර්ෂයේ කොරියන් යුද්ධයේ අවසානය සමඟ යළි පහළ ගියේ ය. එවිට, එවකට පොදුවේ මහජනයාට ලබා දුන් ආහාර ඇතුළු සුභසාධනය රාජ්‍ය ආදායම් අඩු වන තත්ත්වය යටතේ තවදුරටත් ලබා දීමට නොහැකි විය. ඒ මොහොතේ දී, ලංකාවට අවශ්‍ය වූයේ ආර්ථිකය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමට ය. එවකට, රාජ්‍ය ආදායම් සංයුතියේ ඉහළ ප්‍රතිශතයක් ලැබුණේ ආනයන-අපනයන ආර්ථිකයෙනි. නමුත්, ලෝක ආර්ථිකයේ ඇති වන උච්චාවචනයන් හමුවේ රටේ ආර්ථිකය කර්මාන්ත සහ සේවා අංශයට පුළුල් කිරීමට අවශ්‍ය විය. ඒ සඳහා, එවකට ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානියා වූ ඩඩ්ලි සේනානායක සහ එහි මූලිකයන් ලෝක බැංකුවට ආරාධනා කළේ, ආර්ථිකය ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන ලෙසයි.

ලෝක බැංකුව ඒ මොහොතේ යෝජනා කරන ලද්දේ, සුභසාධන සහමුලින් කැපීමක් නොව ආර්ථිකයේ ඉතාම අවදානම් කොටස පමණක් ඉලක්ක කර ගත් සුභසාධන වැඩසටහනක් හදන ලෙසයි. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, සහල් මිල සත විසිපහේ සිට සත 70 දක්වා ඉහළ යන ලදී. ඊට අමතරව, අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩවල මිල ගණන්, ප්‍රවාහන ගාස්තු වැඩි විය. මෙය, නාගරික කම්කරුවන්ට තදින් බලපාන ලදී.

මාක්ස්වාදී දෘෂ්ටියේ සිය චින්තනය පිහිට වූ සමසමාජයේ එන්.එම්. පෙරේරා, කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ දොස්තර වික්‍රමසිංහ සහ විප්ලවකාරී සමසමාජයේ පිලිප් ගුණවර්ධන යන ත්‍රිත්ව බලවේගය ලද අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගත යුතු යැයි තීරණය කරන ලදී. මෙම අවස්ථාව ට්‍රොට්ස්කිවාදීන් බොහෝමයක් සහ ස්ටාලින්වාදීන් සුළුතරයක් සලකන ලද්දේ, විප්ලවීය මොහොතක් ලෙසිනි. මෙම ආර්ථික දුෂ්කරතාවය ගම්බදට දැණුනු ආකාරය නොසලකන ලදී.

වාමාංශික පක්ෂ තුනක් ඒ අනුව, 53 හර්තාලය මෙහෙයවන ලද අතර පසුව ඒ අය අරගලයේ හිංසනය තීව්‍ර වෙත්ම එය නවතා දමන ලදී. මෙම ‘හර්තාලයට’ බණ්ඩාරනායක සහභාගි වූයේ නැත. සැප්තැම්බර් 1 වනදා විශ්වාසභංගයක් බණ්ඩාරනායක ඉදිරිපත් කරන ලද අතර, ඩඩ්ලි සේනානායක පසුව ඉල්ලා අස් වී සර් ජෝන් කොතලාවල අගමැති විය. ජේ. ආර්ට මුදල් ඇමතිකම නැති විය. පසුව හාල් සේරුව සත 55 ට අඩු කරන ලදී.

1953 දී, රටේ ආර්ථිකය ප්‍රසාරණය කොට ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමට ලැබුණු අවස්ථාව ඉන් රටට අහිමි විය. ‘ආර්ථික අර්බුදය’ අවසන් වීමෙන් පසුව දේශපාලන අර්බුදය තීව්‍ර විය. එන්.එම් සහ වාමාංශිකයන් සිතුවේ, ඊළඟට එන මැතිවරණයෙන් ඔවුනට නිසැක ජයක් හිමි වනු ඇතැයි කියා ය.

56 යේ මහජන ඡන්දයට ‘සමස්ත භික්ෂු සංවිධානය’ පළමුවෙන්ම ඡන්දයෙන් දිනීමට තිබූ අවස්ථාව හිමි N.M පෙරේරා හමු වූ අතර, ඔහුට තම ‘දස පනත’ ඉදිරිපත් කරන ලදී. එහි අඩංගු ‘සිංහල පමණක්’ යන වගන්තිය ඉල්ලා අස් කර ගන්නේ නම්, තමන් ‘දස පනතට’ කැමති බව N.M කියා සිටියේ ය. නමුත්, භික්ෂූන් ඊට අකමැති විය. ඉන්පසු, භික්ෂූන් බණ්ඩාරනායක හමු විය. ශූර බුද්ධිමතෙකු වූ බණ්ඩාරනායක ඊට එකපයින්ම කැමැති විය. මෙම අවස්ථාව පිළිබඳව නිව්ටන් ගුණසිංහ මෙසේ සටහන් කරන ලදී.

“ මෙහි පවතින හාස්‍යජනක තත්වය නම්, සේනානායකලා සහ කොතලාවලලා සෘජුවම බෞද්ධ පවුල්වලින් පැමිණීමයි. කිසියම් පුද්ගලයෙකුගේ පෞද්ගලික මතවාදය වර්ධනය වීම සඳහා ආගම බලපාන්නේ නැත. වැදගත් වන්නේ ඔහුගේ පවුල් පෙළපත ය යන මතය පවතින සමාජයක බණ්ඩාරනායක බුද්ධාගම වැළද ගැනීමට තීරණය කිරීමත්, ඒ සමඟම සිංහල බෞද්ධ සටන් පාඨ යොදා ගෙන සිත් කාවදින භාෂාවකින් ජනයා ආමන්ත්‍රණය කිරීමත්, බණ්ඩාරනායකගේ දේශපාලන කෞශල්‍යය මොනවට පැහැදිලි කරයි. තම දේශපාලන උපාය උපක්‍රම මගින් බණ්ඩාරනායක ඔහුගේ විස්තෘත පවුලෙන් බැහැරව, ඔහුගේ පුද්ගලික දේශපාලන බලය ස්ථාපිත කර ගැනීමටත්, ස්ථාපිත පැරණි කොම්ප්‍රදෝරු ධනේශ්වර කණ්ඩායම් වලට එරෙහිව යමින් අලුතෙන් ගොඩනැගෙන දේශීය ධනේශ්වරය හා විවිධ සමාජ ස්තර වලින් ඉදිරියට එන සුළු ධනේශ්වර කණ්ඩායම් සමඟ දේශපාලන සබඳතා පිහිටුවා ගැනීමටත් සමත් විය. නමුත්, මොහුගේ උපක්‍රමය නිසා උතුරු-නැගෙනහිර සහ කන්ද උඩරට ද්‍රවිඩ ජනතාව ප්‍රධාන ප්‍රවාහයෙන් ඉවතට විසි විය. බණ්ඩාරනායක ලංකාවේ සිංහල සමාජ ප්‍රභේද වලින් පැමිණෙන විවිධ සමාජ කණ්ඩායම් ඇතුළත් කර ගැනීමට දක්ෂ විය. එහෙත්, ඔහුගේ මෙම ආත්මීයකරණ ක්‍රියාවලිය නිසා ද්‍රවිඩ ජනතාව බාහිර වාස්තවික බලවේගයක් බවට පත් කරන ලදී. පුද්ගලයෙකු නිර්වචනය කළ හැක්කේ, අනෙකාට සාපේක්ෂව පමණකි යන මිචෙල් ෆූකෝගේ අදහස මෙතනට අදාල කරගත හැකි ය.”

1956 දේශපාලන විපර්යාසය –

අප 2022 වර්ෂයේ සිට පසු ආවර්තිතව සිදුවීම් අර්ථකතනය කරන්නේ නම්, 1956 දී ‘දෘෂ්ටිවාදය’ [IDEOLOGY] නම් අදහස කෙතරම් වැදගත් ද යන්න මෙනෙහි කළ හැකි ය. N.M, වික්‍රමසිංහ සහ පිලිප් ගුණවර්ධන මාක්ස්වාදය සහ ධනවාදය පෙරළීම නම් ”මහා අනෙකාගේ”[BIG-OTHER] විශ්වාසය මත පදනම් විය. බණ්ඩාරනායක දැන සිටියේ, ‘ජාතිවාදය’ භෞතික අදහසක් බවත්, ඒ සඳහා සදාචාර විනිශ්චයක් අනවශ්‍ය බවත් ය. N.M තමන් සිංහල ජාතිවාදය විවෘතවම ප්‍රතික්ෂේප කරන බව ප්‍රකාශ කරන ලදී. ‘දෘෂ්ටිවාදය’ කෙලින්ම සම්බන්ධ වන්නේ, අපගේ ආශාවට ය. ආශාව විසින් දෘෂ්ටිවාදය ව්‍යුහගත කරයි. 1956 වන විට දී, විදේශ වෙළඳාම සමඟ ඍජු ලෙස ගනුදෙනු කළ නාගරික සමාජ ස්තරයක් නිසා ගම්බද ජනතාව සහ සිංහල සුළු ධනේශ්වරය තමන්ගේ අස්ථිරත්වය සහ අවදානම් සහගත අපේක්ෂාභංගත්වයේ හේතුව ලෙස දුටුවේ, නගරය නිසා ගම තර්ජනයට ලක් වන බවයි. මනෝවිශ්ලේෂණයට හිමි සංකල්පයක් පාවිච්චි කරන්නේ නම්, ‘විනෝදය’ යනු මිනිසුන් බහිෂ්කරණය කිරීමේ අදහසකි. යම් පුද්ගලයෙකු හෝ යම් සමාජ කණ්ඩායම් යම් අවදානම් සහගත තත්ත්වයක පවතින්නේ නම්, එම අවදානම හෝ අනතුර සුවිශේෂ පිටින් ඉන්නා අනෙකෙකුට ප්‍රක්ෂේපණය කළ හැකිය.

ඒ අනුව, 1956 දී ලෝක ආර්ථිකයේ සිදුවන අවපාතයක් නිසා හටගන්නා අසහනයක් සංසිඳුවීමට ‘සිංහල ජනයා’ යන අදහස පාවිච්චි කිරීමෙන්, ඉන් පිටත සිටින දෙමළුන් යනු සිංහලයන්ගේ පසමිතුරන් ලෙස නිර්වචනය කිරීම පහසු විය. ඒ අනුව, සිංහලයාගේ අර්ථයේ අවිද්‍යාමාණය බාහිරින් සිටින දෙමළාගේ විද්‍යාමාණය වෙතට ප්‍රක්ෂේපණය වෙයි. මෙතැන දී, ‘ආර්ථික ගැටලුවක්’ දේශපාලනිකව ඉන් බාහිර ජාතික ගැටලුවක් බවට ප්‍රතිස්ථාපනය වෙයි.

‘දෘෂ්ටිවාදය’ යන සංකල්පයෙන් අදහස් වන්නේ, අපට බාහිරින් ඇති නිවැරදි යථාර්ථයට යාමට අපට ඇති කරන බාහිර අවහිරයක් නොවේ. ඒ වෙනුවට, දෘෂ්ටිවාදය යනු බාහිර යථාර්ථය එලෙසම පැවතිය දී දේවල් සිදුවන ආකාරය ගැන ඔබට ඔබගේම වූ විග්‍රහයක් නිර්මාණය වීමයි.[FANTASY CREATION] උදාහරණයක් වශයෙන්, 1953 හර්තාලය අද දවසේ ජාතිකවාදීන් නිර්වචනය කරන්නේ, බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන්ගෙන් රට මුදා ගත් සිදුවීමක් ලෙසිනි. මන්දයත්, 1953 හර්තාලයේ අවසන් ප්‍රතිඵලය වන්නේ, ලංකාවේ වම පරාජයට පත් වී බණ්ඩාරනායක 56 යේ දී වීරයා වීමයි.

නැවතත්, 2022 වර්ෂයේ දී කලින් පරිදිම රාජ්‍ය ආදායම හැකිලී ගොස් රටට අවශ්‍ය ආයාත ගෙන්වා ගත නොහැකි මට්ටමට පිරිහී තිබේ. එදා කොරියන් යුද්ධය මෙන් අද දවසේ යුක්රේන් යුද්ධය පවතින අතර එමගින්, ඉන්ධන සහ ගෑස්වල මිල ඉහළ ගොස් ඇත. 53 දී සිදු වූ ආකාරයටම ආර්ථිකය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම (රාජ්‍ය වියදම් අඩුකොට සුභසාධනය ඉලක්කගත ප්‍රජාවට පමණක් ලබා දීම) වෙනුවට මාධ්‍ය සහ දේශපාලන පක්ෂ ගැටලුව ”දේශපාලන අර්බුදයක්” දක්වා වර්ධනය කර ඇත.

මෙය, ඔලුවේ තිබෙන තුවාලයකට කකුලට බෙහෙත් බැඳීම වැනි විකාරයකි.

රාජ්‍ය ආදායමෙන් අතිවිශාල පංගුවක් රජයේ සේවකයන්ට බෙදී යන අතර වැඩ කරන ජනයාගෙන් 60% කට ස්ථිර මාසික ආදායමක් හෝ සමාජ සංරක්ෂණයක් නැත. නමුත්, දේශපාලන උද්ඝෝෂණ තුළ දී මාධ්‍ය මගින් ඉදිරියට පැමිණ ඇත්තේ, මාසිකව වැටුප් ලබන රජයේ සේවකයන්ම ය. ‘53 හර්තාලය’ බණ්ඩාරනායක සිංහල අනන්‍යතාවයට අදාළ ගැටලුවක් බවට විස්ථාපනය කළ පරිදි රටේ වර්තමාන ‘ආර්ථික අර්බුදය’ රාජපක්ෂ පවුලේ ගැටලුවක් බවට විපක්ෂ බලවේග පත් කර ඇත. ‘සිංහලකම’ වෙනුවට දූෂණය, භීෂණය, හොරා කෑ සල්ලි ආදී මතවාදී සංඝටක වලින් මාධ්‍ය පිරී ගොස් ඇත.

රටක් අලුත් වන්නේ, ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ හරහා ය. දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ එන්නේ, ඊට පිටුපසිනි. ලංකාවේ දේශපාලනය තවමත් පසුගාමී ය. 89 අවුරුද්දේ සහමුලින්ම අතාර්කික වී ගිය බලවේග අලුත් ඇඳුම් ඇඳගෙන කරළියට බැස ඇත. මේ අය, ගැටලුවට විසඳුමක් නොව ගැටලුව නොවිසඳීම නිසා හටගත් රෝග ලක්ෂණයන් ය. එම නිසා, අප යෝජනා කරන්නේ, බැසිල් විසින් පාලනය කරන ස.ජ.බේ කල්ලිය සහ කුමාර්ගේ පොඩි ළමයින් SET එක අතීතයට අයිති සංකේත බවයි.

අවශ්‍ය වන්නේ, ආර්ථික තලයේ රැඩිකල් ප්‍රතිසංස්කරණයකි. ඒ ගැන, විග්‍රහයකට යාමට අපි මීළඟට උත්සාහ කරමු.

53 දී, අපට අහිමි වූ ”ආර්ථිකය-රැඩිකල් වෙනසකට-භාජනය-කිරීම” නම් කටයුත්ත සිදු කිරීමට අපට 77 දක්වා බලා සිටීමට සිදු විය. (අවුරුදු 24). 2022 වසර අපට මග හැරුණොත්…

දීප්ති කුමාර ගුණරත්න
සමබිම පක්ෂය
(3mana වෙබ් අඩවියෙනි)

තීරු තීරුවලට ඉරා කියවිය යුතු පත්තරකාරයෙකු ගේ නික්මන !

සුනිල් අයියා යනු සමනල වර්ණ පත්තරයක් මෙන් පොඩිනොවන සේ දිගහැරගෙන කියවිය හැකි පත්තරකාරයෙක් නොවේ.

අසූව දශකයේ දිවයින පත්තර පිටුවක් මෙන්, එහි මුද්‍රිත අකුරුවලින් මෝහනය නොවී, තීරු තීරුවලට ඉරා, ඒ අකුරුවලට යටින් නිර්දය කියවීමටක ලක්කළ යුතු පත්තරකාරයෙකි.

80 දශකය අග දකුණේ තරුණ නැඟිටීමේ පටන් ලංකාවේ දේශපාලනය අද තිබෙන අන්තවාදී, අපරාධකාරී, දූෂිත නරාවල බවට පත්වූයේ කෙසේදැයි, ලංකාවේ සමාජය මේ තරම් වඳපීදුනු කාලකණ්ණි පිස්සන්කොටුවක් බවට පත්වූයේ මන්දැයි තේරුම්ගැනීමට අවශ්‍ය ම කවුළුවක්, එවැනි නිර්දය කියවීමක් ඔස්සේ විවරකරගත හැකිවනු ඇත.

දේශපාලනය - දේශපාලනයෙන් ම නොකියවා, දේශපාලනය රොමෑන්ටික් හදවතකින්, හැඟුම්බර සාහිත්‍යයෙන් කියවන්නට යාමෙන් අප පොට පටලවාගත් තරම ද ඉන් හෙළිදරව් කරගත හැකිවනු ඇත.

එක් ඒකල පුවත්පත් ලියමනක් පාදක කරගෙන එවැනි වූ නිර්දය කියවීමකට මා මෙයින් වසර දෙකකට පෙර ලුහුඬු උත්සාහයක් දැරූවද, එය අදටත් මා හැර අන් කිසිවකු නොදුටු, මගේ පරිගණකයේ ඉලෙක්ට්‍රොනික දුහුවිල්ලේ මළකමින් ඇති වචන සමුදායක් පමණක් ලෙස ඉතිරිව තිබේ.

එවැනි නිර්දය කියවීමකට මේ හැඟුම්බර මොහොත ද කොහෙත්ම නොගැලපෙන බැවින්, විශේෂයෙන් මා වැන්නෙකු එය මේ මොහොතේ කරන්නට යාම අවශ්‍යම සේවනූලක් මුත් අනවශ්‍ය වේලාවක ගිනිතබන්නට යාමක් බැවින්, එය අත්හැර දමමි.

ඒ වෙනුවට මම අතීත කතාවක් ඔබට කියමි‍.

ඒ, එකල පත්තර ලෝකයේ අපේ ප්‍රමුඛතම වීරයෙක් වූ සුනිල් මාධව නම් ‘ආදරණීය මිනිසා’ හමුවන්නට ගිය අපේ පළමු ගමන ගැන ය.

87 - 89 භීෂණයේ ගිනිරස්නය ගව්වක් දුරට හෝ දැනුණු මගේ පරපුරේ සාතිශය බහුතරයකට සුනිල් මාධව වීරයෙක් වී සිටියේය යි කීම අසාධාරණ නොවේ.
ඉතින්, එදා ඔහු මගේ ද වීරයෙකි.

කිසිදා දැක නොතිබූ මේ මිනිසා වෙනුවෙන් අප පෙළුණේ ඉහමොළ දවාගෙන යන ආදරයකිනි.

ඒ 1990 වසර යි. කොළඹ ඩී එස් සේනානායක විදුහලේ සිසුන් වූ මමත් විරංග ගමගේ නම් එකල මගේ ප්‍රාණසම මිත්‍රයාත් පාසල් ඇඳුමින් ම අපේ පත්තර වීරයා වූ සුනිල් මාධව සොයා මත්තේගොඩ බඩගෑවෙමු. විරංග එකල ඩීඑස් සාහිත්‍ය සංගමයේ සභාපති ය. මා එහි ශිෂ්‍ය උපදේශකයෙක් හෝ මොකෙක් හරි ය.

අප ගියේ අපේ සාහිත්‍ය සංගමයෙන් පවත්වන්නට යන ඩීඑස් භාෂා දිනයේ දී ඔහුට පුදන්නට යන උපහාරය පිළිගන්නැ’යි අපේ පත්තර වීරයාට ආරාධනා කරන්නට ය.

භීෂණ සමයේ ඩීඑස් විදුබිම ද ගිනිතැබූ අග්නිසර, අඟුරු පමණක් ඉතිරිකරමින් යන්තම් නිවෙමින් තිබූ අතර, අපට අපේ සහෝදරවරු කිහිපදෙනෙක් ම අහිමි වී සිටියහ. (මා ඒ ඉරණමින් ගැලවුණේ කෙසේදැයි අදටත් නොදනිමි.) පිටතට වැඩිපුර නොපෙන්වූවාට අප සිටියේ ඇතුළතින් කකියන ලෙයින් කැකෑරෙමිනි.

අප යනවිට සුනිල් අයියා පඩිපෙළකින් වැටී කකුළක් ඇමැට්ටි කරගෙන කොරගසමින් සිටියේ ය. කොරගැහුවාට ඒ සිටියේ අපේ වීරයාම ය. වේගයෙන් ඇහිපිල්ලම් ගසමින්, මුවපුරා සිනා සලමින්, නිරතුරුව ලෙංගතු ම වදන් හලනා මේ වීරයා අපේ ආදර උමතුව එදා උපරිමයට උත්සන්න කළේ ය.

අප යනවිට අපේ වීරයාගේ සිගරට් පැකට්ටුව තිබී ඇත්තේ හිස් වෙලා ය. අප ගොස් පැයකට හමාරකට පසු එහි ආ කටදෝ කියා ඔහු සිගරට් ගෙන්වාගත්තේ ය. "මට මේ කොල්ලො දෙන්නට කියල සිගරට් ගෙන්නගන්න හිතදුන්නෑ බං." ඔහු ඒ අමුත්තාට කීවේ ය. (ඒ සුනිල් අයියාගේ ලොකු මල්ලී, පසුකලෙක ලේක්හවුසියේ දී දිග ඇසුරකට යා වූ සරත් අයියාදැ යි මට හරියටම මතක නැත.)
විරංග කෙසේවෙතත්, කිසිදා ටිපිකල් ජෙප්පෙක් නොවූ මා ඒ වනවිටත් සිටියේ සිගරට් නොව ඊට වඩා දේවලුත් ගසමිනි.

ඒ උම්මත්තකව සැරු සමයේ, ඔළුවට පොලුපහරවල් වැදුණු දවස්වලට මාත් විරංගත් හැතැප්ම ගණන් පයින් ඇවිද්දෙමු. එදා ද අප මත්තේගොඩ සිට කොට්ටාවටත්, එතැනින් බොරැල්ල පාරෙන් පන්නිපිටියටත් ආවේ හීනෙන් දොඩවමින්, හීනෙන් ඇවිදින්නන් මෙන් පාගමනිනි.

එයින් වසරක් ගිය තැන මම පත්තරකාරයෙක් බවට පත්වී ලංකාදීප ක්‍රීඩා පිටුව මතට වැටී සිටියෙමි. සුනිල් අයියාගේ මල්ලී සඳුන් සමග ක්‍රීඩා වාර්තාකරණයට දිනගණන් රටපුරා යමින් මධු ගංගාවල පිහිනමින් සිටියෙමි. සුනිල් අයියාගේ නංගී රමණි අක්කා ලංකාදීපයේදී හමුවී, සහෝදරියක් තරමට අපට ළංවී සිටියාය.

සුනිල් අයියා නම් අපේ පත්තර වීරයා මගේ අතපොවන මානයට ම පැමිණ සිටියේ ය!

අපි කොළඹ පුරා විවිධ බාර්වල කල්ලි ගැසුණෙමු. කචල්කාරයන් වූ අප එක්වර ම ඇතුළට වැද්දගත්තේ නැතත්, නිදහස් මාධ්‍ය ව්‍යාපාරය ගොඩනැගෙන මොහොතේ පටන් අපි එහි විවිධ වැඩ අස්සේ කරක්ගැසීමු. සුනිල් අයියා එහි ද දිදුලන තාරකාවක් ව සිටියේ ය.

විවිධ වූ හේතුකාරණා නිසා ඔහු තුළ මා කෙරේ විශේෂ ආදරයක් තිබූ බව මම දැනසිටියෙමි.

එහෙත් කාලයාගේ ඇවෑමෙන් අපේ අදහස් දෙමගක යන්නට පටන්ගත්තේ ය. වැඩි කල් නොගොස් ම ඒවා අතර පරතරය බෙහෙවින් වැඩි වන්නට විය. අන්තිමට ඒවා එකිනෙකට ප්‍රතිපක්ෂව සිටගන්නා දේවල් බවට පත්විය.

එහෙත් අප කිසිදා රණ්ඩු සරුවල් කර නැත්තෙමු. එකිනෙකාට බැන අඬගසාගෙන නැත්තෙමු. අදහස් අතින් සමානයන් නොවුණත්, සපුරා වෙන වෙනත් දේවල් වෙනුවෙන් පෙනීසිටින්නන් වුවත් ඔහුත් මාත් කිසිදා පෞද්ගලික වෛරක්කාරයෝ නොවීමු.

කොටින්ම ඒ වෙනස්කම් තේරුම්ගත්තාට පසුව අප කිසිදා බාර්එකකවත් දේශපාලන වලි ඇදගෙන නැත.

එදා මා සමඟ සුනිල් අයියාට භාෂා දින උපහාර ප්‍රදානයට ආරාධනා කරන්නට ගිය විරංග ගමගේ අද සුනිල් අයියා ගැන මොනවා හිතවාදැයි මා හරියටම දන්නේ නැත. ඔහු මගේ මුහුණු පොත් මිතුරු ලයිස්තුවේ ද නැත.

එහෙත් ඔහු ගේ පක්ෂපාතීත්වය ඇත්තේ මගේ අදහස්වලට නොව, සුනිල් අයියා ගේ අදහස්වලට බව මගේ අනුමානය යි.

දකුණේ භීෂණ සමයේ දී අළුගෝසු හමුදා ලෙස පෙනුණු ආණ්ඩුවේ සන්නද්ධ හමුදා, උතුරේ භීෂණ සමයේ කූටප්‍රාප්තිය වූ 2009 වනවිට ඔහුට ද සුනිල් අයියාට මෙන් ම ‘සිතේ ආදරයක් සහ ගරුත්වයක්’ ඇතිකළ ‘මානුෂික මෙහෙයුමක යෙදුනු රණවිරුවන්’ මෙන් පෙනුණේද යන බලවත් සැකය ම’තුළ වෙයි.

එය එසේ නම්, මෙයින් දශක තුනකට පෙර සුනිල් මාධව නම් ලංකාවේ පත්තර අයිකනයට උපහාර පුදන්නට, සිය යෞවනෝදයේ දී ආදරය හිසදරාගෙන ගිය ප්‍රාණ සම මිතුරන් දෙ දෙනෙක් ද, දශක තුනකට පසු ලංකාවේ සමාජ - දේශපාලන පැල්මේ දිග පළලට, රුදුරු බවට හා භයංකරත්වයට සාක්ෂ්‍යකාරයන් වෙමින් ප්‍රතිවිරුද්ධ අදහස් කඳවුරු දෙකක සිටගන්නාහුය යි මම සිතමි.

සනත් බාලසූරිය ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

සාර්ථක ඩ්‍රෝන් ෂොට් එකක් ගන්නේ කෙසේද? 

අද මැයි දින රැළි ගැන ගොඩක් පක්ෂවලට සතුටු ඇති. විශේෂයෙන්ම විරුද්ධ පක්ෂයේ අය. මොකද ඒවාට විශාල ජනතා ආකර්ෂණයක් ලැබිල තියනවා කියල බැලු බැල්මට පේනවා. දිනපතා කඩා වැටෙන සාමාන්‍ය ජන ජීවිතය ඇතුලේ මිනිස්සු දැන් කවුරුහරි එක්ක හරි එකතු වෙලා මේ ආණ්ඩුව එළවල දාන්න අධිෂ්ඨාන කරගෙන ඉවරයි. ඒ වාසිය ඔවුන්ට ඉහින් කණින් ලැබිලා ඉවරයි.

අද හවස සහ හෙට වෙනකොට සියළු ජනමාධ්‍ය මේ දැවැන්ත සහ සාර්ථක ජනරැළි සහ ජනතා ඒකරාශීවීම් නියත වශයෙන්ම වාර්තා කරයි. ඒවා එක්තරා ආකාරයකට සමස්ත ජනතා නැගිටීම එක්ක සමාන්තරගත වෙනවා. ඒකත් හයියක්.

ඒ වගේම එතරම් ආකර්ෂණයක් නැතුව පොදු ජන පෙරමුණේ (පොහොට්ටුවේ) මැයි රැළියකුත් තිබ්බ නුගේගොඩ. රෝග ලක්ෂණයක් වගේ. එක්කෙනා දෙන්න සෙට් වෙලා ඒකට එනවා ෆේස්බුක් වීඩියෝ එකක දැක්ක. කවුද තරුණයෙක් ඒකට නැගල මොකක්දෝ 'සෙල්ලමක්' දානවත් දැක්කා. ඒක දැක්කෙත් ෆේස්බුක් වීඩියෝ එකක් හැටියට. ඇත්තටම මොකක්ද ඒ උණේ කියල දන්නේ නැහැ.

හැබැයි පොහොට්ටුවේ රැළියට මොකද වෙන්නේ කියල හැමෝම බලන් හිටිය කියල මට හිතෙනවා. යම් විදියකින් හරි තවමත් මේ ආණ්ඩුවට මොනවා හරි ජනතා පදනමක් තියනවද කියල සංඥාවක් ඒකෙන් ගන්න පුළුවන්කම තිබ්බ නිසා ඒ ගැන බලාගෙන හිටියා වෙන්න පුළුවන්. නමුත් ඒ සියල්ලම අවසාන වශයෙන් මිලින උණා කියල හිතෙනවා.

2019 ගෝල්ෆේස් රැළියේ මහින්ද සුළඟට හිටපු අතිවිශාල 'ජනතාව' අද එතන නැහැ. එයාල හුඟක් දෙනෙක් මේ ආණ්ඩුවට ගෙදර යන්න කියනවා. රටපුරා හෝන් ගහනවා.

එදා ඒ ජනරැල්ල වෙනුවෙන් ගොඩ නගපු 'සංවර්ධන ෆැන්ටසි' එක දෙන්න නෙවෙයි ලාම්පුවට ලාම්පු තෙල් ටික් දෙන්නත් මේ ආණ්ඩුවට බැරි උණා. පෝලිම් වල මිනිස්සු මැරිලා වැටෙන තත්වෙට රට වැටුණා. පැනඩෝල් පෙත්තක් ගන්න නැතිවුණා. 2019 ජනරැල්ලේ ඩ්‍රෝන් ස්කයි ෂොට් එකයි අද නෝමල් ෂොට් එකයි ප්‍රපංච දෙකක් හැටියට ගත්තොත් කොච්චර ලොකු වෙනසක් මේ ප්‍රපංච දෙක අතරේ තියනවද?

අද ඒ ස්කයි ෂොට් එකේ ජනතාව ඉන්නේ අනික් පැත්තේ. තැන් වෙනස් වෙලා. තැන් දෙකක් උනාට ඉන්නේ එකම මිනිස්සු.

බහුජන මනස ඇතුලේ ෆැන්ටසි හදල ඒ ෆැන්ටසි උඩින් බලයට ආපුවම මේ වගේ දේවල් වෙන්න පුළුවන්. ජනතාව කියන්නේ කොච්චර පරිස්සමෙන් ගණුදෙනු කරන්න ඕනි කොටසක් ද?

මිනිස්සු ස්වේච්චාවෙන් ම දැන් ඇවිල්ල ඉන්නවා තමයි. හැබැයි අදටත් කවුරුත් ඇත්ත ගැටළුව එක්ක පොර බදිනවා කියල මම හිතන්නේ නැහැ. අපේ ආර්ථිකය ඉදිරියට තිරසාර ද? IMF යනවද? නැත්නම් අධිරාජ්‍යවාදය නිසා ඒක එපා කියනවද? එහෙම නැත්නම් ප්‍රාග්ධනය සම්බන්දව විසඳුම මොකක්ද? හදිසි දේශීය උපක්‍රම තියනවද?

කවුරුත් ලොකු දෙයක් ඒ ගැන කියන්නේ නැහැ. උපක්‍රමශීලියි. එකම දේ කිසිම පක්ෂයක් මේ මොහොතේ ලොකු 'සංවර්ධන ෆැන්ටසි' එකක් ගැන නම් කියන්නේ නැහැ. කිව්වත් දැන් මිනිස්සු දන්නවා ඒවා අතේ රෝල් කියල. දැන් ආයෙත් ප්‍රශ්නේ මුලික අත්‍යවශ්‍ය දේවල් ටික.

එහෙම උනාට මිනිස්සු සූ ගාල ඉන්න ඩ්‍රෝන් ෂොට්වලින් නම් අඩුවක් නැහැ. හැමෝම හදනවා 2019 පොහොට්ටු ඩ්‍රෝන් ෂොට් එක ළඟට එන්න. අනිවා අද හෙටම ඒක පරාජය කරන්න පුළුවන් වෙයි. සුබ පැතුම්!

------------------------------------------------------
@මේ ලස්සන ඩ්‍රෝන් ෂොට් එක අනුර කුමාර දිසානායක මහත්මයාගේ ෆේස් බුක් පිටුවෙන්. විස්තරය සහ ඉමේජ් එක අතර සම්බන්දයක් නැහැ. ඉර බැසගෙන යනකොට ඒ රන්වන් පාට එක්ක විප්ලවීය රතුපාට ලස්සනට ගැලපෙනවා. ඒ එක්කම නෙලුම් කුළුණේ එක්සොටික් ලස්සනත්, යටත්විජිත කොටුවේ ස්ටේෂන් එකේ පරණ පෙනුමත් ඒ රතු පැහැයට එකතු වෙලා වලාකුළු එක්ක අමුතු කලර් ටෝන් එකක් ඉමේජ් එකට එකතු කරනවා. මරු.

මහේෂ් හපුගොඩ ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

FB IMG 1651435469336

පංචිකාවත්තේ ප්‍රේමචන්ද්‍ර අයියා ගැන පුබුදු තැබූ සටහන !

අපි කවුරුත් පංචිකාවත්තේ අයියා හෝ ප්‍රේමචන්ද්‍ර සහෝදරයා ලෙස දන්නා හඳුනන සිරිමල් විමලජීව හේරත් සහෝදරයා 1971 සිට මේ අද දවස දක්වා වසර 50කට අධික පූර්ණකාලීන දේශපාලන ජීවිතය නිමා කර අද අපෙන් සමු ගත්තා. ඔහු හෘදයාබාධයකින් අපෙන් වෙන්වන විට වසර 72ක ජීවිත කාලයක් ගෙවා තිබුණා.

අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ ලබුනෝරුව ග්‍රාමයේ උපත ලැබූ පංචිකාවත්තේ අයියා මුලින් ඉතාම තරුණ වයසේදී 1971 අරගලයට සම්බන්ධ වී එතැන් සිට අඛණ්ඩව පූර්ණ කාලීනව දේශපාලනයේ නිරත වුණා. මර්දනයෙන් අනතුරුව 1994 පක්ෂයේ වැඩ කටයුතු නැවත ආරම්භ වෙද්දී කොළඹ සම්බන්ධීකරණ කාර්‍යාලය වූ පංචිකාවත්ත කාර්‍යාලය භාරවූ නිසාම ඔහු බොහෝ දෙනා දන්නේ පංචිකාවත්තේ අයියා විදියට.

පසුව පැලවත්ත ජවිපෙ ප්‍රධාන කාර්‍යාලයේ සිටි පංචිකාවත්තේ අයියා පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ ආරම්භයේ සිටම සක්‍රියව දේශපාලන කටයුතු වල නිරත වුණා. අපේ මාදිවෙල හා පන්නිපිටිය කාර්‍යාලවල වැඩකටයුතු වල නිරතව සිටි පංචිකාවත්තේ අයියා අවසන් වසර කිහිපය කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ දේශපාලන කටයුතුවලට දායක වුණා.
පංචිකාවත්තේ අයියාගේ දේශපාලන ආදර්ශයන් සහ ඔහුගේ ජීවන භාවිතාව අප අතර ගැඹුරු සලකුණු සටහන් කර තිබෙනවා.

පංචිකාවත්තේ අයියේ, ආදරණීය ප්‍රේමචන්ද්‍ර සහෝදරය, ඔබට අපගේ ආචාරය!

පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ අධ්‍යාපන ලේකම් පුබුදු ජයගොඩ ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

නාමල් බේබි, බේබිගෙ බබ්බු සහ දේශපාලනය පිම්පිකරණය : මැදමුලනය ගෙදර යනු ! 02 කොටස

මුදලට සහ සිරුරුට ප්‍රේත මහින්දයිනි, බැසිලයිනි, චමලයිනි, නාමලයිනි, ඝෝඨාවෙනි, සියළු මැදමුලනයිනි සහ ජනතාවෙනි,

ලක් රටේ බොහෝ වැදගත් උදවිය දන්නව, ජේ.ආර් ජයවර්ධන කියන්නේ දකුණු ආසියාවට හිටපු දියුණු ම රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයෙක් කියල. ඒත් එයාට රවී ජයවර්ධන කියල පුතෙක් හිටිය බව මේ දූපතේ බාගෙකට වැඩිය දන්නේ නැහැ.
“රවි ජයවර්ධන කවුද?”
මේකට බහුතරයකගෙ උත්තරය “දන්නෑ!” යන්නයි.

දැනට ඒ ජේ.ආර් සහ රවි කියන ඒ තාත්තයි පුතයි දෙන්න ම මැරිල. එයාලව දැනං හිටුපු බොහෝ උදවියටත් ඒ ගැන වගක් නෑ. එක හේතුවක් තමයි, ලෝකය අනවරතව ඇතිවී, පැවතී, නැතිවී, ආයෙමත් ඇතිවීම කියන ලෝ දහමට යටවීම.
අනික තමයි “ඒක මේ රටේ හැටි!”

මේ රටේ සිංහල, දෙමල, මුස්ලිම් කාටත් තියෙන්නේ “ඕන එකක් රුපියලයි” මානසිකත්වය. එවැනි අයට රටට බිහිවුණු කවුරු වුණත් ටික කලෙකින් වහා ම අමතක වෙනව. කොයි දේ යන්නෙත් එක ම කුණු කාණුවට.
ඇයි?

800px 1

යේසුස්වහන්සේ ගේ “පහ බ්පැ සි ෂ ්ප” හරහා එන වර්තමාන කතාව අනුගමනය කරලද ඒ? නැත්තං, සතිපට්ඨාන සූත්‍රයේ එන “ගෙවෙන මොහොතේ සිටීම” අනුගමනය කරලද ඒ? එහෙමත් නැත්තං අල් කුරානයේ එන “තමන්ට වැරදි කරපු අයගේ අතීතය අතහැර වර්තමානයේ ජීවත්වීමට” පුරුදු වෙලාද ඒ?
නැහැ!

වර්ග බේදයක් නැතුව රටේ ජනයාගේ පොදු-ගුණාකාරය “ඔහේ වැටිල ඉන්න” එක.
එතකොට කොයි දේත් ඩෝන්ට් කෙයා.
අනාගත අනතුරක් තිබුණත් අරාජික බව සාමාන්‍යකරණය වෙලා. රටේ පොදු කුසීත ආකල්පීය භාවිතාව ඒක.“ඔයා ඔච්චර සල්ලි ගෙවල ගෙයක් ගත්තේ මොකටද?” කියල කාගෙන්හරි ඇහුව ම, “වැටිල ඉන්න බන්!” කියල තමයි උත්තර දෙන්නේ.

අනාගතවාදී ලෞකික දැක්මකින් බැලුවහම, මේක අනතුරට විවෘතවීමක්. නාමල් රාජපක්ෂ ඇතුළු මැදමුලනය මෝඩයෝ කියල කවුරු මොනව කිව්වත්, අනික් කෘතහස්ත දේශපාලනඥයෝ නොදන්න එක රහසක් එයාල දැනං හිටිය. ඒ තමයි මිත්‍යා මත පදනම්වූ බහුතර ගැමි ජනයාගේ සහ නාගරික ලුම්පන් ජනයාගේ අරාජිකවාදී සහ සෘණාත්මකවාදී ලෞකික ජීවන භාවිතය.

ඒ හින්ද අපේ රටේ උදවියට අනුව, දේශපාලනය විතරක් නෙවෙයි අනික් මොන ක්ෂේත්‍රයකට වුණත්, කවුරු ඇවිත් කවුරු ගියත් අදාළ නැහැ. “ඕන එකක් රුපියලයි!” කියන සාමාන්‍යකරණය ඇතුළේ තමයි, රටේ මිනිස්සු ජීවත් වන්නේ. ඒක මොන සතුරු බලවේගයකට වුණත් වාසිදායක යි.

ප්‍රංශයෙ ජනයා සහ එහි තරුණ තරුණියෝ 1905 උපත ලද ශෝන් පෝල් සාත්‍රේ කියන දාර්ශනිකය ගැන පවා තවම දන්නව. මොකද, අදටත් එයාලගෙ පෙළ පොත්වලින් ඔහුගේ දාර්ශනික හරයේ වටිනාකම් සහ සමාජ මැදිහත්වීම ගැන, සංක්ෂිප්ත අරුතක් ජනතාවට උගන්නනව. ඉතින් කාටහරි ඒ සංක්ෂිප්ත අරුතින් එහා ඉගෙන ගන්න ඕන නම්, අවශ්‍ය දොරටුව අධ්‍යාපන ක්‍රමය ඇතුළෙ ම ඇරල දීල තියෙනව. එහෙම ඕන්නැත්තං, වෙන විෂය-පථයක් තෝරගන්න පුළුවනි. වෙන විෂයකට ගියත්, එයාලට සාත්‍රේ ගැන මූලික දැනුමක් තියෙනව.
ප්‍රංශයේ මොන හාල්පාරුවටත් එයාලගෙ අතීත චරිත සහ සිද්ධි ගැන මේ මූලික දැනුම තියෙනව. සාත්‍රේට කැමති නැති වුණත් ඔහුව දන්නව. පුරවැසියන් කැමති දේවල් විතරක් ඉගැන්වීම ප්‍රංශ රජයේ(ආණුඩුවේ නෙවෙයි) ප්‍රතිපත්තිය නෙවෙයි. ඒ අධ්‍යාපන ක්‍රම-පද්ධතිය හැදිල තියෙන්නෙ ම සමීක්ෂණ හරහා කියාදෙන රටේ බුද්ධිමය ප්‍රජාවේ පොදු ප්‍රතිපත්තියකින් නිපදවන දැනුමකින්.
අතීතයේ දැනුම නොසිඳ ඒ රටේ අධ්‍යාපන පෙළපොත්වල හරය කාලානුරූපීව අප්ඩේට් වෙනව.

003

මෙතනදී රවී ජයවර්ධන හෝ ජේ.ආර් ජයවර්ධන සාත්‍රේ වගේ දාර්ශනික අය කියල කියනව නෙවෙයි මම.
මේ රටේ මොනයම් වටිනාකම තිබුණු කෙනාගේ සමාජ මැදිහත්වීම, බහු-ජනයාගේ හිත්වල පවත්වාගෙන යන ලෞකික යාන්ත්‍රණයක් රජයේ අධ්‍යාපන ව්‍යුහයට නැහැ. ඇත්තටම කියනව නම්, අපට ස්වාධීන රාජ්‍ය යන්ත්‍රයක් නැහැ. ඒ ස්වාධීනත්වය නැති කරල තියෙන්නේ භාහිර රටවල්වලින් නෙවෙයි. අපේ ම ආණ්ඩු විසින්. ආන්ඩු විසින් රාජ්‍ය පාලනය කරන්න ගියහම මේ දේ වෙනව.

බටහිර රටවල අය, අවම තරමින් ඒ රටේ වෘත්තීය, බුද්ධිමය හෝ දාර්ශනික ජීවිත ගතකළ සමාජ දායකයන් ගැන දන්නේ ඒ හින්දයි. එයාලගේ රාජ්‍ය යන්ත්‍රයත් අපේ රටේ වගේ පිස්සු කෙලිය නම්, දැන් අපිට මේ වෙලා තියෙන දේට සමාන දෙයක් තමයි ප්‍රංශයට වුණත් වෙන්නෙ.

පරිඝනකය, සැටලයිට් තාක්ෂණය, අයිෆෝන් එක, අනෙකුත් පරිඝනකකරණය වූ කාර්මික උපකරණ සහ රොබෝවරු කියන නව-නූතන නිෂ්පාදන උපකරණ (භැද-පදාැරබ ඵැ්බි දf ඡරදාමජඑසදබ) නිසා ඇතිවී තිබෙන ධනවාදයේ දෙවන පිම්ම ඉදිරියේදී පවා, ඒ රටවල අධ්‍යාපන ක්‍රමය විසින් නූතන යුගයේ හිටපු වටිනා පුද්ගලයින්ගේ චරිත, බුද්ධිමය ජීවන භාවිතාවන්, දර්ශනයන් සහ පෞර්ෂයන් ඊළඟ පරම්පරාවලට යාම මගහරෙන්න ඉඩදෙන්නෑ.

ඒ වගකීම දරන්නේ රජය(ීඒඑැ). ඒ වගකීම දරන්න පුළුවන් වෙලා තියෙන්නේ ප්‍රංශය ස්වාධීන රාජ්‍ය ව්‍යුහයක් නිසා. කලින් කලට මාරුවෙන ආනුඩුවලට රාජ්‍ය වෙනස් කරන්න බැහැ. රාජ්‍ය ව්‍යවස්ථාවට අනුගතව වැඩ කරන්න විතරයි ඉඩ දීල තියෙන්නේ. ඒ රටවල නවක දරු දැරියෝ සහ තරුණ තරුණියො රටේ නූතන යුගයේ හැඟවුම්කරණීය පුද්ගලියින් සහ සිද්ධි ගැන පවා දන්නව.

ලක් රටට නූතන යුගයේ දී බිහිවූ වටිනා චරිත පවා, රටේ බහුතරයක් උදවිය දන්නෑ. පොර වෙන්න හදපු නැති චරිත හිටිය ද දන්නෙත් නැහැ. පොර නොවූ චරිත අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයට හෝ උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාශයට පෙනිල ම නැහැ. රටේ ආයතන ව්‍යූහවලට නායකත්වය දෙන නිළධාරීන් පත් කරන්නේ ආණ්ඩුව. එ නිසා එයාල හැමවිට ම ආයතනයකට අලුත් උදවිය. ඒ කියන්නේ ආයතන ඉතිහාසය ගැන ඓන්ද්‍රීය දැනුමක් නැති උදවිය.

බොහෝවිට ඇතුළත විෂය නැතුව හිස් බොල් පිළිම විදිහට ඉන්න පුම්බගත්තු පොරවල්. වතුරට දාපු පොරොප්ප වගේ කොච්චර යට යවන්න හැදුවත් උඩ එනව විතරයි කිසි ගැඹුරක් නැහැ. මෙයාලා විෂය සුදුසුකම අනුව රජයේ අධිකාරීත්වයෙන් පත්කෙරන උදවිය නෙවෙයි. ඒ හින්ද සුදුසුකම් තියෙන ආයතනයේ හිටපු උදවියට ඉන්නේ මේ බත් බැලයන්ට දෙවෙනි වෙලා කොඳු පෙලාගෙන රස්සාව කරන්න.

පත්කිරීම් කරන්නේ අලුතින් එන ඇමතියා. රජය යටතේ පැවතිය යුතු ආණුඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සහ ආයතන සංග්‍රහයේ නීති රෙගුලාසි අනුව රාජ්‍ය සේවයේ ජ්‍යෙෂ්ඨත්වය හෝ විෂය දැනුම සලකා නෙවෙයි පත් කිරීම් කරන්නේ. ඇමතිලා රාජ්‍ය ව්‍යවස්ථාවෙන් සහ ආයතන සංග්‍රහයේ නීති රෙගුලාසිවලට යටත්ව එවායින් හික්මිලා වැඩ කරනව නෙවෙයි මේ. ඇමතිට වාසි විදිහට ව්‍යවස්ථාව සහ ආයතන සංග්‍රහ නීති රෙගුලාසි අඹරා වෑල්ඩින් කරගෙන හිස්තැන්වලින් රිංගා තම දේශපාලන උදව්කරුවන්ට නිලතල දීමයි මේ.
මේ අවභාවිතය නිසා, රටේ රජය පවතින්නේ ආණ්ඩුවට දෙවෙනි වෙලා.

රටට කවදාවත් දීර්ඝකාලීන දැක්මක් හෝ සංවර්ධන සැලැස්මක් එන්න විදිහක් නැහැ. එබඳු උවමනාවක්වත් ඇතිවෙන්න විදිහක් නෑ. අවුරුදු 5කින් හෝ 10කින් කොහොමත් ගෙදර යන්න වෙන නිසා ඉන්න ටිකේ පුළුවන් තරමක් ගහගෙන, ඥාතිමිත්‍ර සේවනයෙන් ආතල් එකක් ගන්න එකයි කරන්නේ. පස්සෙ ඊළඟට එන අනික් කණ්ඩායමට හොර ගිවිසුමකින් රටබාර දෙනව. ඒ අයත් කලින් කරපු දේ ම වෙනිං ෆෝමැට් එකකට සහ ස්ටයිල් එකකට කරගෙන යනව. මහජන දේපල පිල්ලි යවනව. රාජ්‍යය බල්ලට යනව. බල්ලො රට යනව.

90 දශකයේ දි විතර සමහර බටහිරවාදී එන්ජීඕ බුද්ධිමතුන් මැදිහත් වෙලා රාජ්‍යයි ආණ්ඩුවයි දෙකක් කියල කියනකං, රටේ අනික් ජාතික බුද්ධිමතුන් කටවල් ඇරියෙ නෑ. මොකද, එයාලත් මේ පක්ෂ දෙකට බෙදිල හිටියෙ. මහින්ද ආවහම එන්ජීඕ බුද්ධිමතුන් පවා පක්ෂ දෙකට බෙදුන. ඉතිං පාලකයන්ගේ භාවිතාව බලල, ජනයා හිතං හිටියේ රජයයි ආනුඩුවයි එකක් කියල. ඒ හින්ද ඒයාලත් රාජ්‍ය පටිපාටියක් අනුගමනය නොකර ගොට්ටක් අල්ලල, පස්ස දොරෙන් ගිහිල්ල වැඩේ කරවගන්න භාවිතයකට පුරුදු වුණා. පාලකයො සහ ආණ්ඩු කියන දෙගොල්ලො ම දෙවිදිහක දූෂිතයෝ බවට පත්වුණා.

004

මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩු කරන කාලෙ, දෙමල ජාතිවාදය යුධමය වශයෙනක් විතරක් තාවකාලිකව පැරදුනා. සිංහල ජාතිවාදියෝ මහින්දට “මහරජා” කියනකොට, කවුරුවත් විරුද්ධ වුණේ නැහැ. එයාල මහින්දට මහරාජා කියනකොට හිතුවෙ නාමල් රාජපක්ෂ රාජකුමාරයා කියල.

හරිනං ජනාධිපති විදිහට මහින්ද ම ඒකට විරුද්ධ වෙන්න එපැයි. තම විධායක තනතුරේ ස්වභාවය ජනයාට පැහැදිලි කරදෙන කතිකාවක් අරඹන්න එපැයි. ඒක ආණ්ඩුවට නෙවෙයි, රජයට පක්ෂ කතිකාවක්. ඒත් මහින්ද දැන දනැම ඒක කළේ නැහැ. එහෙම ශිෂ්ටත්වයක් මහින්දට තියා මුළු මැදමුලනයට ම නැහැ. මහින්ද කළේ “ආයුබෝවන් මහරජාණනි” ගීතය කියපු ලාබාල සහේලිව නැවැත්තුවේ නෑ. අන්තිමේ එයා රටින් පිටවෙලා ගියා.

05

දැන් ඒ සහේලි සහ එයාගෙ දෙමව්පියෝ මොකද කළේ? යුධ ජයග්‍රහණයේ කතිකාමය ආධිපත්‍යය පාවිච්චි කරල යම්කිසි ප්‍රාග්ධනයක් තමන්ගේ පවුලට විතරක් හරවගන්න හැදුවෙ. ඒක ඛේදාන්තයක් . දැන් රාජපක්ෂලාගේ ජනමතයට කෙලවෙලා හින්ද, ඒ දෙමව්පියන්ට සියුම් සතුටු කඳුලක් උනනව ඇති. රටක ස්වාධීන රාජ්‍යයක් තිබුණ නම් මෙහෙම වෙනවද?

යුද්දෙ දිනපු කාලෙ රටේ බහුතරයක් කළේ “1505ට කලින් තිබුණ රජකාලේ ආයෙ ඇවිත්නෙ අප්පා” කියන මිත්‍යා මතයේ ගිලිල ටික කලක් මානසික ස්වයං-වින්දනයක යෙදෙන එක. රට ඇතුළේ බොහොම සුළුතරයක් හැරුනහම කවුරුවත් “ඒක කොහොමද එහෙම වෙන්නේ? අපි රජකාලෙ පහුකරල අවරුදු 500කුත් ගෙවල නිදහසකුත් ලබලනෙ හලෝ ඉන්නේ! නිදහසින් වසර 70කට පස්සේ බටහිර පන්නයේ ව්‍යවස්ථාදායකයක යටතෙනෙ මේ ඉන්නෙ?, ඇමෙරි පන්නයේ විධායකයක් යටතෙනෙ මේ ඉන්නේ?,” කියල කියන්න නිර්භීත වුණේ නැහැ. බොහෝ අය එහෙම අහන්න දැනං හිටියෙවත් නැහැ. අදටත් බහුතරය දන්නේ නැහැ.
එහෙම නොකිවවෙ, සුදුවෑන් එකක් ඒවි කියල හිතල ම නෙවෙයි. එහෙම සිහිය එලවගන්න තරම් මානසිකත්වයක නෙවෙයි බහුතරය හිටියෙ. එයාල හිටියෙ යුධ ජයග්‍රහණයෙන් ඩෝප්වෙලා. ඉතිං 1505නුත් පස්සට ගිහිං රජකාලෙ ගල්කනු අතර ෆැන්ටසියක ඉන්න අයට, රජය සහ ආණ්ඩුව වෙන්කරගන්න බුද්ධිය පහල වෙන්නේ නැහැ.

මොකද ඊට පෙර ඉඳං ම අපි “රජයට ආණ්ඩුව කිව්වා. ආණ්ඩුවට රජය කිව්වා.” කවුරුහරි “ඒක වෙන්නෙ කොහොමද අයිසේ?” කියල ඇහුවොත් “යනව ඕයි යන්න, මේ දෙක ම එකයි!” කිව්වා.

ඉන්දියාව ලොකයේ ප්‍රාග්ධනය ගෝලීයකරණය වීමේ ආර්ථිකය දෙසට මේ තරම් විවෘත වෙන්න කලින්, ඉන්දියාවේ දුෂ්කර ගම්මානවල බොහොමයක් උදවිය දැන හිටියෙ නැහැ, එයාල ජීවත් වෙන්නේ ඉන්දියාවෙ කියල. එයාල හිතං හිටියෙ එයාල ජීවත් වෙන්නේ, එයාලගෙ ගමේ කියල. ඉතිං එයාලගෙ මුළු ජීවිතයම ගමේ ම ජීවත් වෙලා ගමේ ම මැරිල ගියා.

ගෝලීයකරණයට හොඳට ම රෙද්ද පලල් කරගෙන විවෘත වෙලත්, ලංකාවෙ සියයට 70ක් තවම දන්නේ නැහැ, එයාල ජීවත් වෙන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් යටතේ කියල.

බලන්න, මේ නාගරික අරගලකරුවන් දිහා. එයාලගෙන් බහුතකරයක් රටේ නව-මධ්‍යම පංතිය. අරගලය පටන් ගන්න දවස්වල එයාල දන්න මලඉලව් ව්‍යවස්ථාවක් නැහැ. එයාලට තමන් ආණුඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් යටතේ ඉන්නව කියල දැනුනෙත්, අරගලය කරගෙන යන අතරෙ. ඉල්ලන ප්‍රතිඵලය අරගලෙයෙන් නොලැබෙනකොට යි. එතකොට තමයි “මොකක්ද මේ?” කියල හිතන්න පෙළඹුණේ. එතකං එයාල හිතං හිටියෙ, “ඝෝඨාගේ මුරණුඩුකමට ඌ යන්නෑ බං” කියල. පස්සෙ තමයි දැනගගත්තේ මේක එයාලගෙත් ගොංකම කියල. ඉතිං ඈත ගම්වල ඉන්න බුහුතරය නියෝජනය කරන ගැමි වරිග සභාමය සංස්කෘතික ජානයෙන් පැවත එන උදවිය ගැන කවර කථාද?

ලංකාවෙ රාජ්‍ය ආයතනවලට ආණ්ඩුවේ ඇමතිගෙන් පත්වෙලා එන්නේ කවුද? පොරවෙන්න හදන අය විතරයි. පොරවන්දනාව ලංකා නිළධාරීන්ගේ මහා පොදු සාධකයක්. වෘත්තීය රාජ නිළධාරීන්ට වඩා, ටික කලෙකට පත්වෙන ආණ්ඩුවල ඇමතිලාගෙ බත් බැලයෝ තමයි රාජ්‍යය පවතින්න ඕන කොහොමද කියල තීරණය කෙරුවෙ.

ඉතින් මේ වගේ පද්ධතිය චොර වෙච්ච තැනකට නාමල් වගේ නූගතෙක් ආවහම මොකද වෙන්නේ?
රටේ නූතනවාදී යුගයේ බිහිවුණ සෘතියට ගයන ගායකයන්ගේ පුත්තු ඇවිත් තාත්තගෙ සින්දු සෘතියෙන් පිට කියද්දී, වාදකයො සද්ද නැතුව සංගීතය සපයල, ප්‍රසංගය ඉවරවෙලා යනගමං පාරෙදි මේ පුතාලගෙ අම්ම මතක් කරං තමයි ගෙදර ගියේ.
තාත්තගෙ පුතාල විදිහට දේශපාලනයට ආපු සජිත් සහ නාමල් යන දෙබෑයොම එකම කාසියේ දෙපැත්ත.

600px

උගන්ඩාවට රටේ මුදල් පැටෙව්වාය කියන පුවත මෑතකදී ප්‍රසිද්ධ වීමත් එක්ක, දැන් නාමල් රාජපක්ෂට “ඉතිං උගන්ඩාවේ ජනාධිපති වෙයංකො” කියල අරගලකරුවන් ජෝක් කරනව. අරගලකරුවන් දැනගතයුතු ව්‍යූහාත්මක ඇත්තක් තියෙනව.

ජනතාව තම අධ්‍යාපන ක්‍රම-පද්ධතිය හරහා රාජ්‍ය සහ ආණ්ඩුව අතර වෙනස දකින කල්, ඕන ගේම් කාරයෙකුට කැමති ගේමක් දීල යන්න පුළුවන් විදිහේ දේශපාලන වේසමඩමක් මේ රාජ්‍යය. පියවි සිහියෙන් සහ බුද්ධිමය භාවිතයෙන් යුතු දේශයට ස්වාධීන වූ රාජ්‍යයක් නැහැ තවමත්. ඒක ඉදිරියේදී හදාගන්න තියෙන එකක්. දැනට පවන්නේ භය, සැකය, ඉරිසියාව, තුශ්නිම්භූතකම වගේ වගේ ආවේගීය හැඟීම්වලින් දේශපාලනාර්ථිකය හඳුනගැනීමට හැදන පාලකයින් සහ ජනතාවක්. තවමත් හදෑරීමකින් ඇතිවන සබුද්ධික යොමුවක් පේන්න නැහැ.

පියවිසිහිය මගහැරල, පාලකයන් සහ ජනයා යන කොයි කවුරුත් ගොඩදාල තියෙන්නේ ස්වාධීන ප්‍රගතිගාමී රජයක් නෙවෙයි. එවෙලෙට කටින් ගහල පුද්ගිලක ප්‍රේජෙක්ට්ස් සම්මත කරගන්න පුළුවන් මාළු අහිනක් විදිහටයි මේ හැමෝට ම රාජ්‍යය පෙනෙන්නේ. ඒ පෙනෙන රාජ්‍යය නිවැරදි ව්‍යවස්ථානුකූල මතයක් හරහා ගෙනයෑමයි කළ යුත්තේ. ඒක තවම වෙලා නැහැ.

ඉතිං මහජනතාව කවුරුහරි නොදන්න තක්කඩියෙක් ඇවිල්ල, “ඔන්න ඇමරිකානු කුමන්ත්‍රණයක්!” කිව්ව ගමං රෙද්ද උස්සන් ඒක පස්සෙං දුවනව. ආයෙමත් තව කෙනෙක් “මෙන්න චීන කුමන්ත්‍රණයක්!” කිව්වහම, රෙදි කඩාගෙන ඒක පස්සෙ දුවනව. ආයෙමත් කවුරුහරි “ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදයක් ඇවිත්!”කිව්වහම රෙදි නැතිව දුවනව. සබුද්ධිකව ඒහි පස්සිකෝ ඥානයෙන් යලිවිමසල කරපු දිවීම් නෙවෙයි මේව. හිතට එන ආවේගෙට දුවපුව. වම්මුන්ට අනුව කවුරුහරි විප්ලවාදියෙක් හදවත් රෝගයක් හැදිල මැරුණත්, ඒකත් ඇමරිකන් කුමන්ත්‍රණයක්.
මෙහෙම අරාජික මතවාදයන් ශක්තිමත්වෙලා ඒවා පොදු මතයක් දක්වා ගොඩනැගී, ඒ හරහා ආණ්ඩු හදාගන්නට හේතුව මොකක්ද?
අපිට හරිහමං රාජ්‍ය පද්ධතියක් නැති නිසයි ඒ.

මැදමුලනයට ඩොලර් බිලියන ගණං ගහල අහු නොවන්නෙත්, නාමල් බේබි රාජ්‍ය මුදල් අවභාවිතය කරල සෙල්ලම්දාලම නෑ වගේ ඉනනෙත් හේතුව අපිට රජයක් නැති නිසයි. කොලවල ව්‍යවස්ථාවක් තිබුණට භාවිතයේ නැත්නම් ඒක රජයක් විදිහට පිළිගන්න බැහැ.

මේ හින්ද මිනිස්සු හිතන්නේ රජය සහ රාජ්‍ය නීතිය තියෙන්නෙ දුප්පත් කසිප්පුකාරයෝ, ත්‍රී වීල්කාරයෝ, කුඩුකාරයෝ අල්ලන්න සහ දේශපාලන විරුද්ධවාදීන් දඩයම් කරන්න විතරක් කියල. ඒ හින්ද තමයි නාමල්, යෝෂිත සහ රෝහිත බේබිලගෙන් හෝ වෙන දේශපාලුවෙකුගෙන් තමන්ට වරදක් වුනහම ආණ්ඩුවක් මාරුවෙනකං හිටහල්ලකො කියල කියන්නේ. අපිට ආණ්ඩුවේ එකෙක්ගෙන් අසාධාරණයක් වුණහම, ආණ්ඩුවට ඉහළින් තියෙන රජය කියන ස්වාධීන ව්‍යුහයක් අපි හොයං යන්නේ නැත්තේ ඒ හින්දයි. ඒ හින්ද ජනතා බහුතරයකගේ හිත්වල රාජ්‍යය කියල එකක් නැහැ. රාජ්‍ය මෙහෙයවන නිළධාරීන්ට ආණුඩවකට ඉහළින් බලයක් නැහැ. ඒ නිසා රාජ්‍යය කියල එකක් නැහැ. තියෙන්නේ ආණ්ඩුවට පහසුකම් සලසන ආණ්ඩුවේ බත්බැල ව්‍යූහයක්.

ඒ හින්ද ආණ්ඩුවක් පත්වුණ ගමන් පත්වෙන හැම පක්ෂයක් ම ජනතාවට දුන් චන්ද පොරොන්දු එක්ක බිලියඩ් ගහන්නේ ඒ නිසයි.
ඇමරිකන්කාරයො අපේ මේ නූගත්කම ඉදිරියේ සිනා සිසී ෆන් එකක් ගන්නව. අපේ හැඟීම් මුල්කරගත් ගෝත්‍රික ගති ඉදිරියේ මූණ ඉච්චාවට ලංකාවෙ උදවිය අමතල “ඔයාල තරම් මාර ඩයල්ටිකක් ලොවෙත් නැහැ” කියා අපිව පුම්බල උඩ ඇරල, හුලං බැහැල වැටෙනකං ඉඳල හොරාට හිනාවෙනව. මොකද එයාල රාජ්‍යය සහ ආණ්ඩුව අතර වෙනස දන්නව. ලංකාවෙ බහුතරයක් ඒ දෙක පටලවගෙන මඥ්ඤමෙන් ඉන්න බවත් දන්නව එයාල දන්නව.

ඒ හින්ද තමන්ගේ වැරදි සහ අත්වැරදි දිහා බලා නිවැරදි වෙනවා වෙනුවට, පිටරට ඉන්න කුවරුහරි නොදන්නා පුද්ගලයෙකුට හෝ සංවිධානයකට වරද පටවල, අපේ වැරැද්ද ඔඩුදුවන්න ඇරල පිස්සු කෙලින ජනතාවක් තමයි ලක් වැසියො.
ඉතිං යකාගෙ හැටියට තමයි විමානෙ.

අපි සතුරා රටෙන් පිට ඉන්නව කියල හිතාගෙන, අපි අපේ අවධානය නොදන්න නොදුටු දුර ඈත රාජ්‍යයක් වෙතට යොමාගෙන ඉඳියා. ඒ අතරේ අපේ මේ ගොංකං හොඳට දන්න හතුරෙක් රට ඇතුළෙන් ම බිහිවුණා. ඒ තමයි අනාගතේ මතු යම් දවසක නාමල් බේබිව ඔටුනු පළඳින කුමාරයා කරන පාහර අභිලාශය පෙරටුකරගෙන බිහිවුණ මැදමුලනේ මිත්‍යාමතික “මහ රජා” දේශපාලනය. දැන් ඒ මහ රජාම “මහ හොරා වෙලා.”

ප්‍රශ්නය ව්‍යසනයක් වෙලා ඒක බඩට දැනෙනකං සත්‍ය අවබෝධ වෙන්නෙ නැති ජාතිය බුද්ධිමත් ජාතියක් නෙවෙයි.
බුද්ධිමත් ජාතියක් කියන්නේ ප්‍රශ්ණය එන්න කලින් ම දැන, එය රට කරා නොඒන්නට සිස්ටම් එක සංවිධානය කරගන්න ජාතිය.“මම එහෙම නොකර හිටියොත් ජනතා මාව ගෙදර යවාවි” කියල නායකයෙකුට හිතෙන්න ඕන. එතකොට තමයි නායකයත් බයවෙලා වෙන්න කලින් සොලියුෂන් හොයල දෙන සිස්ටම් එකක් හදන්නේ. මේ රටේ එහෙම හිතෙන්නේ නැහැ. මොකද මේ රටේ ජනයාට ඓන්ද්‍රීය රාජ්‍යයක් නැහැ. ඉතිං මේ ජනතාව දිහා බලනකොට, මහින්ද ඇතුළු මැදමුලනෙට තේරුණේ, “මුන් මරුණේ, නීතියකට යටත් විධායක ජනාධිපතිට මහ රජා කිව්වත් කමක් නැති මරු පොරවල් ටිකක්නෙ” කියල. ඉතිං එයාලා බාගෙන කන එකත් නතර කරල ඉහගෙන ම කන්න පටන් ගත්ත. මේ ගැන ජනතාවට වගකීමක් නැත්ද?

යකාගෙ හැටියට තමයි විමානෙ. ජනතාවගේ හැටියට තමයි නායකයෝ.
රාජපක්ෂලා මිත්‍යා මත අදහගත්තා විතරක් නෙවෙයි, රජෙක් ඉල්ලා වසර 70ක් තිස්සේ මැරෙන්න හදපු වරිග සභාවලින් පැවත එන ග්‍රාම්‍ය ගැමියන්ට, ඒ මිත්‍යා මත කුඩුකරල දියකරල පෙව්වා. මැදමුලනෙ බලයට පත්වෙලා සෑහෙනල කාලයක් යනකං චන්දෙකින් ප්‍රධාන නගර දිනාගන්න බැරිවෙලයි හිටියෙ. ඒත් කලක් යනකොට නගරවල උදවියටත් මිත්‍යා මත කොටල පොවන්න මැදමුලනයට හැකිවුණා. එජාපයේ නාගරික දේශපාලකයින්ට මහින්ද ඇරපු දේශපාලනික වරප්‍රසාද දන්සැල් හරහා මේ මිත්‍යාමත සංසරණය සිද්ධ වුනා. නාගරි ලුම්පන් පාංතිකයො, මිත්‍යාවන් ගෙඩි පිටින් ගිල්ලා. අන් අයටත් ගිල්ලවන්න දේශපාලනය ද කළා.

008

හැබැයි රාජපක්ෂලාත් ඒ මිත්‍යා අමෘතයෙන් ඩෝප්වෙලයි හිටියෙ. රටේ බහුතරයට ඒ ගැන වගක් තිබුණෙ නැහැ. අවසානයේ මහින්දගෙ මලය ගෝඨා රටේ ආර්ථිකය අර්බුදයෙනුත් එහාට ගෙනිච්චා. රාජ්‍ය ව්‍යවස්ථාදායකයට සහ විධායකයකට කාලි අම්මණ්ඩිගේ මතය කොටල පෙව්ව. ගෝලීය ආර්ථික ආයතන සහ අපිට ණය දුන් බැංකු සහ රටවල්වලට කාලි අම්මගෙන් වැඩක් නැහැ. ඒකෙන් ඇතිවුණේ ව්‍යසනය. ව්‍යසනය හරහා තමයි පූසා මල්ලෙන් එළියට පැන්නේ. එතකොට ගෝඨා හත්පොලේ ගාගෙන ඉවරයි.

1988-1989 කාලෙ ආර්. ප්‍රේමදාස මලයාලම්කාරයෙක් ගේ උපදෙස් පිට රටේ මිනී මැරෙද්දිත් පිස්සු කෙලිනකොට කටවහගෙන හිටපු ජනතාවට, මේ ඥානක්කගෙ ප්‍රශ්නෙ එක්ක හැප්පෙන්න කැහිල්ලක් තිබුණේ නැහැ. එත් ආර්ථිකය තුළ වැඩේ දුරදිග ගිහින් බඩේ බඩවැල් වේලෙනකොට තමයි, ජනතාවගේ පඬුපුල් ආසනේ රත්වුනේ. ජනතාව හදිස්සියේ ම ශක්‍රයා ඉවට පත් වුණා. ගෝඨා බලු වුණා. මොකද මේ ජනයාගෙන් බහුතරයක් තවමත් බුදුන්ට විරුද්දව බුදුන්ව ෂේප් කරගෙන දකුනු ඉන්දියාවෙන් ණයට ගත්තු කාලි අම්මණ්ඩිව අදහනව. ඒ හැබෑවක් කියල විශ්වාස කරනව.

ලෝකයේ කලාප දෙකක් පවතිනව. ආර්ථිකය කියන්නේ මිනිසාගේ ශරීරයට සහ මනසට අදාළ විෂයක්. විෂය මැනිය හැක්කේ කාලය කියන ඒකකයෙන්. ඒක එක කලාපයක්. දර්ශණවාද ආගම් හෝ ඇදහිලි ජනයාගේ අධ්‍යාත්මයට අදාළ අවකාශයක්. අවකාශය කාලයෙන් මිනිහ නොහැකි මානයක්. එක් දෙවෙනි කලාපය. ඒ හින්දා මේ කලාප දෙක වෙන් වෙන්ව පවත්වාගෙන යාම තමයි නිරෝගී භාවිතාව. අධ්‍යාත්මය කියන්නේ පුද්ගලයා තනිව ම ප්‍රගුණ කළ යුතු කලාපයක්. ශරීරය සහ මනස මූලික ආර්ථිකය කියන්නේ පුද්ගලයින් එකතුවී පොදුවේ සංවර්ධනය කළ යුතු කලාපයක්. අවම තරමින් මේ රටේ ජනයා ආර්ථිකය ඇතුළු කාලයට(ශරීරයට සහ මනසට) අදාළ විෂයන් පොදු ජීවිතය (ඡමඉකසජ ඛසfැ) ඇතුළේත්, ආගම් ඇදහිලි වගේ අධ්‍යාත්මයට අදාළ අවකාශය පුද්ගලික ජීවිතය ඇතුළේත්(ඡමඉකසජ ඛසfැ) නඩත්තු කරගන්නවා නම්, ඇක්සිඩන්ට්ස් අඩුයි.

ලංකාවෙ මේ කලාප දෙක පවතින්නේ මිශ්‍රවෙලා. වලාකුළු දෙකක් එකතුවුනහම ආයෙමත් තිබ්බ තත්වයට පත් කරන්න බැහැනේ. මේ කලාප දෙක වෙන් කරගන්නට නිවැරදි විෂය දැනුම සහ පුද්ගල විනය ඇතිවිය යුතුයි. ඒකට ජනයා ස්වයං-සංවිධානාත්මක බව ගොඩනැගාගත යුතුයි යුතුයි. ඒකට ජනයාව මෙහෙයවන්න පුළුවන් රාජ්‍යයට විතරයි. රටට රාජ්‍යයක් ඇති බව බහුතර ජනයා දන්නේ නැහැ.

ලක් ජනයා විෂයන් වෙන්කරගත් ඉසියුම් ජීවින භාවිතයක සිටින බවට හාන්කවිසියක්වත් පේන්න නැහැ. අධ්‍යාත්මිකය කියන දේ ලෞකික වාද-විෂයන්ට අදාළ නැති බව දැන මේ දෙක හිතින් වෙන්කරගත්තු විධිමත් ජීවිතයක් මේ රටේ බහුතර ජනතාවට අදටත් නැහැ. ඥානක්කාගේ මතවාදය අනුව මිනීමරු කාලි අම්මන්ඩියි, වෛර කරන්නාටත් මෛත්‍රී කරන්න කියපු බුදුන්වහන්සේ කියන මහා-නිර්භවය යි එක වන්ගෙඩියෙ දාල කොටල අච්චාරු ඇදහිලි මාදිලියක් හදන්න පුළුවන්. ඒ.ටී. කොවුර් සහ සෝම හාමුදුරුවන්ගෙන් පස්සෙ මේව ප්‍රශ්න කරන උදවිය ලොවෙත් නැහැ. ඒකෙන් බුදුන්ගේ මුළු ප්‍රෝජෙක්ට් එක ම ගඟේ යනව. ඝෝටා ඒකට අහුවුණ නිසා බහුතර ජනයා හිනාවෙනවද? නෑ! ඒ නාගරික තරුණ ජන කොටසක් විතරයි. එයාල බහුතරය ම නෙවෙයි.

බහුතරය ඉන්නේත්, ඝෝඨාටත් වැඩිය වූ තිස්තුන් කෝටියක් දේවාත්ම අදහගෙන බුදුන් දෙසූ දහමට විරුද්ධව. ජනයාගේ අධ්‍යාත්මය තිස්තුන් කෝටියකට කැඩිල තියෙන්නේ. එක කැබැල්ලක් තව එකකට විරුද්ධවයි පවතින්නේ. ඒ හින්ද ජන මනස ද තිස්තුන්කෝටයකට කැඩිල. ඒ හින්ද තමන්ගේ ම ශරීරය ගැන ජනයාට තියෙන්නේ තිස්තුන්කෝටියකට බිඳුනු පැළුණු අදහසක්. සමස්ත අදහසක් නැහැ. ඒ හින්ද සමස්තමය ව්‍යූහයක් වන රාජ්‍යය, පොදුජනයාගේ පුද්ගලභාවට අහුවෙන්නේ නැහැ. ලිස්සා යනව. ඒක තමයි ලංකාවේ රාජ්‍ය පිලිබඳ ජන මනසට ඇති මනෝබාවය හා සම්බන්ධ මනෝ-විශ්ලේෂණය.

ඒ හින්ද ලංකාවේ මේ ඇදහිල්ලේ ඉන්න බහුතර ජනයා පසුවන්නේ දෙබින්න මනෝ-ව්‍යාධියකින්වත් (ීජයසඑ‘දචරුබස් දර ාම්ක-ීචකසඑ චැරිදබ්කසඑහ ) නෙවෙයි. ලක් ජන බහුතරය ඉන්නේ තිස්තුන්කෝටික භින්නනෝන්මාදෙක. මනස තිස්තුන් කෝටියකට පලාගෙන. ඒ හින්ද එයාල බහුතරයකට ඥානක්කා නිසා ඝෝඨා නරක් වුණා නෙවෙයි. එයාලට සුපිරි කාලි-කට්ටඩි ඥානක්කා හමුවෙන්න තරම් ආදායමක් තිබුණෙ නැහැ. ඥානක්කා සේවා සැපයූවේ, රටේ මුදල් හිමි පංතියක උදවියට විතරයි. නැත්තං ප්‍රාත්‍යාහාරාත්මකව කොහෙන් හරි ධනය කුට්ටියක් කඩාගන්න තියෙන චාන්ස් එක නැති කරගෙන ඥානක්කා හමු නොවී ඉන්නවද අපේ මේ වරිග ජනයා?

 රටේ ජනයාට පවා “අපි මේ ජීවත් වෙමින් ඉන්නේ ගෝලීයකරණය වූ ආර්ථික සිස්ටම් එකකනෙ අම්මපා” කියල සිහිය අවදි වුණේ බඩගින්න ඇවිත් බඩේ බඩවැල් ආක්‍රමණය කරනකොට විතරයි. එහෙම නැතුව අර්බුදය කල්තියා දැක්කෙ රටෙන් බොහොම සුළුතරයක් විතරයි. බහුතරය හිටියේ ඒ සුළුතරයව ජෝක් එකට අරන්.

ඒ හින්ද මේක මැදමුලනය කෙලපු පිස්සුවක් විතරක් නෙවෙයි. මැදමුලනය කළේ ජනයාට චම්පික රණවක හදල දීල තිබුණ ගල්කණු අතර රජ්ජුරු කෙනෙක් එනවාමයි කියූ බොරු පොරොන්දුවට අවශ්‍ය මිත්‍යාවන් ටික සප්ලයි කරන සපෝට් එක දීම විතරයි. ජනතාව ඒක ගෙඩි පිටින් ගිලිනව වගේ දැක්ක ම, මැදමුලනයටත් පමණ ඉක්මවා හිතූ මනාපෙට ධනය ගරන්න සහ බඩුගහන්න හිතුණා. ඒක ඕ පෘතග්ජනයෙකුට වෙන්න පුළුවන් මානසික ස්ථානමාරුවක්(ඵැබඒක ෘසිච්කජැප්බැඑ).

චම්පික මැදමුලනේට අඹරන්න දුන්නු සිංහල ජාතිවාදී සහ මිත්‍යාවාදී ගිණිගුලිය, ජනතාව තමන් හිතුවටත් වඩා වේගයකින් ගිලිනව දැක්කහම තමයි, මැදමුලනේ එළිපිට රාජ්‍ය දේපල කොල්ලකන්න ගත්තේ. මොකද බහුතර ජනයා ඉන්නේ වරිගවාදී මිත්‍යාවකින් ඩෝප් වෙලා කියල මහින්ද ඇතුළු මැදමුලන හැත්තට ම තේරුම් ගියා.
අපිට සාර්ථක රාජ්‍ය යන්ත්‍රයක් නැහැ.

ඉතිං යකාගෙ හැටියට තමයි විමානෙ. ජනතාවගේ හැටියට තමයි පාලකයො.

ඒ හින්දා මොකක් හරි අකටයුත්තක් වෙච්ච ගමන් තවත් ආණ්ඩුවක් එනකං ඇවුරුදු ගණං බලන් ඉන්න එකයි මේ රටේ ජනයා කළේ. මේ ආන්ඩුව පරද්දන්න ඊළඟ ආණුඩුවට කැහැල, වෙච්ච අසාධාරණය හරිගස්සවගන්නයි උත්සහ කළේ. එහෙමත් නැත්තං, සම්බන්ධතාවක් ඇතිකරගෙන සල්ලි කුට්ටියකුත් අරගෙන යනව ඇමතියව හෝ ඇමතිය පත්කරපු නිළධාරියකුව හම්බවෙන්න. එහෙමත් කරගන්න බැරි වුණහම, තනියම හරි කමක් නෑ කියල හිතං කාලි අම්මන්ඩ්ට හරි වෙනිං දකුනු ඉන්දියානු දෙවියෙකුට හෝ දේවතාවියකට පොල් ගහනව.
මේ අඥානකම දඩමීමා කරගත්තු නාමල් රාජපක්ෂ බේබි මහත්තයා, ජනතා මුදල්වලින් හෙලිකොප්ටරයෙන් පනින ක්‍රීඩා පවා කරනව. පාරවල් වහල මොටර් රේස් පදිනවා. පට්ට ආතල් එකක් ගන්නව. සමහර සමාජ මාධ්‍ය මේව වාර්තා කරද්දිත් නාමල් බේබි එළිපිට ම ඊට වෙනස් දෙයක් කළේ.

නාමල් රාජ්‍ය යන්ත්‍රයත් එක්ක පිස්සු කෙලින්න ගත්තේ. 2022කේ අරගලය ඇතිවෙන කාලෙ නෙවෙයිනේ. ඊට කලින්. ඇයි ඊට කලින් අරගලය පාරට ආවෙ නැතුව ගෙදර හැංගිලා තිබුණේ?
තරුණ ජනයාට ඕන වුණේ නාමල් බේබිගේ අප්සෙට් වැඩ නවත්තනවට නෙවෙයි අනුගමනය කරන්න.

තමන්ටත් එහෙම කරගන්න මාර්ගයක් පාදගන්න. ඒත් නාමල් බේබි ඇතුළු මැදමුලනයේ ගැහිලි කන්දරාවයි, ගෝඨාගේ අදේශපාලනික මිත්‍යාමතය සහ සයිකෝසීය මනෝව්‍යාධියයි එකතුවෙලා රටේ ආර්ථික සංදර්භය විනාශය දෙසට වෙනස් කළා. ඒකෙන් නාමල් බේබි කුමාරයාට තමන්ගේ දුවල බන්දල දෙන්න බලන් හිටපු තාත්තලගෙ සිහිනය බොඳ වුනා. මේව රජකාලෙත් අන්තප්පුර ආශ්‍රිතව සිද්ධ වුණා. ඒත් දැන් සිහින විසිරිලා.
ඒ වෙනුවට යථාර්ථය රටේ හැමෝගෙ ම මූනට දමා ගැහුණා.

මොකක්ද මේ යථාර්ථය?
ආර්ථිකය ගෝලීයකරණය හරහා ප්‍රග්ධනය ගෝලීය කේන්ද්‍රයක් වෙතට ගොඩගැහීම හෙවත් සමුච්චකරණය වීම. යථාර්තය රුපියල්මය ජාතික සිහිනයක සිට ඩොලර්මය ගෝලීය අර්බුදයක් දක්වා මාරුවීම.
ඉතිං තරුණ ජනයාගේ ඥානවිභාගය ඛණ්ඩනය වුණා.
හිත් උඩුයටිකුරු වුණා!
ඉතිං ඒ ජනයා පාරට බැස්සා!
රාජ්‍ය කතියන්නේ මොකක්ද කියලවත් දන්නේ නැති අගතිගාමී ජනතාවක් එක් රැයකින් සයිබර් අරගලකරුවන් බවට පත්වුණා.

ඛන්ඩනය වෙච්ච ඥාණවිභාගය අලුත් දැනුමකින් සංවිධානය වීම ඉල්ලා සිටියා. සිංහල ජාතිවාදයක් හෝ බුදුන්ට අවමන් කරන සිංහල බෞද්ධකමක් හෝ හෙල උරුමකරණයක් හෝ පිවිතුරු හෙල උරුමකරණයක් හෝ දෙසට හරවන්න බැරි නව-නූතන අරගල භවයක් පොළව පලාගෙන ඉපදුනා. ඒ නව තරුණ භවයන්ට අඩුවකට තියෙන්නේ, ඉසියුම් ගෝලීය දේශපාලනාර්ථික දැක්මක් විතරයි. ඒ නිසා මැදමුලනය තුෂ්නිම්භූත වුණා!

මිත්‍යාමතයේ ඩෝප් හිඳිල අවදිවුණු ජනතාවක් ආයෙ ජාතිවාදයෙන් ඩෝප් කරන්න නාමල් තියා හෙල උරුමකාර ටේ‍රන්ඩ් එකට හෝ දෙමල ඩයස්පෝරාකාරයින්ට හෝ මුස්ලිම් කොන්ග්‍රස් එකට බැහැ. දැන් එයාලට පුළුවන් තිරය පිටිපස්සට වෙලා කුමන්ත්‍රණය කරන්න විතරයි. එළිපිට නටන්න ආපු ගමන් ඉසෙඩ් ජෙනරේෂන් එකෙන් අම්බානක කන්න වෙනව.

009

දැන් ඉන්න ජනයා අතර නූතන ලෝකයට අයිති වැඩිහිටියෝ, මේ ගෙවෙන යුගයේ තරුණ විය ගෙවන ඉසෙඩ් ජෙනරේෂන් එකේ තරුණ තරුණියො, ඉදිරියට තරුණ වියට පිය මනින්න බලන් ඉන්න දැනට නව-යොවුන් වියේ (ඔැ්බ-්ටැ එකේ) ඉන්න ඇල්ෆා ජෙනරේෂන් එකේ උදවිය යන මේ කවුරුත් තමන්ට හොඳ පැත්තට බලපෑ හැකි චරිත සහ ඉතිහාසයන් ගැන තවම දන්නේ නැහැ. රට වෙනස් කරන්න නම් ඒ ගැන දැනගන්න හදාරන්න වෙනව.

මේ අරගලකරුවන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ලෝ පතල හවර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයේ සේවය කරන, ලොව බුද්ධිමය ක්ෂේත්‍රයේ උස්වූ වෘත්තිකයෙක් විදිහට ගරුත්වයට පත් මහාචාර්ය ගනනාත ඔබේසේකර ව දන්නේ නැහැ. ලංකාවේ බිතුසිතුවම් කලාවේ නූතනවාදී චරිත වුණු සෝලියස් මැන්දිස් හෝ සෝමබන්දු විද්‍යාපතිව දන්නේ නැහැ, ජෝර්ජ් කීට්ව, ශ්‍රී ජයනව, ජල විදුලිය ලොවට හොයා දී ලෝක විද්‍යාඥ ලැයිස්තතුවට ඇතුළත් වුණු විමලසුරේනද්‍රව දන්නේ නැහැ. ලංකාවට ආවේනික ඝර්මකලාපික බවට ගැලපෙන ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයක් හොයාගැන්න සාර්ථක අත්හදා බැලීම් කරපු ජෙෆ්රි බාවාව දන්නේ නැහැ. ආර්ථිකය ගැන ගෝලීය න්‍යායන් සහ දත්තකරණයන් දන්නා වෘත්තීක ශාස්ත්‍රඥයින් ගැන දන්නේ නැහැ. මේ උදවියට ජනයා ඉදිරියේ පොරවල් වෙන්න උවමනාවක් නොතිබුණ නිසා, බොහෝ උදවිය මෙයාල ගැන දන්නේ නැහැ තමයි. මේ වගේ හැදෑරිය යුතු චරිත ලැයිස්තුව තව දිගයි. ලොව ප්‍රමිතිගත විද්‍යාත්මක කෂේත්‍ර 22ට අදාළ ඉහළ පෙළෙන් සීයට 02ක් ඉන්නේ මේ රටේ උදවිය කියල බහුතර දේශපාලකයො පවා දන්නේ නැහැ. අපේ අධ්‍යාපන පද්ධතිය ම මේව දන්නේ නැහැ. දන්නේ කොළඹ කේන්ද්‍රීය උසස්-මධ්‍යම පංතිය හෝ ඒ පංතියේ සංස්කෘතියට ඇතුළු වෙච්ච අති-සුළුතරයක් විතරයි

ඒත් අපි නාමල් රාජපක්ෂව දන්නව.
එයා ආවොත්, එයාට හේත්තුවෙලා වැඩකරන්න කැමති උදවිය නව වමේ ව්‍යාපාරයේ පවා ඉන්නව.
මොකක්ද මේ කරුමය?
තමන්ගේ දේශයට උපන් වටිනා විෂය දත් මිනිස් භවයන් ගැන නොදන්නා රාජ්‍යයක් මොන එහෙකටද?
ඒ හින්ද ආණ්ඩුව නෙවෙයි රාජ්‍ය පද්ධතිය ම විසුරුවා හැරිය යුතුයි. නව රාජ්‍ය ව්‍යවස්ථාවක් බිහිකර, මොන ආණ්ඩුව ආවත් ඒ නව රාජ්‍ය නීති රෙගුලාසි යටත්ව පමණක් පවතින විදිහට රාජ්‍යය නව-ප්‍රතිව්‍යුහගත කළ යුතුයි.

රටට අවශ්‍යව තියෙන්නේ රාජ්‍ය ව්‍යූහය ම ප්‍රතිව්‍යුගත(ඍැිඑරමජඑමරසබට) කිරීම නෙවෙයි, නව-ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම යි (භැද-රුිඑරමජඑමරස‘්එසදබ). එහිදි ප්‍රාග්ධනය ගෝලීයකරණය වීම කියන ලෝක ආර්ථික සංසිද්ධියට අදාළ සියළු දැනුම අනුසාර කරගත් රාජ්‍ය-ක්‍රම-පද්ධතියක් නිමවාගැනීම සිදුකරගත යුතුයි.

දැන් ප්‍රංශය වගේ යුරෝපියානු රටක් නම්, ප්‍රංශයේ බිහිවූ උස්වූ දේශීය ශාස්ත්‍රඥයින් සහ බුද්ධිමතුන් අති-නාගරි සුළුතරයකට විතරක් දැනගැනීමට සීමාවන්නට නොදී, සියළු ජනයාට දැනගන්න සිද්ධ වෙන පරිදි පෙළ-පොත්වලට දැනුම ඇතුළු කරනව. අපේ රටේ පෙළ පොත්වල ඉන්න අය ගැන බලන්න. ඒ හැම එකක් ම යොමුගතවෙගලා තියෙන්නෙ අසිංහල බන්ඩාරනායකගේ සින්හල ඔන්ලි පොලිසියට ගැලපෙන උදවිය විතරයි. නැත්නං කිසිම පුරාවිද්‍යාත්ම හෝ මානව-වංශ විදශාත්මක රිසර්ච් එකක් නොකර ම අපි හාන්කවිසියක් නොදන්න රජවරු ගැන ගොතපු කතා දානව. දරුවන්ගේ මොළේට රජවරු වාතයක් වෙලා යන්න ම දෙනව වැඩේ. එතකොට රජවරු ගැන ඉගෙන ගන්න ඕන ටිකත් එපාවෙලා යනව.

ඒ හින්ද මේ කියූ අවාසනාවන්ත යථාර්තය තුළ අපේ රටේ බොහෝ උදවිය රවි ජයවර්ධනව දන්නේ නැහැ.
ඒත් නාමල් රාජපක්ෂව දන්නව.
නාමල් රාජපක්ෂ කියන්නේ කවුද කියන එක පැහැදිලිවට දැනගන්න අපි රවි ජයවර්ධන හදාරමු.

කවුද රවි ජයවර්ධන කියන්නේ?

11 1රවීන්ද්‍ර විමල් ජයවර්ධන කියනනේ, එක පැත්තකින් ලංකාව ඇතුළෙ හරිම සරල සැමාන්‍ය ජීවිතයක් ගෙවපු නිරහංකාර මනුස්සයෙක්. කිසිදාක මහා ගාඩ් එකක් දාගෙන ගමන් බිමන් නොගියපු, වාහනය පැදවීමේදී අත්වැරැද්ක වුණා යැයි පොලිසිය කිව්වොත්, තාත්තගෙ නම කියන්නට නොගොස් ඊට අදාළ දඩ මුදල තම පසුම්බියෙන් ම ගෙවා දාපු, කොටුවෙ සාමාන්‍ය මධ්‍යම පංතික මිනිස්සු කාපු බීපු පැගෝඩා එකෙන් සවසට කාපු බීපු, තමන් පොර හෝ තමන්ගෙ තාත්ත පොර හෝ නොකියා ජීවිතය අවසානය දක්වා ම ගෙවෙන්නට හැරිය ඇතුළතින් නිවුනු මිනිසෙක්.

හැබැයි තව පැත්තකින් රවී ලාංකීය ගුවන් නියමුවකුවෙක්. 1964රේ ඔලිම්පික් තරඟාවලියට රයිෆල් ෂුටිං අංශය නියෝජන කරපු අතිනුපුන ක්‍රීඩකයෙක්. හමුදා පුහුණුවෙන් සෙකන්ඩ් ලෙෆ්ටිනන් කෙනෙක්. කැප්ටන් කෙනෙකු ලෙස මිලිටරි සේවයෙන් ඉවත් වූ යුධ-විද්‍යාව අතින් අති දක්ෂයෙක්. ලංකාවේ ඒස්ටීඑෆ් බලකායේ නිර්මාතෘවරයා.

තවත් පැතතකින් රවි කියන්නේ, රටේ හිටපු බුද්ධිමත් ම ජනාධිපතිවරයාගේ සහ ආසියාවේ හිටපු ප්‍රශස්ත රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයාගේ නිරහංකාර පුතා.

රවී කවදාවත් තාත්තගේ දේශපාලන ප්‍රතිරූපයේ එල්ලිලා තාතතගේ ඊළඟ අනුප්‍රාප්තිකයා විදිහට ගොඩයන්න හෝ හොද්ද බොරකරගන්න හැදුවෙ නැහැ. හැම වෙලාවට ම තමන්ගේ තාත්තගේ දේශපාලන ප්‍රතිරූපයට හානියක් නොවෙන්න ජීවත් වුණා. හිතල මතල එහෙම කළා නෙවෙයි, රවී කුඩාකල සිට හැදුනු වැඩුණු ජීවන පැවැත්මේ හරය ම එහෙම එකක්. ඒ හින්ද රවි තාත්තගේ දේශපාලනයට වාතයක් වුණේ නැහැ. අනික් පැත්තෙන් රවි තාත්තගෙ කරේ එල්ලිලා දේශපාලනයට ඇවිත් ජනතාවට වාතයක් වුණෙත් නැහැ. රවී කියන්නේ, පරම්පරාවෙන් පරාම්පරාවට තාත්තගෙන් පුතාට වගකීම බාරදෙන ලංකාවේ කැත සම්ප්‍රදායක පොදු ගුණාකාරයට එරෙහිව ගිය වෙනස් මිනිස් භවයක්. ඒ හින්දා රටේ මිනිස්සුන්ට කරදරයක් නොවෙච්ච මිනිසෙක්. ඒ හින්ද ම රටේ මිනිසුන්ගෙන් භාගෙකට වඩා හඳුනන්නේ නැති මිනිසෙක්.

12

ඒ මේ රටේ ජනතාව හොඳ හින්ද නෙවෙයි. රවි ජයවර්ධන හොඳ හින්ද. නැත්තං බලන්න ජනතාවගෙන් බහුතරයක් ම මීට වෙනස්නේ. ජනතාවගෙන් බහුතරයක් ම මලගේකට මගුල් ගේකට කොටහලු ගේකට ගියහම තමන්ගෙ දරුවට විතරක් කන්න බැරි තරමට පිඟාන පුරවල බෙදල දෙන ජාතියේ උදවියනේ. ඒකනේ තාත්තගෙ සිංදු කියන්න පුතා ඇවිත්, කියන සිංදු අජූත වුණත් රට ම පිළිගන්නේ. මොකද පුතාල දන්නව තාත්තගෙ සිංදු අජූවට කිව්වත් ජනතාව එයාලව පිලිගන්නව කියල.

ඒ හින්ද ඒ වගේ ජනතාවකට නම්, රවි කියන්නෙ මහ පිලිගන්න බැරි පිස්සු චරිතයක්. ඒත් රටක් හදන්න ඕන නායකයෙකුට නම් තමන්ගෙ දරුවන්ට තම දේශපාලනය ඔළුවට ගන්නේ නැතුව ජීවත් වෙන් කියල දෙන්න යොදාගතහැකි හොඳ ආදර්ශ පෞර්ෂයක්.
ඒ හින්ද රටක් දියුණු වෙන්නෙ මැදමුලනය රටින් පිටවෙලා ගිය දවසට විතරක් නෙවෙයි. තමන්ට චාන්ස් එකක් හම්බ වුණ ගමං මැදමුලනයින් වගේම වෙන්න ආසාවෙන් ඉන්න ජනයා අතරින් බහුතරයක් අය වෙනස් වෙච්ච දවසට යි. ඔය හැම කෙනෙක්ගෙම ඇඟ ඇතුළෙ ඉන්නව තාත්තගෙ දේ තමන්ගෙ වගේ පෙන්නගෙන සහ උඩදමාගෙන සාමාන්‍ය ජනයාට පාට් එක දාන්න කැමති ඒලියන් කෙනෙක්. තමන් විතරක් පොර වීමේ ආසාවෙන් නලියන මැදමුලනයේ නාමල් බේබි පන්නයේ ම අවතාරයක්. ගැලවෙන්න ඕන ඒ අවතාරයෙනුයි.
ජනයාගේ ආත්මය අරක්ගන්න බලා ඉන්න මැදමුලනයාගේ පුත්‍ර අවතාරය වූ නාමල් බේබි මොන වගේ එකෙක්ද?.
මහින්ද රාජපක්ෂය ජනාධිපති පුටුවට වාඩි වෙනකං නාමල් බේබි කියන්නේ රටේ උදවියට බේබි කෙනෙක් නෙවෙයි.
නිකංම නිකං නාමලා.

මහින්ද ජනපති වෙන්න කලින්, ශ්‍රීලනිපයේ කිසිම ක්‍රියාකාරී දේශපාලයක නියැලුනු ඉතිහාසයක්වත් නාමලාට තිබුණේ නැහැ. නාමලා ආවේම තාත්ත ජනාධිපති වෙච්ච හින්ද.

බැරි වෙලාවත් බැසිල් රාජපක්ෂ එමිල්කාන්දන් හරහා ඒල්ටීටීයට බෝට්ටු ගන්න රුපියල් මිලියන 180ක් බර අම්බානක ලොකු ට්‍රැවලිං බෑග් දෙකක් පිරෙන්න සල්ලි දුන්නේ නැත්තං, උතුරු නැගෙනහිර චන්දය වර්ජනය වෙන්නේ නැහැ. එහෙම වුනා නම් ජනපති වෙන්නේ රනිල්. එහෙම වුණා නම්, මහින්ද ජනාධිපතියෙක් නෙවෙයි වගේ ම. මහින්ද ජනාධිපතිට දා වූ නාමලා බේබි කෙනෙකුත් නෙවෙයි.
ඒ හින්ද එමිල්කාන්දන් හරහා ඒල්ටීටීඊ එකට රුපියල් මිලියන 180ක් දීපු හින්ද තමයි, නාමල්ට මේ වගේ බේබි කෙනෙක් වෙන්න අවකාශය පෑදුනේ. නිකංම නිකං නාමලා විදිහට හිටපු නාමලා, හදිසියේ බේබි කෙනෙක් වුණේ එහෙමයි.

ජනයා තුළ තිබූ බන්ඩාරනායකවාදී සිංහල ඔන්ලි ගොන්කම පාවිච්චි කරල, මන්ත්‍රී කෙනෙකුගේ සහ ඇමති කෙනෙකුගේ බලය ගත්තතු හැටි? ඊටත් පස්සෙ “මම තමයි යකෝ තාත්තගේ පුතා” කියමින් රටේ ඊළඟට නායකකම දීහල්ලා කියමින් ජනයාට වක්‍රව තග දාන හැටි? මේ ඔක්කොම පුළුවන් වුණේ, බැසිල් මාමා ඒල්ටීටීඊ එකට සල්ලි දීල උතුරෙ චන්දෙ වර්ජනය කරවල, දිනන්න හිටපු රනිල්ව පරද්දගත්තු හින්දා.

ඒ හින්දා නාමල් එල්ටීටීඊ යට ණය ගැතියි.
ඩයස්පෝරාව දැනගන්න ඕන දෙයක් තමයි, නිකංම නිකං හිටුපු නාමලා නාමල් බේබි වෙලා අපේ ආර්ථිකයට කෙලවන්න පාර කපපු එකට එල්ටීටීඊ එකත් සම්බන්ධ බව.

නාමලා විසින් නාමල් බේබි විදිහට වැලිව් එක හදාගත්තට පස්සෙ ඉහත කියපු පසුබිම් කතාව කාටත් වැඩක් නැහැ. රටේ මිනිස්සු හොයන්නේ බල්ලො මරල හරි පෝසත්කම, බලය සහ ලස්සන. එතෙන්දි පෝසත්කම ලස්සන සහ බලය තියෙන අය කොඳු කෙලින් කරගෙනද, දුප්පත්කම, දුර්වලකම සහ අවලස්සන අය කොඳු පෙලාගෙන ද ජීවත් වෙනවා.

ඉතිං නාමලා කියන පුද්ගලයා නාමල් බේබි වුණේ එමිල්කාන්දන් හරහා එල්ටීටී එකට දුන්නු මිලිය 180 නිසාද කියන එක කාටවත් අදාළ නැහැ. හැමෝම බැලුවෙ තමන්ගෙ කෙනෙක්ට නාමල්ට බන්දල දෙන්න. මොකද එයාලගේ මිත්‍යා ලෝකය ඇතුළේ මහින්ද තමයි රජා සහ නාමල් එයාගෙ කුමාරයා. රටේ කාටවත් අදාළ නැහැ සල්ලි හෝ සැපපහසුකම් එන්නේ රජ්‍ය භාණ්ඩාරයෙන් හොරාකාපු ඒවද නැතිද කියන එක. කාටවත් අදාළ නැහැ,

මේ විදිහට කියාගෙන ගියොත්, ලැයිස්තුව ගොඩක් තියෙනව.
දැන් තමන්ගේ පසුබිමේ මෙතරම් වූ කළු පැලප්ලම් හැටහුටාමාරක් තියාගෙනත්, නාමල් රාජපක්ෂ මහින්දගේ කුමාරයා විදිහට ආපහු ජනපති වෙන්න ඉල්ලන්න ප්ලෑන් එක ගහමින් තම බාප්පා වූ ගෝඨාට පවා ගේම් අදිමින් ඉදිරිපත් වෙන්නට හදන්නේ විලි ලජ්ජාවේ ස්නායුව කපාගෙන වෙන්න ඕන.

ඒ නිසා දැන් අරගලකරුවා දියුණු වී සංවර්ධන විය යුතුය. “ඝෝටා ගෝ හෝම්” කියන සටන් පාඨයට සමාන්තරව “නාමලෝ, තොලොංචි වෙයං!” කියන සටන් පාඨය ද එක්කකර ගන්න! එහෙම කළොත් නාමල් බේබිගේ ඇඟෙ ඉන්න ඒලියන්ව දුරුවෙලා ගිහිං නිකංම නිකං නාමලා බවට පත්වේවි.

නැත්තං අරගලය භූමිය යටින් හාරගෙන ඇවිත් නාමල් බේබි පොළව පලාගෙන අරගලයේ බලය තමන් අතට ගත්තොත්, අපට සිද්ධ වෙන්නේ විනාශයටත් වඩා එහා ගිය හැඳිගෑවිලා සහ අතුගෑවිලා යෑමක්. අනික මෙච්චර කෙලවිලත් නෑ, “නාමල් බේබි ආවොත් වැඩේ හෝඳවෙයි අප්පා!” කියල හිතෙන පිම්පිකරණයට බඳුන්වූ නොන්ජල් වාහෙලා ඉන්නව නම්, කියන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි.
රජු කාමෝත්සවය පවත්වන කාලවලදී එළඹෙන්නේ රටේ මල්වර දැරියන්ගේ භීෂණ සමය යි.

මීට
මහසෝනා

 සබැඳි ලිපිය
මැදමුලනය ගෙදර යනු (01): වීරයා පීඩකයා වීම හෙවත් කුස්සිය හිස්වීම !

 

ආදරය යනු අතිමහත් විනාශයකි!

සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක ගැන ඊයේ රෑ ඉඳල අද උදේ වෙනකල් එක එකා දාපු හැම පෝස්ට් එකකම වගේ තියෙන්නේ උන් සුනිල් මාධව එක්ක අඩි ගහපු හැටි, විප්ලවේ ගැන කතා කරපු හැටි, රණ්ඩු උන හැටි, අඬපු හැටි, උන් කොච්චර සුනිල් මාධව එක්ක හිටියද, වෙනස් කම් තිබුණද වගේ දේවල්. සුනිල්ගේ විප්ලව සංකේත පිළිවෙලෙන් උනුත් කොච්චර දිය දෝතක් ගන්න හදනවද කියල දැක්කම අප්පිරිය හිතුන. මුන් තමයි නියම වෙළෙන්දෝ. ධම්මික පෙරේරල නෙවෙයි.

'ලක්දිව' සහ 'හිරු' කියන විකල්ප ප්‍රකාශන එක්ක තමයි මම සුනිල් ගේ ළිපි කියවන්න ගත්තේ. ඒවා ගොඩක් න්‍යායික ලිපි වලට වඩා හැඟීම්බර ළිපි කිව්වොත් නිවැරදියි. ප්‍රේමදාසගේ යුගයේ පාරේ මිණී පිච්චිලා ඉවර වෙන්නත් කලින් සුනිල් ට ඕනි උනා තවත් විප්ලවයක් මේ පොළොවේ සිදු වෙනවා දකින්න කියල මට හිතෙනවා. හැබැයි අපේ පරම්පරාව එහෙම ලැහැස්ති වෙලා හිටියේ නැහැ. අදත් නැහැ.

අපේ පරම්පරාව 'මිල්ලේ සොයා' ඉතාලි ගියා. මගේ පංතියේ ගොඩක් අය යුරෝපෙට, ඔස්ට්‍රේලියාවට, නවසීලන්තෙට ගියා. අපි වගේ හාල් කෑලි ටිකක් විශ්ව විද්‍යාලේ ගිහිල්ල 'කතා කරන්නන්' බවට පත් උණා. නැත්නම් ලියන්නන් බවට පත් උණා.

'හිරු' එකේ උනත් සුනිල් අයියා (එහෙම ලියන්නේ යම් භක්තියක් නිසා මිසක් අඳුරන නිසා නෙවෙයි) ලියපු දේවල් මම සම්පුර්ණයෙන් කියෙව්වේ නැහැ. හැබැයි වමේ මිනිස්සු ළඟ තිබුණ උණුසුම සහ මනුස්සකම ඒවායේ ගෑවිලා තිබ්බ. සුනිල් සහ ඒ වෙලාවේ 'හිරු' එකේ ලිව්ව අනිත් කෙනා උනේ රෝහිත භාෂණ.

වමේ උන්ට උණුසුම් හදවතක් තිබ්බ කියන්න සුනිල් මාධව උදාහරණයක්. ඔව්, විප්ලවය ගැන අදහස අත් නොහැරපු, ඒකට දිගටම ආදරය කරපු සුනිල් රෝමෑන්තික ආදරවන්තයෙක් වෙන්නත් පුළුවන්. හුඟක් එවුන් බෝට්ටු වලින් පැනල යද්දී සුනිල්ල අර විප්ලවයට තිබ්බ ආදරය අත් නොහැර මේකෙම වැටිලා ඉන්න ඇති.

එහෙම ආදරය කරනවා කියන්නේ අතිමහත් විනාශයක් (catastrophe). තමන්ගේ ලෝකෙට වෙනත් දෙයක් එන්න ඉඩක් නැති තරමට ඒ ආදරය ප්‍රභල වෙන්න පුළුවන්. සියල්ල හෙල්ලුම් කන්න පුළුවන්. ඒ නිසා ගොඩක් දේවල් මඟ හැරෙන්නත් පුළුවන්. උසස් ලෝකයක් පිළිබද පරිකල්පිත යතාර්ථයකට ආදරය කරන නිසා මේ ලෝකේ දිගහැරුණු මුස්පේන්තු පාංකඩ යතාර්ථය එක්ක එයාට ගැට ගැහෙන්න බැරි උණා වෙන්නත් පුළුවන්. ඒ යතාර්ථයෙන් පලා යන්න බිව්වා වෙන්නත් පුළුවන්. මැරෙනකම්ම බිව්වා වෙන්නත් පුළුවන්.

දැන් සුනිල් ගැන අපි කතා කරන්නේ වමේ පුරා වස්තුවක් (leftist artifact) හැටියට. උත්තේජනයක් (motivation) හැටියට නෙවෙයි. මට තියන අවුල ඒක.

ටෙරී ඊගල්ටන් කියන විදියට කවදාහරි විප්ලවයක් සාක්ෂාත් කර ගන්න නම් මේකේ වැටිලා හිටපු උන් විතරක් නෙවෙයි බෝට්ටු වලින් පැනලාගිය උනුත් එකතු කර ගන්න වෙනවා.

සුව නින්දක්!

[email protected] Pushpakumara

Love is a catastrophe!

මහේෂ් හපුගොඩ ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

අවුරුදු දෙකේ ප්ලෑන් එක !!

රටේ පවතින තත්වය එක්ක අනාගතය ගැන තීරණ ගන්න අසීරුම තැන ඉන්න පිරිසක් තමයි හෙට අනිද්දා කැම්පස් අවුට් වෙන්න ඉන්න ළමයි ටික. හෙට අනිද්දට අවුට් වෙලා කරන්නේ මොකද්ද, රස්සාවක් හොයාගන්නේ කොහොමද, ඉදිරිය ප්ලෑන් කරන්නේ කොහොමද කියන එක අවුලක් තමයි හැමෝටම.

මම එතැන හිටිය නම්, මම ඒකට මුහුණ දෙන්නේ කොහොමද, කරන්නේ මොකද්ද කියන එක ලියල තියන එක හොඳයි කියල හිතුන. ඒ වගේම ඔබ එතැන හිටිය නම් කරන්නේ මොකද්ද කියලත් කියාගෙන යන්න.

සල්ලි දීලා හෝ වත්කම් පෙන්වලා රටකට යන්න මට හැකියාවක් නෑ. මම ඉන්නේ උපාධි සහතිකයක් විතරක් අතේ තියාගෙන. මගේ ෆීල්ඩ් එක පවතින ආර්ථික අර්බුදය නිසා හොඳටම බැටකන ක්ෂේත්‍රයක්. දැනට රැකියා අවස්ථා ඕපන් වෙන්නේ ඉතාම අඩුවෙන්. ෆ්‍රෙෂ් ග්‍රජුවෙට් කෙනෙක් විදියට මට එකපාර පිටරට රැකියාවකට යන්නත් බෑ.
ඉතින් මම හදනවා අවුරුදු දෙකක ප්ලෑන් එකක්.

මම ඒ අවුරුදු දෙක ඇතුළෙ වටිනාකමක් උපයා ගන්නවා, පශ්චාත් උපාධියක් ගන්නවාය කියල හිතමු. ඒ අවුරුදු දෙක මම යොදා ගන්නවා ජිවිතේ ඊළඟ අවුරුදු පහ වෙනුවෙන් ආයෝජනය කරන්න.
1. මම පශ්චාත් උපාධි ශිෂ්‍යත්වයක් හොයා ගන්නවා. සම්පුර්ණ කෝර්ස් ෆී එක නොමිළේ, සහ ජිවන වියදම් දීමනාවක් දෙන.ෆුල් ස්කොලර්ෂිප් එකක් ආවම ඔළුවට නිදහස්. දෛනික වියදම් ගැන බයක් නෑ. තමන් කරන්න යන ඇකඩමික් වැඩේට හොඳටම අවධානය දෙතහැකි.

2. මම ඒ අවුරුදු දෙක ඇතුළෙ මගේ වෘත්තියමය සහ ඇකඩමික් නෙට්වර්ක් එක පුළුල් කරගන්නවා. අලුත් සම්බන්ධතා හදා ගන්නවා, මිනිස්සු අඳුර ගන්නවා. ලියනවා, කතා කරනවා. සම්මේලන, ප්‍රදර්ශන, වැඩමුළු මේවට කියාපු තැන්.

3. මම එක්කෝ අලුත් නිර්මාණයක් කරනවා, නැත්තම් හදනවා බිස්නස් අයිඩියා එකක්. පේටන්ට් එකක්, පේපර්ස් හත අටක් පබ්ලිෂ් කරගන්නවා. ඒ කියන්නේ, අවුරුදු දෙක ඉවර වෙද්දී මෙන්න මේකයි කියල පෙන්වන්න පුළුවන් දේවල් ටිකක් ගොඩ නගා ගන්නවා.

4. අවුරුදු දෙක අවසන් වෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී, මගේ අධ්‍යාපනික වැඩ වලට බාධාවක් නොවෙන්න මම ඉන්න රටක රජයේ කාර්යාලයක, නැත්තම් පෞද්ගලික ආයතනයක වොලන්ටරි ප්ලේස්මන්ට් එකක් ඉල්ලනවා සතියට දවසක් හෝ දෙකක්. මේක ප්‍රායෝගිකව කරන්න පුළුවන් දෙයක්. හොඳ ප්‍රතිචාර ලැබී තියෙනවා.

5. අවුරුදු දෙක ඉවර වෙද්දී මට පිටරට කාර්යාලයක කෙටිකාලින වර්ක් එක්ස්පීරියන්ස් එකක්, ඇකඩමික් කොලිෆිකේෂන් එකක්, පුළුල් නෙට්වර්ක් එකක් තියෙයි. ඒ තියෙන ඒවා ඒක්ක ඉතිරි අවුරුදු 5 ට MK කියල මම අන්තිම මාස තුනේ ප්ලෑන් කරනවා.

දැන් මේවා කරන්න යන්නේ කොහාටද?

මට තියෙන්නේ සෙකන්ඩ් ලෝවර් උපාධියක්. අයි ඊ එල් ටී එස් 6.5. මම ලෝකේ වටේ ඇප්ලයි කළත් යන්න පුළුවන් රේන්ජ් එක කියල මම හිතන්නේ ආසියාව. සිංගප්පුරුව, මැලේෂියාව, තායිලන්තය හෝ ඉන්දියාව. චීනේ, තායිවානේ, හොංකොං , ජපානේ, කොරියා කියන්නෙත් මේ රේන්ජ් එකේ හොඳ තැන්. මුලින් කියපු රටවල් හතරට මම පෞද්ගලිකව ආසයි. ජිවත් වෙන්න පහසුයි. බොහෝවිට ෆුල් ස්කොලර්ෂිප් දෙනවා මාස්ටර්ස් වලට.

කැසිනෝ පාර හරියට වැඩ කළොත් යුරෝපේ, ඇමරිකාව, ඔස්ට්‍රේලියාවට උනත්යා හැකි. නමුත් මගේ මට්ටම අනුව මට ලැබෙන තැන මම දන්නවා.

ගුග්ල් කර කර ස්කොලර්ෂිප් හොයන්න, ලංකාවේ උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශ වෙබ් එකේ තියන උසස් අධ්‍යාපන අවස්ථාවලට ඇප්ලයි කරන්න, ලියුම් ලියන්න වැඩි වෙහෙසක් දරන්න වෙයි. බොහෝ විට රිජෙක්ට් වුණා කියල, අන්සක්සස්ෆුල් කියල ඊමේල් එයි. මට 2013 වැඩ කළෙත් හැට හත හෝ හට අට වෙනි අවස්තාව.

මම මෙහෙමයි මේකට මුහුණ දෙන්නේ. ඔබ මේකට මුහුණ දෙන්නෙ කොහොමද කියන්න.

ඒක කාටහරි කෙනෙකුට යමක් ගැන දැනුවත් වෙන්න උදව්වක් වෙයි.

මට මේ විදියට හිතන්න ඉගැන්නුවේ දමිත් කේතක. ඒකත් කියන්න එපෑය. 2012 දමිත් ලංකාවට ආපු කාලේ, රැකියාව පටන් ගත්තු කාලේ හවස පහට විතර සතියකට වතාවක් දමියගෙ කාර්යාලය ඉස්සරහ තියන ඕපන් ස්පේස් එකේ බංකුවක් උඩ අපි කතා කර කර හදපු ප්ලෑන් මේ.

ඩච් හොස්පිටල් එකේ සිමෙන්ති බංකු ත් පශ්චාත් උපාධි කරයි, උන්ට කතා කරන්න පුළුවන් උනා නම්.

FB IMG 1651156206852නදීෂා චන්ද්‍රසේන ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

අලි පැටියෙක් කරේ තියාගෙන කැලයෙන් ආව වනජීවි මාමා !

පොළොන්නරුව සිට කි.මී. 28ක් දුරින් පිහිටි වැලිකන්ද දැඩි වියළි කාලගුණයෙන් නිතර බැටකන වනාන්තර වටකර ගත් පෙදෙසකි. කාලිංගවිල රක්ෂිත වනාන්තරය පිහිටා ඇත්තේ එහි සිට තවත් කි.මී. 8ක් දුරිනි. මාදුරුඔය ජාතික උද්‍යානය, සෝමාවතිය ජාතික උද්‍යානය සහ ත්‍රිකෝණමඩු රක්ෂිතවල ජීවත් වන අලි ඇතුන් සංචරණය කරන්නේ කාලිංගවිල වනාන්තරය හරහාය. මෙසේ අලි සිය ගණනක් නිතර හැසිරෙන පෙදෙසක් ලෙස කාලිංගවිල දැක්විය හැකිය. එක් පසෙකින් සෝමවතිය වනාන්තරයටත් අනෙක් පසින් මාදුරුඔය වනයටත් මායිම් වෙමින් පිහිටීම නිසා කාලිංගවිල ඉතා වැදගත් අලිමංකඩකි. ඒ අතරම ගැමියන්ගේ කුඹුරුද වනයට යාබදව පිහිටා තිබේ. පසුගියදා තම ගොවිතැන් කටයුතුවලට වනය හරහා ගිය ගොවීන් කිහිප දෙනෙකුට වනයේ මියගොස් සේ වැටී සිටින කුඩා අලි පැටවකු දකින්න ලැබුණි. වඩාත් ළංවී පිරික්ෂා බැලූ විට පෙනුණේ විශාල අලි රංචුවක් ආසන්න දිනයකදී මේ අවට සැරිසරා ඇති බවත් අලි පැටවා සිහිසුන්ව සිටියත් ඌට පණ තිබෙන බවත්ය.

මේ තම රුළෙන් අතරමංව තනිවූ කිරි බොන අලි පැටවෙක් බව සිතූ ගොවීන් පිරිස මේ ගැන වැලිකන්ද පොලීසියේ ස්ථානාධිපතිවරයාට දැනුම් දුන්හ. පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරයා වහාම වැලිකන්ද අඩවි වන ජීවී කාර්යාලයට මේ ගැන පැවසූහ.

වැලිකන්ද අඩවි වන කාර්යාලය ඉතා කාර්යබහුල තැනකි. නිලධාරීන් 4-5 දෙනකු සිටියත් ඔවුන්ට ග්‍රාමසේවා වසම් 33ක රාජකාරි ආවරණය කිරීමට සිදුවේ. මේ අවට නිතරම අලි මිනිස් ගැටුම සිදුවන නිසා නිතර බැණුම් ඇසීමටද මේ නිලධාරීන්ට සිදුවේ. පොළාන්නරුව දිස්ත්‍රික්කයේ වැඩිම වන අලි තර්ජන සහ අලි මිනිස් ගැටුම්, අලින් අවදානමට පත්වීම් ඇත්තේ වැලිකන්ද සහ දිඹුලාගල වනජීවී අඩවියේය. අවම පහසුකම් යටතේ කටයුතු කරන මේ නිලධාරීන් රාජකාරියට කැපවුණු වන සතුන්ට දැඩි ආදරයක් දක්වන පිරිසකි. අලි පැටවා ගැන තොරතුර ලැබුණු වහාම ඔවුහු මේ සුරතලා බේරා ගැනීමට පිටත් වූහ.

අපිට තොරතුර ලැබුණු විදිහට අපි තේරුම් ගත්තා අලි පැටවා සිටින්නේ අසාධ්‍ය තත්ත්වයේ බව. ඒ නිසා පුළුවන් තරම් ඉක්මනින් එම ස්ථානයට යායුතු වුණා. අපි ගොවීන්ගෙන් අලි පැටවා වැටී සිටින තැන ගැන අසාගෙන ස්ථානය නිශ්චිත කර ගත්තා. ඊට පස්සේ වාහනයේ පිටත් වුණා. ඒත් අපිට ඒ ස්ථානයටම කැබ් රථයේ ගමන් කිරිමට අපහසු බව තේරුණා. වනාන්තරයේ වළවල් සහ පොළොවේ කඩතොළු වන බූටෑට නිසා. ඒ නිසා වනය ආසන්න තැනක වාහනය නවත්වා අනෙක් නිලධාරීන්ද සමඟ මම පයින්ම පිටත් වුණා. අලි පැටවා සිටින ස්ථානයට තවත් කි.මී. තුනක් දුරයි. අපි පයින් යන්න පුළුවන් තරම් ඉක්මනින් ගියා. පැටවා මැරිල වගේ කැලේ වැටිලා හිටියේ. ඌට මාසයක් පමණ වයස ඇති.

අප සමඟ තම අත්දැකීම බෙදාගත්තේ වැලිකන්ද අඩවි ආරක්ෂක කේ. ඩී. ජානකයි. වන ජිවි නිලධාරින් පිරිස අලි පැටවා තම භාරයට ගත් විගසම ඌට පණ ඇති බව වටහාගෙන හැකි ඉක්මනින් ප්‍රතිකාර ලබාදීමට තීරණය කළහ. සිහිසුන්ව සිටි නිසා වනයේ දී සාමාන්‍ය ප්‍රතිකාර ලබාදිය නොහැකි අතර වනජිවී රෝහලකදී දැඩිසත්කාර ලබාදිය යුතු විය. නිලධාරින් අලි පැටවා කරේ කබාගෙන ඉක්මන් ගමනින් වාහනයට ඒමට පිටත්වූහ. කාලිංගවිල ගොවින් ද නිලධාරින්ට හැකි උපරිම සහයෝගය ලබාදුන්හ. කි.මී. තුනක ගමනකින් පසු වාහනයට පැමිණි ඔවුන් පැටවා ආරක්ෂිතව වාහනයේ දමාගෙන පිටත් වූහ. ඒ ගිරිතලේ වන ජිවී ප්‍රතිකාර මධ්‍යස්ථානයට රුගෙන යාමටයි.

අපි වාහනයේ ඉදිරිපස ලාම්පු දෙකම දල්වාගෙන තමයි පිටත් වුණේ. අපේ රියදුරු මහත්තයා හැකි උපරිම වේගයෙන් වාහනය ධාවනය කළා. ගිරිතලේ පශු වෛද්‍යවරුත් වහාම සතාට සේලයින් ලබාදිලා ප්‍රතිකාරවලට යොමු කළා. ඔවුන් කිව්වේ සතා බේරා ගැනීමට හැකි උපරිම අවධානය යොදවන බවයි.* ජානක අප සමඟ වැඩිදුරටත් කීවේය. ආරංචි විදිහට ලිපිය ලියන අවස්ථාව වනවිටත් අලි පැටවා ප්‍රතිකාර ලබමින් පසුවේ. ඌ සුවපත් වූ පසුව යළිත් රුළට එක්කිරීමට වනජීවී නිලධාරීහු බලපොරොත්තු වෙති.

වනජීවී නිලධාරීන් පවසන්නේ අලි පැටවෙක් ඇතින්නක ලේසියෙන් අත්නොහරින බවත් යම්කිසි ආබාධයක් නිසා ඌට කිරිබීමට නොහැකියාවක් ඇති වී මෙසේ සිහිසුන් වන්නට ඇති බව සිතන බවත්ය. පසුව පැටවා මියගොස් ඇතැයි සිතා මව උගෙන් වෙන්ව යන්නට ඇතැයි ඔවුහු පවසති. කාලිංගවිල අවටින් නිතර අලි අමාරුවේ වැටෙන අවස්ථා ගැන වාර්තා වේ. මෙයට පෙරත් මවගෙන් වෙන්ව රුළෙන් අතරමං වූ අලි පැටව් ගැන මල්විල, සිහංපුර, නෙළුම්වැව, මොරණරතැන්න ආදී ගම්මාන අවටින් වාර්තා විය. පසුගිය වසරේ නොවැම්බරයේදී බෙරවැව ආසන්නයේදී ද අතරමංවූ අලි පැටවෙක් වනජිවී නිලධාරීන් සොයාගත් අතර එම පැටවාද ගිරිතලේ රෝහලට බාරදීමෙන් පසු පූර්ණ සුවය ලැබිණි. ගැමියන් පවසන්නේ මෙසේ අලින් අවදානමේ වැටෙන අවස්ථා නිතර වාර්තාවීමට හේතුව කාලිංගවිලේ තිබෙන විශාල පරිමාණ වගා ව්‍යාපාර බවයි. අක්කර 500, 100, 50 වැනි විශාලත්වයෙන් යුත් ගොවිපොළ මේ අවට තිබෙන අතර ඒවා වටා පෞද්ගලිකව විදුලි වැට සවිකර ගෙන තිබේ. මේ නිසා නිදහසේ ගමන් කළ අලින්ගේ අලිමංකඩට බාධා වැටී තිබේ. උන්ගේ සුපුරුදු ගමන් මාර්ග අහිමිවීම නිසා වැඩිහිටි සතුන් කලබලයට පත් වන අතර කුඩා පැටව් අතරමංවීම සිදුවේ. ඒ අතරම අලි මිනිස් ගැටුමද ඇතිවේ. අලි වගා ළිංවලට වැටීම ගැනද මේ අවටින් අසන්නට ලැබෙන සිද්ධියකි.

image b3398767b7

වැලිකන්ද අවට වනාන්තර මහා පරිමාණ වගාබිම් සඳහා ලබාදීම ද මේ අතර සිදුවන බව අසන්නට ලැබේ. මේ ගැන දිඹුලාගල රාහුලාංකාර හිමි සඳහන් කරන්නේ සහපාලන ආණ්ඩු කාලෙ එක්තරා ඇමතිවරයෙක් අලිමංකඩ හසුවන සේ ඉඩම් අක්කර 25,50 බැගින් එක් එක් ආයතනවලට ලබාදී තිබෙන බවයි. එම අයිතිකරුවන් තම ඉඩම් වටා විදුලි වැඩ සවිරකගෙන තිබේ. වැලිකන්ද අවට පිහිටි සෝමවතිය වනෝද්‍යානයට හා ත්‍රිකෝණමඩු රක්ෂිතයට අයත් සංවේදී විල්ලු පද්ධතියට මේ නිසා විශාල හානියක් සිදුව ඇති බව නොරහසකි. එය අලින්ට නිජබිම් අහිමි කිරීමකි.

දේශය

 

 

යෝශිතගේ හෝටලයෙන් හා ගොංගල මාර්ග සංවර්ධනයෙන් සිංහරාජ අඩවියට දැඩි හානි

2019 වසරේ දී සිංහරාජ අඩවියේ වනාන්තර සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා ඉතා ම වැදගත් තීරණයක් ක්රියාත්මක කෙරින. ඒ 1988 වසරේ ජාතික උරුම වන භූමි පනත යටතේ සිංහරාජ අඩවියේ වනාන්තර හෙක්ටයාර 11187 ක් සිංහරාජ ජාතික උරුම වන භූමියක් ලෙස ප්රකාශයට පත් කර ලබා දී තිබූ නීතිමය ආරක්ෂාව තව දුරටත් වර්ධනය කරමින් 2019 වසරේ දී වන සංරක්ෂණ ආඥා පනත යටතේ සිංහරාජ අඩවියේ වනාන්තර හෙක්ටයාර 36475 ක්, වන රක්ෂිතයක් ලෙස ප්රකාශයට පත් කර සිංහරාජ අඩවියේ පෙර පැවති රක්ෂිත වනාන්තර ප්රමාණයට තවත් දෙගුණයකට වඩා වැඩි වනාන්තර ප්රමාණයක් එක් කිරීම ය. නමුත් ඉන් පසු ව ගෙවී ගිය වසර දෙකකට වැඩි කාල පරාසය තුළ වත්මන් ආණ්ඩුව විසින් ගත් වැරදි තීන්දු තීරණවල ප්රතිඵලයක් ලෙස රක්ෂිත නොවන සුවිශේෂී වනාන්තර බිම් විශාල ප්රමාණයක් සිංහරාජ අඩවියට අහිමි වීම සිදු විය.

රක්ෂිත නොවන රජයට අයත් වනාන්තර ඉඩම් වන සංරක්ෂණ ආඥා පනතේ 20 වන වගන්තියේ පාලනයට යටත් කළ 5/2001 අංක දරන චක්ර ලේඛය ඉවත් කර එම ඉඩම් ප්රාදේශීය ලේකම් හා දිස්ත්රික් ලේකම් යටතට පත් කිරීමේ 1/2020 අංක දරන චක්ර ලේඛය හා එම ඉඩම් මැනීම් කර සංවර්ධන කටයුතු සඳහා යොදා ගැනීමට බලය පැවරූ 2/2021 අංක දරන චක්ර ලේඛය පදනම් කර ගෙන දේශපාලන බලය හා ව්යාපාරික බලය හිමි පුද්ගලයන් විසින් මහ පරිමාණයෙන් සිංහරාජ අඩවියේ පිහිටි රක්ෂිත නොවන වනාන්තර එළි කිරීම ආරම්භ කෙරින.yoshi map

මීට අමතර ව සිංහරාජ අඩවියේ පිහිටි සුවිශේෂී මාර්ග දෙකක් පුළුල් කිරීම ද සිදු කෙරිනි. ඒ අතුරෙන් ලංකාගම මාර්ගය පුළුල් කිරීම මගින් බොහෝ ජනතාවකට මාර්ග පහසුකම් ලැබීම තුළින් යහපත් කාර්යයක් ඉටු වුව ද එම මාර්ග සංවර්ධන ව්යාපෘතිය විධායක බලය භාවිත කර ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ විසින් යුධ හමුදාව යොදවා බලහත්කාරයෙන් ඉදි කිරීම හා නිවැරදි සංරක්ෂණ උපායමාර්ග අනුගමනය නොකිරීම නිසා යම් යම් හානි කර තත්ත්වයන් උද්ගත ව තිබේ. එපමණක් නොව පාරිසරික අණ පනත් උල්ලංඝනය කරමින් බලහත්කාරය භාවිත කර සිදු කළ මෙම සංවර්ධනය හේතුවෙන් මෙරට නීතියේ ආධිපත්ය හා ප්රජාතන්ත්රවාදී ව්යුහය සම්පූර්ණයෙන් ම හෑල්ලුවට ලක් වී වැරදි පූර්වාදර්ශ සමාජගත වීම ද සිදු විය.

yoshi 2

දෙවන මාර්ග සංවර්ධන ව්යාපෘතිය සිදු කෙරෙමින් පවතින්නේ දෙනියාය - රක්වාන මාර්ගයේ හේයස් වත්ත හන්දියේ සිට ගොංගල කඳු මුදුන දක්වා ය. මෙම මාර්ගය සංවර්ධනය කිරීමේ ප්රධාන අරමුණ යෝශිත රාජපක්ෂට අයත් නමුත් ඔහු ගේ නමට නොමැති හෝටලයට පිවිසීමට ය. කාපට් අතුරා සකස් කරන කිලෝමීටර 7 ක් පමණ දිග මෙම මාර්ගයෙන් ගමන් කිරීමට ඇත්තේ ගොංගල කඳු මුදුනේ පිහිටි විවිධ මාධ්ය ආයතනවලට අයත් රූපවාහිනී හා ගුවන්විදුලි විකාශන කුළුණුවලට හා ආරක්ෂක අංශවල සංඥා කුළුණුවලට පමණි. මෙම මාර්ගයේ පහළ හේයස් වත්තේ කම්කරු ජනතාව පදිංචි ව සිටින වතු නිවාස සංකීර්ණයක් පමණක් පිහිටා තිබේ. ඊට අමතර ව මෙම මාර්ගයෙන් පිවිසිය හැකි වන්නේ මෙම හෝටලයට පමණි.

මෙම මාර්ගය සංවර්ධනය කරන බොහෝ ප්රදේශ සිංහරාජ වන රක්ෂිතයට අයත් වන අතර කිසිදු සංරක්ෂණ ක්රමවේදයක් හෝ පාරිසරික අනුමැතිය ලබා ගැනීමක් හෝ සිදු නොකර මෙම මාර්ගය ඉදි කෙරෙමින් පවතී.

මෙම මාර්ගය ඉදි වන හා යෝශිත රාජපක්ෂට අයත් හෝටලය පිහිටි සිංහරාජ අඩවියේ නැගෙනහිර කලාපය මුළු ලොවින් ම සිංහරාජ අඩවියට පමණක් ආවේණික සත්ත්ව විශේෂ අතුරෙන් වැඩි ම ප්රමාණයක් වාර්තා වන කලාපය යි. එම කලාපය හඳපාන් ඇල්ල, මෝර්නිග් සයිඩ්, ගොංගල හා එන්සල්වත්ත යන ප්රදේශවලින් සමන්විත වේ. මෙම කලාපයේ ජීවීන් වසර මිලියන ගණනක් හුදෙකලා ව පරිණාමය වී තිබේ.

yoshi 3

යෝශිත රාජපක්ෂට අයත් හෝටලය පිහිටා ඇත්තේ ගොංගල කන්දේ නැගෙනහිර බෑවුමේ සිංහරාජ වන රක්ෂිතයට ආසන්නයේ ය. රත්නපුර දිස්ත්රික්කයේ, කොළොන්න ප්රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයට අයත් බොරළුවාගේ අයින ග්රාම නිලධාරී වසමේ මෙය පිහිටා තිබේ. අක්කර 12 ක පමණ භූමි ප්රදේශයක පිහිටා ඇති මෙම හෝටලයේ මුල් හිමිකරු වන්නේ දෙනියායේ, ආසිරි කේක් ව්යාපාරයේ හිමිකරු වන රොෂාන් විජේසිංහ මහතා ය. ඔහුගෙන් බලහත්කාරයෙන් යෝශිත රාජපක්ෂ විසින් රුපියල් කෝටි 4 කට මෙම හෝටලය මිල දී ගෙන තිබේ. එය මිල දී ගෙන ඇත්තේ රාජපක්ෂ පවුලේ සේවකයකු ලෙස කටයුතු කරන රවිදු සොයිසා ගේ නමට බව වාර්තා වේ. දැනට එම හෝටලයේ පාලන කටයුතු සිදු කරනු ලබන්නේ ද ඔහු විසිනි.

අක්කර 12 ක භූමියක පිහිටි මෙම හෝටලය ලබා ගැනීමෙන් පසු ව ඒ ආසන්නයේ පිහිටි පෞද්ගලික ඉඩම් කිහිපයක් ම යෝශිත රාජපක්ෂ විසින් මිල දී ගෙන තිබේ. ඊට අමතර ව මතුරට වැවිලි සමාගමට අයත් හේයස් වත්තෙන් මෙම හෝටලය හා සම්බන්ධ ව පිහිටි තේ ඉඩම් අක්කර 20 ක් මෙම හෝටලයට නොමිලේ ලබා දී තිබේ. ඊට හේතු ව හෝටලය හා සම්බන්ධ සම්පූර්ණ වතු යාය අත්පත් කර ගැනීමට යෝශිත රාජපක්ෂ උත්සාහ දැරීම ය. ඒ තත්ත්වය පිටුදැකීම සඳහා ඊට විරුද්ධ ව කටයුතු කළ මතුරට වැවිලි සමාගමේ අධ්යක්ෂවරයකු විසින් ගත් තීරණයක් මත මෙම ඉඩම් කොටස හෝටලයට ලබා දී තිබේ.

පසුගිය කාලය තුළ මෙම හෝටලයේ සිදු කළ සියලු අලුත්වැඩියා කටයුතු හා නව ඉදිකිරීම් සියල්ල හා හෝටලයට ආරක්ෂා ව සැපයීම සිදු කරන්නේ නාවික හමුදාවේ සෙබලුන් විසිනි. එපමණක් නොව යෝශිත රාජපක්ෂ හා අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මෙම හෝටලයට පැමිණෙන විට නාවික හමුදාවේ නිලධාරීන් හා සෙබලුන් යොදවා විශේෂ ආරක්ෂාවක් ද ලබා දේ. මෙම හෝටලයේ හෙලිකොප්ටර් ගොඩබෑම සඳහා විශේෂ හෙලිකොප්ටර් අංගනයක් ද ඉදි කර තිබේ. එය ඉදි කර ඇත්තේ ප්ලාස්ටික් කාපට්ඇතිරූ පාපන්දු පිටියක ස්වරූපයෙනි.yoshi 5

යෝශිත රාජපක්ෂට අයත් මෙම හෝටලය මෑතක් වන තුරු ම පළමු හිමිකරු සඳහන් කර තිබූ සිංහරාජ ග්රීන් ඉකෝ ලොජ්(Sinharaja Green Eco Lodge) නාමයෙන් පවත්වාගෙන ගිය නමුත් අද වන විට එම නාමය සඳහන් පුවරුව ඉවත් කර හෝටලය දක්වා පිවිසීමට ඇති කිලෝමීටරයක් පමණ වන අතුරු මාර්ගය අලුත්වැඩියා කරමින් පවතී.

මෙම හෝටලයෙන් ඇති වෙමින් තිබෙන ප්රධාන අවධානම් තත්ත්වය වන්නේ ගොංගල කඳුවැටියට අයත් අක්කර 1000 ක වනාන්තර ප්රමාණයක් අත්පත් කර ගෙන මෙම හෝටලය හා සම්බන්ධ සමස්ත සංචාරක ව්යාපෘතිය ක්රියාත්මක කිරීමට සැලැසුම් සකස් කිරීමයි. ඒ යටතේ ගොල්ෆ් ක්රිඩාංගනයක් හා කේබල් කාර් ව්යාපෘතියක් ඇතුළත් වේ. 2011 මාර්තු 01 වන දින අංක 1695/16 දරන ගැසට් නිවේදනය මගින් එවකට මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා විසින් ඔහුට ඇති බලතල භාවිත කර ජාතික රාජ්ය සභාවේ 1972 අංක 01 දරන ඉඩම් ප්රතිසංස්කරණ පනතේ 27අ(4) උප වගන්තියට අනුව හේයස් වත්තට පවරා දී තිබූ අක්කර 2210 ක භූමි ප්රමාණයෙන් අක්කර 1000 ක් නැවත ඉඩම් ප්රතිසංස්කරණ කොම්ෂන් සභාව වෙත පවරා ගෙන තිබේ. මෙම සමස්ත වනාන්තර ප්රදේශය දැනට සිංහරාජ වන රක්ෂිතයට අයත් වේ. නමුත් මෙම හෝටලය හා සම්බන්ධ ව මෙම වනාන්තරඉඩම් පිහිටා තිබීම නිසා රාජපක්ෂවරුන් ගේ බලය හා අධික කෑදරකම ඉදිරියේ එම වනාන්තර දැඩි අවධානම්කාරී තත්ත්වයක පවතී.

වැඩි කොටසක් සිංහරාජ වන රක්ෂිතය තුළින් විහිදී ඇති ගොංගල මාර්ගයේ සංවර්ධන කටයුතු හේතුවෙන් වනාන්තර පද්ධතියට හා ජෛව ප්රජාවට දැඩි බලපෑම් එල්ල වී තිබේ. මාර්ගය පුළුල් කිරීම හා පස් ලබා ගැනීම සඳහා කැනීම් කිරීම හේතුවෙන් වනාන්තර පද්ධතියට දැඩි හානි සිදු කර තිබේ.

ගොංගල වනාන්තරයෙන් මුළු ලොවින් ම මෙම කලාපයේ පමණක් ජීවත් වන උරග හා උභයජීවී විශේෂ ගණනාවක් වාර්තා වේ. එම විශේෂ සියල්ල ම වඳවීමේ තර්ජනයට ලක් වූ ඉතා ම සීමිත ව්යාප්තියක් ඇති විශේෂ වේ. මීට අමතර ව මෙතෙක් විද්යාත්මක ව නාමකරණයට ලක් නොකළ ගොන්ගල කන්ඳ ඇතුළු සිංහරාජඅඩවියේ නැගෙනහිර කලාපයේ පමණක් ජීවත් වන ලක් හීරළු :ඛ්බන්ිජසබජමි* ගනයට අයත් හිකනළුන් විශේෂයක් ද මෙම ප්රදේශයෙන් වාර්තා වේ.

මෙම කලාපයේ පමණක් වාර්තා වන ලංකාවට ආවේණික ගනයකට අයත් වන කරූ ගේ අඟ කටුස්සා :ක්ැර්එදචයදර් න්රම* සහ අර්ඩලන් ගේ අඟ කටුස්සා :ක්ැර්එදචයදර් ැරාැකැබස* ගොංගල කන්ඳෙන් වාර්තා වේ. මීට අමතර ව මෙම කලාපයට ආවේණික දසිල්වා ගේ පදුරු කටුස්සා :ක්්කදඑැි ාැිසකඩ්ස* හා මෝර්නිග් සයිඩ් මහ කැලෑ හූනා :ක්හරඑදා්ජඑහකමි ිමඉිදක්බමි* මෙම ප්රදේශයෙන් වාර්තා වේ. මෙරටට ආවේණික ගනයකට අයත් වන කුඩා මැඩිල්ලා :්ිචසාමර් ටමැබඑයැරස* ද මෙම වනාන්තරයෙන් වාර්තා වෙයි.

මෙම කලාපයට ආවේණික උභයජීවීන් වන පළා පඳුරු මැඩියා :ඡිැමාදචයසක්මඑමි fැපදර්කසි*, හඳපාන් ඇල්ල පඳුරු මැඩියා :ඡිැමාදචයසක්මඑමි කමබ්එමි*, රන්වන් ඇස් ඇති පඳුරු මැඩියා :ඡිැමාදචයසක්මඑමි දජමක්රසි* හා සිංහරාජ පඳුරු මැඩියා :ඡිැමාදචයසක්මඑමි ිසපඉ්* යන විශේෂ ඉතා ම සංවේදී ගොංගල කන්ඳේ උප කඳුකර වැසි වනාන්තර තුළින් වාර්තා වේ. මීදුමෙන් නිතර වැසී පවතින මෙම වළාකුළු වනාන්තර සහිත ප්රදේශ තුළ සිදු කෙරෙන මාර්ග සංවර්ධන ව්යාපෘතිය සඳහා කිසිදු අනුමැතියක් ලබා ගෙන නොමැත. ඒ නිසා ම කිසිදු සංරක්ෂණ ක්රමවේද අනුගමනය කිරීමකින් තොර ව ඉතා ම හානි කර ලෙස මාර්ගයේ ඉදිකිරීම් කටයුතු සිදු කෙරෙමින් පවතී. නමුත් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මේ පිළිබඳ ව සොයා බැලීමක් මේ වන තුරුත් සිදු කර නොමැත.

මෙවන් තත්ත්වයක් තුළ අනාගතයේ දී ගොංගල කඳුවැටියට කුමන ඉරණමකට මුහුණ දීමට සිදු වේ ද යන්න සිතා ගැනීමට අපහසු ය. බෙවර්ලි වත්තේ සිට සූරියකන්ඳ දක්වා පැතිරුණු මෙම කඳුවැටිය මාතර දිස්ත්රික්කයේ, කොටපොල ප්රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයට අයත් කන්දිල්පාන හා විහාරහේන යන ග්රාම නිලධාරී වසම් දෙකට හා රත්නපුර දිස්ත්රික්කයේ කොලොන්න ප්රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයට අයත් උල්ලිදුවාව හා බොරළුවාගේ අයින යන ග්රාම නිලධාරී වසම් දෙකට අයත් වේ. පනිල්කන්ඳ හා සම්බන්ධ ව ඇති මෙම කඳුවැටි පද්ධතියෙන් ගිං, නිල්වලා, වලවේ හා කළු ගංගා පෝෂණය වෙයි. මේ නිසා මෙම ප්රදේශයේ සමස්ත ආර්ථිකය රැදී ඇති තේ වගාව සුරක්ෂිත වී ඇත්තේ මෙම ජල පෝෂක වනාන්තර පද්ධතිය මත ය.

yoshi 6

නමුත් මේ සියල්ල දේශපාලන බලය මත සොබාදහමේ සියලු ජීවී ප්රජාවන්ට අහිමි කරමින් දේශපාලන බලය හිමි පුද්ගලයන් අතට පත් කර ගනිමින් තිබේ. වත්මන් හා අනාගත පරපුරේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් මේ කඳුවැටිය, ජල පෝෂක වනාන්තර පද්ධතිය හා එහි ජෛව ප්රජාව ආරක්ෂා කර ගැනීමට කිසිදු රාජ්ය ආයතනයක් මැදිහත් වී නොමැත. වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව හෝ මධ්යම පරිසර අධිකාරිය හෝ මේ විනාශය මැඩපැවැත්වීම සඳහා කිසිදු ආකාරයක මැදිහත්වීමක් සිදු කර නොමැත. මුළු ලොවින් ම සිංහරාජ අඩවියේ නැගෙනහිර කලාපයේ පමණක් දිවි ගෙවන ජීවීන්ට සිදු වන විනාශය පිළිබඳ ව සොයා බැලීමට රාජ්ය ආයතනයක් නොමැති තත්ත්වයකට අද වන විට අප රට පත් ව ඇත.
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සාමාජික රටක් ලෙස ජෛව විවිධත්ව සම්මුතියට අත්සන් තබා ඇති අප, තිරසර සංවර්ධන ඉලක්ක වෙනුවෙන් කටයුතු කරන අප, ජල පෝෂක බිම්, වනාන්තර පද්ධති, එහි ජෛව විවිධත්වය හෝටලයකට පිවිසීමට හා එහි සංචාරක ව්යාපෘතිය සඳහා මාර්ග සකස් කිරීමට විනාශ කළ හැකි මට්ටමට පත් ව සිටීම කනගාටුවට කරුණකි. රටේ ජනතාවගේ මුදල් බිලියන ගණනින් කොල්ලකා, එම මුදල්වලින් හෝටල් මිල දී ගෙන, ඒවා පවත්වාගෙන යාමට ස්වාභාවික සම්පත් විනාශ කරමින් රජයේ බදු මුදල් වලින් එම හෝටල්වලට පිවිසීමට මාර්ග සකස් කර ගනිමින්, එම හෝටලය ඉදි කිරීමට හා ආරක්ෂාව සැපයීමට ජනතාව ගේ බදු මුදල් වලින් වැටුප් ලබන රාජ්ය සේවකයන් යොදා ගනිමින් සිදු කරන මෙම සමස්ත විනාශකාරී ක්රියාවලිය ම නතර කළ යුතු ව ඇත. එය පුරවැසියන් වන අප සැම ගේ යුතුකමකි.

සජීව චාමිකර
ඉඩම් හා කෘෂිකර්ම ප්රතිසංස්කරණ ව්යාපාරය

මම වැඩියෙන්ම කැමතිඈ ගායනා කළ කුච්නා කහෝ ගීතයට - රනිල්

නිදහස් ඉන්දියාවේ සංගීත කලාව තහවුරු කිරීමට සහ ප්‍රසිද්ධියක් ලබා දීමට ප්‍රධාන වශයෙන් ක්‍රියා කල චරිත දෙක වන්නේ, ලතා මංගේෂ්කාර් මැතිණිය සහ ප්‍රවීන සංගීතවේදී රවී ශංකර් මැතිතුමන්.

ලතා මංගේෂ්කාර් මැතිණිය දශක 7කට වැඩි කාලයක් තුරුණු හඬින් ගැයුණු භාරතීය හඬ වන අතර, එමෙන්ම ඉන්දිය භාෂා 36 ක් ඇතුළු ලොව භාෂා රැසකින් සංගීත ලෝකය රසවත් කිරීමට ඇය සමත් වුනා.

ලතා මංගේෂ්කාර් මැතිණිය සංගීතඥවරියක් පමණක් නොව දේශපාලඥවරියක්ද වනවා. ඒ 1991 සිට 2005 දක්වා ඉන්දීය රාජ්‍ය සභාවේ මන්ත්‍රීවරියක් ලෙස කටයුතු කරමින්.

එහිදී විශේෂත්වයක් වුණේ ඉන්දීය පාර්ලිමේන්තුවේ හින්දි භාෂාවේ හොඳම කථිකයා සහ
හොඳම සංගීතඥවරිය එක විට එය නියෝජනය කිරීම.

ඒ ලොක් සභාවේ නියෝජනය කල හොඳම හින්දු කථිකයා වන හිටපු අගමැති අතල් බිහාරි වජ්පායි සහ රාජ්‍ය සභාව නියෝජනය කල සංගීතඥවරිය ලෙස ලතා මංගේෂ්කාර් මැතිණියයි.

මේ අතර හිටපු ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය අතල් බිහාරි වජ්පායි විසින් ඇයට ඉන්දියාවේ ඉහළම සිවිල් සම්මානය වන භාරත් රත්න සම්මානය පිරිනමන ලදී.

එතුමියගේ සංගීත හැකියාව පිළිබඳව ඇගයීමට ලක් කලේ වජ්පායි අග්‍රාමාත්‍යවරයා පමණක් නොව ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපතිවරු දෙදෙනෙක් වන ජේ.ආර් ජයවර්ධන සහ රණසිංහ ප්‍රේමදාස මැතිතුමන්ලා විසින්ද ලතා මංගේෂ්කාර් මැතිණිය ඇගයීමට ලක්කල අතර, එමනිසා 1980 සිට 1986 දක්වා ගාලු මුවදොර පිටියේ පැවති එක්සත් ජාතික මැයි දින රැළියට පැමිණ ඇය තම සුමිහිරී හඬින් ගී ගයා ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාව රසවත් කල අයුරු මා සිහිපත් කරනුයේ ආදරණිය මතකයක් ලෙසය.

මම පළමුවෙන්ම ලතා මංගේෂ්කාර් මහත්මියගේ ගීතයක් රසවිඳිනු ලැබුවේ සැඩ සුලං චිත්‍රපටය සඳහා ආනන්ද සමරකෝන් විසින් රචනා කොට, එතුමිය විසින් ගායනා කල ” ශ්‍රී ලංකා… මා පියාදර ජයභුමි ” ගීතයයි.

අවසාන වශයෙන් ඇයගේ ගීත අතුරින් මා ඇලුම් කරන ගීත වන්නේ 1942 A Love story චිත්‍රපටය සඳහා ආර් .කේ.බර්නන් විසින් සංගීතවත් කල අනිල් කපුර් ගේ රංගනයෙන් වර්ණවත් වූ ”කුච්නා කහෝ” සහ ලගාන් චිත්‍රපටය සදහා ඒ .ආර් රහුමාන් විසින් සංගීතවත් කල ”o paalanhaari” යන ගීතයයි.

ලතා මංගේෂ්කාර් මහත්මිය බොලිවුඩ් ගීත කෝකිලාවිය පමණක් නොව සමස්ථ දකුණු ආසියාවේම ගීත කෝකිලාවිය බවට ඇය විසින් ලොවට පෙන්වා දුන් අතර අද ඇය අප අතර නැති වුනත් ඇයගේ සංගීතය අපව නිරන්තරයෙන්ම රසවත් කරනු ඇත.

රනිල් වික්‍රමසිංහ

- headline news

දිව්‍යමය දසුනක් !

හැත්තෑ අවුරුද්දක් අවස්ථාවාදී දේශපාලනය විසින් තුවාල කරලා ලේ ගලායන ලාංකික බව නැවත සුවපත් වෙන්න සිහින දකින වෙලාවක මේක දිව්‍යමය දසුනක්.

ක්‍රිස්තියානිය නූතන අරගලය එක්ක අත්වැල් බැඳගෙන, ස්ත්‍රිය ස්ත්‍රීත්වය ගැන එයාගේ සමාජ කාර්ය භාරය ගැන නැවත හිතන්න අරගෙන, ආදරය ඉස්සරහා ඔක්කොම පරාදයි කියල ඔප්පු කරලා...

.ඔක්කොම එක අරමුණක....ඒ මර්ධනය, බඩගින්න, සමස්තතාවාදය පළවා හරින්න. තව ඉස්සරහට යනවා නම් අපේ ඇඟ උඩින් පලයල්ලා....

ආදරෙයි ඒ ඇන්ටිගනියානු ගුණයට. ❤️

මහේෂ් හපුගොඩ ගේ ෆේස්බුක් ගිනුමෙනි

ලතා මංගේෂ්කාර්ගේ අවසන් සම්මුඛ සාකච්ඡාව !

"ක්ෂණික වින්දනයක් ලබන මේ යුගයේ අනාගත පරම්පරාවට මගේ උරුමය වැදගත් වෙයිද කියලා මට සැකයි" ඇය මේ බව කියා තිබුණේ සුභාෂ් කේ ජා සමඟ පැවැත්වූ සිය අවසාන සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී. මේ එහි සංස්කරණයක සංක්ෂිප්ත පරිවර්තනයක්.

මම හිතනවා ඔබ හොඳ සෞඛ්‍ය තත්වයක සිටින බව?

මගේ වයසත් එක්ක බැලුවම මට හිතෙනවා මම හොඳට ඉන්නවා කියලා. ඇත්ත වශයෙන්ම ලෙඩ තිබෙනවා. ශරීරය දුර්වලයි. නමුත් වාසනාවකට මෙන් මනස තවමත් නොනැසී තියෙනවා. මගේ වයසේ බොහෝ අය දැන් නැහැ. නැත්නම් ඉන්නේ රෝද පුටුවේ.

ඒ ඔබ නැති ලෝකයක් සිතාගන්න බැරි නිසාද?

කවුරුන් හෝ සිටිය යුතුම නැහැ. විද්‍යාඥයින්, ආගමික සහ දේශපාලන නායකයින්, වෛද්‍යවරුන් සහ ඉංජිනේරුවන් වගේ මට වඩා බොහෝ දක්‍ෂතා ඇති බොහෝ ප්‍රවීණයන් පැමිණ සිටිනවා. ලෝකය ජීවත් වෙනවා.

එහෙත් ඔබේ උරුමය කිසිදා මිය යන්නේ නැහැ. ඔබේ ගීත වසර සියයකට පසුවත් ඇසෙනු ඇති?

මට ඒ ගැන වැඩි විශ්වාසයක් නැහැ. වර්තමානයේ තරුණ තරුණියන්ගේ අවධානය ඉතා සීමා සහිතයි. ඔවුන් කිසිසේත් අතීතයේ ජීවත් වෙන්නේ නැහැ. මේ ක්ෂණික තෘප්තියේ යුගයයි. හැමෝම කැමති මේ මොහොතේ ජීවත් වෙන්න.

සංගීත ලෝකයේ ඔබේ සමීප මිතුරන් සහ සමකාලීනයන් සියල්ලෝම සමුගෙන?

ඇත්තටම මට ඔවුන් අහිමි වෙලාද? ඇත්තෙන්ම ඔව්. Mohomed Rafi, Kishore Kumar, Mukesh bhaiya සහ Manna Dey වැනි මගේ සගයන් මගේ ජීවිතයේ නිරන්තර කොටසක් වුණා. දිනපතා පටිගත කිරීම්වලදී මම ඔවුන් වෙත දිව ගියා. සබඳතා කියන්නේ රැකියාවම නොවෙයි. බොහෝ දෙනා එකට හමුවුණා. ඒ වගේම මම ඔවුන් බලන්න ගියා. ඔවුන් මා බලන්න ආවා. ඒත් අද කාලේ මිනිස්සු මුණ ගැහෙන්නේ වීඩියෝ කෝල්වලින්.

ඔබේ ප්‍රියතම ගීත රචකයින් කවුද?

එය භයානක ප්‍රශ්නයක්. නම් අමතක වුණොත් මට කරදරයක් (සිනාසෙයි). නමුත් මම ඇත්තටම ශංකර්-ජයිකිෂන්, සලිල් චෞද්‍රි, එස්ඩී බර්මන්, ආර්ඩී බර්මන්, ලක්ෂ්මිකාන්ත්-ප්‍යාරේලාල්, චිත්‍රගුප්ත සහ මගේ සොහොයුරා හෘදයනාත් මංගේෂ්කාර්ගේ ගීත ගායනා කිරීමට ප්‍රිය කළා. මා සමඟ වැඩ කළ අනෙකුත් ගීත රචකයින් ද ඒ හා සමානව වැදගත්. සෑම නිර්මාපකයෙකුටම සහ ගී පද රචකයෙකුටම මම ස්තූතිවන්ත වෙනවා. මම මේ කියන්නේ මගේ හදවත පත්ලෙන්.

ඔබේ ගීත ජනප්‍රියයි. බොහෝ ප්‍රසිද්ධයි. ඒ වගේම ඔබ කැමති නමුත් පිළිගැනීමක් නොලැබුණු ගීතත් තියෙනවද?

පිළිගැනීම ගැන මම දන්නේ නැහැ. නමුත් මගේ ප්‍රියතම ගීත, වඩාත් ජනප්‍රිය වූ ගීත නොවෙයි. මායා මෙම්සාබ් චිත්‍රපටයට මගේ සහෝදර හෘදයානාත් විසින් රචනා කරන ලද ගීතවලට මම කැමතියි. ලක්ෂ්මිකාන්ත්-ප්යාරේලාල්ගේ රචනා කළ, 'යේ රාත් භි ජා රාහි හේ.' ගීතය ඊට උදාහරණ.

ඔබේ නිකුත් නොකෙරුනු ගීත ගැන ඔබ කනගාටු වෙනවාද?

කවදාවත් පසුතැවෙන්න වෙලාවක් තිබුණේ නැහැ. අපි එක පටිගත කිරීමකින් තවත් පටිගත කිරීමකට ගියා. මගේ ගීත පටිගත කළ පසු මම ඒවා අසා නැහැ. ඒ නිසා මට භාවිත කළ, නොකළ දේ දැනගන්න විදිහක් තිබුණේ නැහැ. ඒ දවස්වල ගීතයක් චිත්‍රපටියට ආවේ නැත්නම් ඒකට ලැබිය යුතු පිළිගැනීම ලැබුණේ නැහැ. මට මතකයි මිලාන් චිත්‍රපටයේ ලක්ෂ්මිකාන්ත් - ප්‍යාරේලාල් රචනා කළ Aaj Dil Pe Koi Zor Chalta Nahin ගීතය ඉවත් කෙරුණා. එය මගේ වඩාත්ම ප්‍රියතම ගීතයක්.

වයස 92 දී ඔබට තරුණ බව මග හැරෙනවාද?

මම ඔබට ඇත්ත කියන්නද? මට මගේ වයස කිසිසේත් දැනෙන්නේ නැහැ. මට තවමත් තරුණ බවක් දැනෙනවා. මම කවදාවත් මගේ ප්‍රශ්නවලින් බර වෙලා නැහැ.

මම තරුණ වියේදී සහ අරගල කරන විට පවා, මම චිත්‍රාගාරයෙන් චිත්‍රාගාරයට පනිමින් කිෂෝරදා සහ මුකේෂ් වැනි අනෙකුත් අරගලකරුවන් සමඟ ගැටීමෙන් සතුටට පත්වුණා. මුළු දවසම බඩගින්නේ සිටීමට සිදුවුණත් ඒක විනෝදජනක කාලයක්. මගේ පර්ස් එකේ සල්ලි තිබුණේ නැහැ. ඒත් මගේ හිතේ තිබ්බේ බලාපොරොත්තුවක් විතරයි. අනාගතය කොතරම් දුෂ්කර වුවත්, යහපත් හෙට දවසක් ගැන බලාපොරොත්තුවක් තිබුණා.

වරක් උණුසුම් දිනක පටිගත කිරීමේදී ක්ලාන්ත වූවා නොවේද?

සලිල්දා (චෞද්‍රි) සමඟ ගීතයක් පටිගත කිරීමේදී මා ක්ලාන්ත වූ බව වසර ගණනාවක් තිස්සේ වැරදි ලෙස කියවෙනවා. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහුගේ ගීත ඉතා සංකීර්ණයි. මගේ සහෝදර හෘදයානාත් මංගේෂ්කාර් විසින් රචනා කරන ලද ඒවාත් එසේමයි. නමුත් මගේ පියාගේ ආශිර්වාදය නිසා මම පටිගත කිරීමේ මැදිරියේ ඕනෑම අභියෝගයකට මුහුණ දුන්නා. ක්ලාන්ත වෙච්ච සිද්ධිය වුණේ නවුෂාඩ් සාබ් සමඟ වැඩකදි. අපි දිගු උණුසුම් කාලයක සවස් වරුවේ ගීතයක් පටිගත කරමින් සිටියා. ඒ දවස්වල රෙකෝඩින් ස්ටූඩියෝවල වායු සමීකරණ තිබුණේ නැහැ. අවසාන පටිගත කිරීමේදී සිවිලිමේ විදුලි පංකාව පවා ක්‍රියා විරහිතව තිබුණා. ඉතින් මම ක්ලාන්ත වුණා.

පටිගත කිරීම් අතරතුර කිසියම් විශේෂ සිදුවීම් ඔබට මතකද?

ඇත්තෙන්ම විනෝදජනක අවස්ථා කිහිපයක් තිබුණා. මේක උමා දේවි සමඟ යුගල ගීයක් පටිගත කරමින් සිටියදි සිදුවූවක්. ඔන්න ඉතින් අපි දෙන්නා එකම මයික් එකට සින්දු කියනවා. මම සිරුරින් ටිකක් දුර්වල කෙනෙක් වුණත් ඇය ශාරීරික වශයෙන් තරමක් බලවත් කෙනෙක්. මට මයික් එක ළඟට හිටගන්න ස්ටූල් එකක් දුන්නා. උමා දේවී මයික් එකට ගායනා කිරීමට ඉදිරියට ගොස් මගේ උරහිස සොලවන විට මම බිම ඇද වැටුණා. (තදින් සිනාසෙයි)

ඔබ "හීර් රන්ජා" හි මදන් මෝහන්ගේ 'හීර්' සහ "ඉෂ්ක් පාර් සෝර් නාහින්" හි එස්ඩී බර්මන්ගේ 'තුම් මුජ්සේ දුර් චලේ ජනා නා' යන ගීත පටිගත කරන විට මුළු සභාවම හැඬු බව පැවසෙනවා?

ඒක ඇත්ත. මා හැර අන් සියල්ලෝම අඬමින් සිටියා. මම කවදාවත් අමිහිරි ගීත ගායනා කරන විට පවා හඬා වැලපෙන්නෙකු වී නැහැ. මම කවදත් කඳුළුවලට වඩා සිනහවට කැමැතියි. දෙවියන් වහන්සේ සැමවිටම කරුණාවන්තයි. මට කවදාවත් කඳුළු සලන්න හේතුවක් දීලා නැහැ. මම හිතන්නේ මම වැඩිපුරම ඇඬුවේ මගේ තාත්තයි අම්මයි නැති වුණාමයි.

ඔබගේ ඉටු නොවූ සිහින තිබේද?

මට මගේ ජීවිත කාලය තුළ මේ ලෝකය COVIDවලින් නිදහස් වී තිබීම දැකීමට අවශ්‍යයි.

අන්තර් ජාලයෙනි.
|මහින්ද රුබසිංහ

සංගොජිත් සහ කෑලි හැලෙන සජබෙ - 01 කොටස

දේශපාලනය කියන්නේ භාෂාවෙන් ගොඩනැගුනු කතන්දර ලෝක ව්‍යුහයක්. දේශපාලනය කියන ඒ කතන්දර ලෝකවලින් හැදුනු භාෂා ව්‍යූහයට, ආර්ථිකය කියන ව්‍යූහය සම්බන්ධයි. ලෝකයේ මුලින් ම දේශපාලනය බිහිවී ආර්ථිකය බිහි වුනා නෙවෙයි. ආර්ථිකය බිහිවී එයින් පැන නැගුන අමතර ව්‍යූහයක් හැටියට දේශපාලනය බිහිවීමයි සිද්ධ වුණේ. රටක මේ ව්‍යූහ දෙක අතර තියෙන සම්බන්ධය පරස්පර වුනොත්, ඒ රටේ දේශපාලන අර්බුද ඇතිවෙනව.

ඒත් මොනයම් හෝ හේතුවකින් දේශපාලනය කියන ඒ භෂාවෙන් ගොඩනැගුණු කතන්දර ලෝක ව්‍යූහය සහ ආර්ථිකය කියන ව්‍යූහය එකිනෙකින් වෙන්වෙලා විසංධිවෙලා ම ගියොත්, සමාජයට ඉමීඩියට් ප්‍රතිඵල දෙකක් අත්වෙන්න නියමිතයි.

එකක් තමයි, දේශපාලනයට ආර්ථිකමය දැක්මක් නැතිවෙලා, දේශපාලනය කියන ව්‍යුහය හුදු සිතිවිලි පද්ධතියක් පමණක් බවට පමණක් පත්වෙලා, යථා පොළවක් නැතුව අහසේ පාවෙන එක.

ඉතිං අන්තිමේදි මිනිස්සුත්, තමන්ට උපයෝගීතා වටිනාකමක් නැති හින්ද, මේ වගේ අහසේ පාවෙන කතන්දර ලෝක අතහරිනව. අන්න එතකොට ඒ භාෂා-ව්‍යුහය මල භාෂාවක් බවට පත් වෙලා, ජනයා කෙරෙන් නොපනෙී යනව. හරියට තම කතාකරන ප්‍රජාව අහිමිකරගත් පාලි භාෂාවට වෙච්ච දේ දේශපාලනය කියන භාෂා ව්‍යුහයටත් සිද්ධවෙන්න පුළුවන්.

දෙවෙනි එක තමයි, ආර්ථිකය වෙනුවෙන් ජනයාට වගකියන්නට දේශපාලන ව්‍යුහයක් නැතිවෙලා යන එක. ඒකෙන් මුළු ආර්ථික ක්‍රියාවලිය ම ආර්ථිකය ගැන නොදන්න බූරුවන් අතින් කාබාසිනියා වෙන්න පුළුවන් ඉඩකඩක් නිර්මාණය වෙනව. එහෙමත් නැතිනම්, ආර්ථික ව්‍යූහය ආර්ථික විෂය දන්න කෛරාටිකයින්ගේ තිප්පලක් බවට පත්වෙලා, ක්‍රමික මරණයකට ලක්වෙනව. අවසානයේ දී ඒ නිසා රටක භෞතික ව්‍යසනයක් ඇති වෙන්න නිමිතයි.

1 1

තමන්ගේ වාසිය තකා විසඳුමක් සොයාදීම කරඅරිනව නම්, ඒක නිවට ගොංකම.

ඉතිං මේ විදිහට ආර්ථික හා දේශපාලන ව්‍යූහ වෙන් වුනොත්, එතකොට ආර්ථිකය වගේ ම දේශපාලනයත් වෙන වෙන ම ව්‍යසන කරා ලඟා වෙනව. 1956දි සිලෝන් එකට “සිංහල පමණයි” කියන ජාතිවාදී භාෂා ප්‍රතිපත්තිය ගොනාවට පස්සේ වුණෙත් මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. ඒකෙන් වුණේ කොලනිවාදීන් ලංකාවට හඳුන්වල තිබුණු නූතනවාදී ආර්ථික ව්‍යුහයට සම්බන්ධව තිබූ ඉංග්‍රීසි දේශපාලන ව්‍යූහය ව්‍යවස්ථාවෙන් ම ගලවලදාල අකර්මණ්‍ය කරපු එක. ඒ වෙනුවට ඒ ආර්ථිකයට සම්බන්ධ නැති ස්වාධීන දේශපාලන ව්‍යූහයක් වඳ සැත්කමක් කරනව වගේ පිහිටෙව්වා. ඊට පස්සෙ සිලෝන් එකේ ආර්ථිකයට දේශාලපානයක් නැතිවෙනව. ඒ වගේ ම ඒ ආපු අලුත් දේශපාලනයට ආර්ථිකයක් නැහැ. ඒකට අදාළ ආර්ථිකය හොයන් යන්න වෙන්නේ සිංහලකම හොඳට ම තිබුන 1505ට කලින් මහා ඈත අතීත පුරා-විද්‍යා ලෝකයකට.

ඉතිං 1956න් එහාට ශ්‍රිලනිපය තමන් හඳුන්වල දුන්නු නූතන හරයක් නැති 1505ට කලින් පූර්ව යටත්විජිත යුගය කල්පිතව නියොජනය කරන සිංහල ඔන්ලි ග්‍රාම්‍ය ජාතිවාදී දේශපාලනය විතරක් දිගට ම කරගෙන යනව. නූතන ආර්ථික දැක්මක් නැති දේශපාලනයකින් එහෙම කරගෙන ගිහිං ආර්ථිකය කඩන් වැටුනහම ආයෙමත් යූඇනිපියට භාරදෙනව.

swrd

යූඇන්පිය කැබිනට් සාකච්චාවලට විතරක් නූතනනවාදී වූ විද්‍යාත්මක ආර්ථික සංවාද සීමාකරල, දේපාලනයේදී ජාතිවාදී නොවී ජාතිකවාදී වෙන්න උත්සහ කරමින් ආර්ථික සහ දේශපාලන ව්‍යුහ දෙක වෙන වෙනම නඩත්තු කරන්න උත්සහ කරනව. (1956න් පස්සේ, තමන් විද්‍යාත්මක සමාජවාදීයි කියාගත්තු එන්. එම්ටත් මල්වට්ටි අරන් පංසල් ගානෙ යන්න වෙනව.) ඒ හින්ද යූඇන්පිය ලාබ ලෑබීමේ සැබෑ ආර්ථික තීන්දුවක් ගත්තු ගමං, වැඩිකල් යන්න කලින් ශ්‍රිලනිපය එතනට සිංහල ඔන්ලි දේශපාලනය ගෙනල්ල, නූුතන ආර්ථිකය නියාමන විරෝධී සුභසාධන දෙන බවට පොරොන්දු දීල, බලය අතට ගන්නව.

ඉතිං ආයෙ ශ්‍රීලනිපය ආර්ථිකය කෙලවගත්තහම, ආර්ථිකවාදී යූ ඇන්පියට දෙනව, එයාල ආර්ථිකය හදාගෙන එනකොට ඔන්න ආයෙමත් ශ්‍රීලනිපය ගන්නව. මේ විදිහට ජේ.ආර් දක්වාම රටේ සංවර්ධනයේ අඛණ්ත්වය බිඳල හෝද හෝද මඩේ දාන එක තමයි සිද්ධවුණේ.

ඉතිං මේක තමන් දන්නේ නැති බව දැනගත්තහම, කවුරුහරි පසුව ඒ ගැන හදාරා වෙනස් වෙන්න අකමැති නම් ඒ ගොංකම.

ශ්‍රිලනිප දේපාලනයට ආර්ථිකය සම්බන්ධ නැතිවුණා කියල, තියෙන ආර්ථික ව්‍යූහය දේශපාලනයට හයිකරන්න බැහැ. මොකද අපිට එංගලන්තක ආර්ථික ව්‍යුහය එන්නේ කාර්මික විප්ලවානුකූල නූතනවාදී එංගලන්ත මහ-ආර්ථික-ව්‍යූහයනේ.

1 2

ඒත් ඉංග්‍රීසීන් යූඇන්පියට හඳුන්වල දුන්නු කාර්මික විප්ලවානුකූල නූතනවාදී ආර්ථිකයට 1956න් පස්සෙ දේශපාලන ව්‍යුහයක් නැති වීමෙන් සිද්ධ වුණේ ආර්ථික සංවර්ධනය අවුරුදු 5න් 5හට නැවතීම. ඒ කියන්නේ ශ්‍රිලනිප පාලන කාලයෙන් පස්සේ යූඇන්පියට ආයෙමත් මුළඉඳන් පටන් ගන්න සිද්ධවීම.

ඒ හින්ද යූඇන්පීවාදී නූතන ආර්ථිකයට ගැලපෙන සහ ෆික්ස් වෙන දේශපාලනයක් හදාගැනීමට පහුගිය අවුරුදු 66ක් තිස්සේ ම අපට අතපසු වුණා. බොහෝ අය මේක ඓතිහාසික වාද-විෂයක්(issue) විදිහට දැනගෙන හිටියෙවත් නැහැ.

ඒ හින්ද බංඩාරනායකගේ 1956යේ ගොං පෙරලියෙන් පස්සේ රටේ පැවතුනේ, යුගයෙන් යුගය සංවර්ධනය ඉදිරියට යන සහ වැඩිවර්ධනය වෙන රාජ්‍ය දේශපාලනාර්ථිකයක් නෙවෙයි. 1956න්පස්සේ වුණේ, එක් අනූතන(Non-modern) සිංහල ඔන්ලි ජාතිවාදී ආන්ඩුවක ඉඳං, නූතන ආර්ථිකවාදී ආණ්ඩුවකට රට මාරුවීම.

1 3

මොකද ඒ කාලෙ ගැමියෙක් නගරයට එනකොට, පරිපාලන ව්‍යූහකට බඳවගන්නකොට නාගරිකයෙක් විදිහට පුහුණු කරලයි ඇතුළට ගත්තේ. එක් පැත්තකින් ඉංග්‍රීසි භාෂාව පුහුණු කළා. අනික කාර්මික-විප්ලවානුකූල නාගරික ශික්ෂණය සහ නූතන හැදියාව පුහුණු කළා.

1956න් පස්සේ ඒව මොකුත් නැතුව නුපුහුණු අශික්ෂිත ගම නගරයට කඩා වැදුනා. මේක රජ කාලෙවත් උණේ නැහැ. රජ කාලෙත් යමක් ග්‍රාම්‍යයි කිව්වෙ නොදියුණුකමට. නගර තමයි දියුණු ඉම්පෙදෙස් හැටියට පිලි ගැණුනේ. අනික ආක්‍රමණිකයෙක් හැම වෙලාවෙම පහර දුන්නේ නගරවලට. ගිනිබත් කළේ නගර. ඒ හින්ද නිදහසින් පසුව අපිට අපේ අනන්‍යතාව හොයං යන්න උණේ ගම්වලට. මේක වැරදි තීන්දුවක්. ගම හදා රට හදමු කියන ආර්ථිකමය වශයෙන් වැරදි සංකල්පය කරලියට ආවෙ මේ හින්ද. දැන් අනුර කුමාරත් මේ පඹ ගාලෙ පැටලිල.

anu

රට හදන්න නම් පළමුවෙන් එංගලන්තයෙන් ආපු කාර්මික විප්ලවානුකූළ නිෂ්පාදන උපකරණ (Means of Production) අපේ අවුරුදු 2500කට කලින් තිබුණ නිෂ්පාදන උපකරණවලට වඩා දියුණුයි කියල පිලිගන්න වෙනව. ඒක මුළු ලෝකෙම පිලිගත්තා. එංගලන්තයේ යටත් විජිත නොවුණ රටවල් පවා කාර්මික විප්ලවානුකූල උපකරණ තමන්ගේ රටේ තිබුණ ඒවට වඩා දියුණුයි කියල පිලිගත්තා. ඒ හින්දා ගම හදා රට හදන්න බැහැ. නූතනවාදී කාර්මික නගර හදලයි රට හදන්න පුළුවන්කම තිබුණේ.

මේ තත්වය හොඳට වටහගත්තු ජේ.ආර්, ජයවර්ධන කළේ 56යේ සිංහල ඔන්ලි බන්ඩාරනායකවාදීන් සහ සිංහල ඔන්ලි එක ම අනෙකා කරගත්තු දෙමල ඔන්ලි චෙල්වනායගම්වාදීන් කිහිප දෙනෙකු තම පාක්ෂිකයන් බවට පත්කරගෙන, ඒ උදවියට පක්ෂයේ දෙවෙනි තැන පමණක් දෙමින් යූඇන්පියේ ම තියාගෙන ආර්ථිකය හදන්නට උත්සහ කිරීම. ඒ දෙවෙනි පෙළ නියෝජනය කරපු බන්ඩාරනායකවාදීන් තමයි ආර්. ප්‍රේමදාස, විජමු ලොකුබන්ඩාර වගේ අය. චෙල්වනායගම්වාදීන් තමයි තොණ්ඩමන් වගේ උදවිය.

jr2

ඒ හින්දා එතනිදී ජේ.ආර් කරන්නේ හරිම විද්‍යාණුකූල කතිකාමය දේශපාලනයක්. ඒ තමයි භෞතික ලාබ ලෑබීම පදනම් කරගත්තු ආර්ථිකවාදී විෂය ලෝකය හෙවත් විවෘත ආර්ථික කතිකාව ප්‍රධාන ධාරාවේ තබාගනිමින්, ජාතිය පදනම් කරගත්තු බංඩ දේශපාලනය ඒ කතිකාවේ ම පරිවාරයේ නඩත්තු කරවගෙන ප්‍රවාහ දෙකම තමන් අතට ගැනීම. ඒකෙන් ශ්‍රීලනිපය පක්ෂයක් විදිහට වසර 17ක් පාලන බලය නැතුව අකර්මණ්‍ය වෙනව. ජාතිය කරේ තියාගෙන එතනට රිප්ලේස් වෙන්නේ ජවිපෙ. ජාතිය ගිලගෙන ඒක අන්තවාදයක් දක්වා ගෙනියන්නේ එල්ටීටීය සහ සිහල උරුමය.

rohana

 

ඒ හින්ද හැබෑ ලෙස ම ප්‍රේමදාස කියන්නේ යූඇන්පිය තුළ ජේ. ආර්. භාවිතා කළ පරිවාර කතිකාවක් නඩත්තු කරන්නට ජේ. ආර්. විසින් උපායිකව යොදාගත්තු බන්ඩාරනායකවාදී අවිඥානික ප්‍රතිපාක්ෂිකයෙක් මිසක්, පිරිසිදු ඔරිජිනල් යූඇන්පීකාරයෙක් නෙවෙයි. අන්න ඒකයි, 1982දී ලයනල් බෝපගේ තම පක්ෂෙන් පන්නල ජාතිකවාදය කරගහගත්තු විජේවීර-ගමනායකගේ දේශපාලන කතන්දර ලෝකය එක්ක ප්‍රේමදාසට රහසේ හවුල් දේශපාලනය කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ඒ හින්ද අර්බුදයක් ආපු මේ හැම මොහොතක ම ජේ. ආර්ට මේ පරිවාර ජාතිකවාදීන් එක්ක හැප්පෙන්න සිද්ධ වුණා.
ඒ හින්දයි 1888-89 කාලේ ජේ.ආර්. ප්‍රේමදාස අතර දරුණු රහස් මතවාදී ගැටුම් ඇතිවුණේ.

ඒ හින්ද පළමු වෙඩිමුරේ තියපු හරීන් ප්‍රනාන්දු එකක් හරියට වටහගන්න ඕන ම යි.

රනිල් කියන්නේ, ජේ. ආර්. ගේ නූතනවාදී(Modern) ජාතික ආර්ථිකමය දේශපාලනය කරගහගෙන ආපු, ඒ වගේ ම ජේ.ආර්ගේ ඊළඟ වර්ධනාත්මක දිගුව වන නව-නූතන (Neo-modern) ගෝලීය ආර්ථිකයට ලංකාව තුළ දේශපාලනයක් හොයන ඔරිජිනල් යූඇන්පීකාරයෙක්. සජිත් කියන්නේ ජේ. ආර්ගේ පරිවාරයට බන්ඩාරනායකගේ කතිකාව නියෝජනය කරන්න අරගත්තු අනූතන(Non-modern) සහයට-ඩැනී ප්‍රේමදාසගේ අනූතන(Non-modern) දේශපාලනය කරගහගත්තු, ලාබ ලැබීමේ ආර්ථිකයට විරුද්ධ සුභසාධනවාදී අනුප්‍රාප්තිකයෙක්.

ඒ හින්ද තමයි හරීන් ඔයාලගෙ සජබෙට ආර්ථිකය නියෝජනය කරන්න හර්ෂ ද සිල්වා, ඉරාන් සහ කබීර් වගේ අය යෝජනා කරන්න සිද්ධවෙන්නේ. මේක ප්‍රේමදාසට තේරුම් ගන්න බැරි වුණා. ඒකයි එයා ගාමිණී සහ ලලිත් වගේ හැබෑ ඔරිජිනල් යූඇන්පීකාරයේ තරහකරගෙන, ඩී.බී. විජේතුංග කියන ගොවියව අගමැති කලේ. ඒකෙන් වුණේ වසර දෙකකින් එයාගෙ දේශපාලනයයි ජීවිතයයි දෙක ම අවසන් වුණ එක.

නැත්තං ප්‍රේමදාස සජිත්ට වඩා ඉවසීමක් තිබුණ අවංක නායකයෙක්. ඒත් එයාගේ දේශපාලන ජානය තිබුණේ ජේ.ආර්ගෙන් අරගෙන නෙවෙයි, බන්ඩාරනායකගෙන් අරගෙන. ඉතිං පසුපරම්පරාවේ සජිත්ට කරන්න තිබුණේ තමන්ගේ තාත්තගෙ දේශපාලනයේ අඩු තැන හදාගෙන ඔරිජිනල් යූඇන්පීකාරයෙක් වෙන්න උත්සහ කරන එකයි. ඒකට රනිල්ව ලඟින් ආශ්‍රය කරමින් ඉවසීමෙන් ඉගෙනගන්න තිබුණා. ප්‍රේමදාස දශකයකට වැඩිකාලයක් අගමැති පුටුවේ ඉඳන් ජේ. ආර්ව ඉවසුව. ඒත් සජිත්ට ප්‍රේමදාස තරම්වත් ඉවසීමක් නැහැ. ඒ හින්ද රනිල්ගේ බුද්ධිය කිලෝබයිට් 5000 නම් සජිත්ගේ බුද්ධිය කිලෝබයිට් 100යි. මතක තියාගන්න ජේ.ආර්. කියන්නේ පොත් දහස් ගාණක අයිතිකරුවෙක්. ඒ දහස් ගාණම කියවපු මනුස්සයෙක්. රනිල් ඊට සමාන්තර අවසන් පුරුක. ඔයාල තව රනිල් කෙනෙක් හදාගන්නකං ඉවසන්නේ නැතිව, රනිල්ව දාල යන්න ගියා.

දැන් සජිත්ගේ බිරිඳ දාන හේමා ප්‍රේමදාස ටයිප් ගොංපාට් ඉදිරියේ ඔයාලට සිද්ධවෙලා තියෙන්නේ දත කට පූට්ටු කරගෙන නිහඬව ඉන්න. මොන නව නිංගිරාවක්ද ඒක.
දැන් ලෝකය කාර්මික විප්ලවයෙන් පස්සේ මේ වෙනකොට තාක්ෂණ විප්ලවයකුත් පසුකරමින් අලුත්ම පරිගනකවාදී නිෂ්පාදන උපකරණ (Computerized Means of Production) යුගයකට ඇවිත්, ඒ යුගයෙත් දශක ගණනක් ගෙවී ගොසින් රෝබෝ විප්ලවයටත් අවතීර්ණ වෙලා රොබෝ තාක්ෂනික නිෂ්පාදන උපකරණ ( Robotic Means of Production) සහ මනුස්ස දැනුම පහුකරමින් යන උපකරණමය අකාබනික කෘතිම දැනුම (Inorganic Artificial Intelligence) පවා ඇවිත් තියෙනව. ඒ හින්ද ලෝකය නූතන කාර්මික නගරවල ඉඳන් නව-නූතන තාක්ෂණ නගර දක්වා ද, නව-නූතන තාක්ෂණ නගරවල ඉඳන් අති-නව-නූතන රොබෝ තාක්ෂණික නගර දක්වාද දියණු වී යමින් පවතිනව.

සජිත්ලට නොකියාම අද ඔය පාරට බැහැල ඉන්න තරුණ තරුණියො මේව ගැන හොඳට දන්නව. ඉතින් අපිට තවම රොබෝවරුන් යොදාගන්නා අති-නව-නූතන නගර හදන තැනට යන්න දශක කිහිපයක්වත් ඕන නිසා, අද අපිට අවශ්‍යවෙලා තියෙන්නේ, නූතනත්වය පහුකර ගිය තාක්ෂණික නව-නූතන නගර (Neo-modern Cities)වත් අවම වශයෙන් හදාගන්න එක . නැත්තං අපි ඉබේ ම ගෝලීය ආර්ථිකය ඇතුළේ පරාජිත රටක් බවට පත්වෙනව. දකුනු ඉන්දියානුවෙක් තමයි මේ වෙනකොට ගූගල් කොම්පැනියේ CEO
. ලඟ තියෙන ඉන්දියාවත් දුරදිග ගිහින්. අපි හිටපු තැන ම සුනංගු වෙනව.

එහෙම තියෙද්දි සජිත් තවම ගම හදා රට හදමු කියනකොට ඒක ගොංකම හැරුනහම වෙන මොකක්ද?

මේක සජිත් දැනගෙන කරනව නෙවෙයි. එයා මෙහෙම දෙයක් දන්නෙත් නැහැ. මේ වෙන දේ එයාට අවිඥානිකයි. තේරෙන්නේ නැහැ. එයා තාත්තගේ දේශපාලනය වැළඳගන්නේ සබුද්ධිකව හදාරලා හරිතැන් උපුටගෙන වැරදිතැන් ඉවත් කරලවත් නෙවෙයි. එයා තාත්තගේ දේශපාලනය කියල වැළඳගන්නේ තාත්තටත් වඩා බාල ගනයේ භාවිතයක්.

දැන් සජිත් තමයි එක ම ඔප්ෂන් එක කියල කෑගහන හිරුනිකාට තේරෙන්න ඕන මේක සජිත් එක්ක තියෙන කෝන්තරවාදී ප්‍රශ්නය ක් නෙවෙයි කියල. සජිත්ගේ අනූතන සංකල්ප ඉදිරියේ නව-නූතන ගෝලීයකරණය ගැලපෙන්නේ නැති එකයි ප්‍රශ්ණෙ. යමක් යමෙක් දැනගෙන කරනව නම් ඒක කට්ටකම.

නොදැරන කරනව නම් එක් ගොංකම.

අන්න ඒකයි අපි එයාට ගොං සජිත් කියන්නේ. නැත්තං කට්ටය කියනවනේ.

එයා මේ ගොංකම අතහරිනකම් ම, යූඇන්පියට හිතවත් ජනයාව අනූතනවාදී (non-modernist) බන්ඩාරනායකවාදයට ගොදුරුවී බයියකමට යටවී, දියුණු පැත්තට නොගොස් බයියකම මාරයි කියාගන්න එක වලකගන්න නම්, අපිට දිගට ම ඒ විදිහට කියන්න වෙනව.

ඒ හින්ද අපි මේ අත්විඳිමින් ඉන්නේ, 1956 භාෂා ප්‍රතිපත්තිය අනුව ආර්ථික සහ දේශපාලන ව්‍යුහ එකිනෙකින් වෙන්කිරීමෙන් බන්ඩාරනායක ඇතිකරපු ප්‍රශ්නයේ අවසන් ථලය. ඒ කියන්නේ, එතකේ පටන් අවුරුදු 66ක් තිස්සේ ඒ ප්‍රශ්නය ගැටළුවක් වෙලා, ගැටළුව අර්බුදයක් වෙලා, අර්බුදය ව්‍යසනයක් වෙලා, දැන් ව්‍යසනයත් ආපසු හැරී ඒමට නොහැකි ලක්ෂය පසුකර යන්න ඔන්න මෙන්න අවස්ථාවක තමයි අපි මේ ඉන්නේ.

දැන් ඔන්න 1953න් පස්සේ පළමු වතාවට ජාතික දේශපාලන හේතුවක් නොවන ආර්ථික හේතුවක් මුල්කරගෙන රට ම පාරට බැහැල තියෙනව. වෙනවිදිහකට කිව්වොත් ශ්‍රීලනිපයට විසඳිය නොහැකි යූඇන්පියට පමණක් විසඳිය හැකි අර්බුදයකට විසඳුම් සොයනව. මේ පාරට බැහැපු අයගෙන් බහුතරය තරුණ තරුණියන්. එයාල ඉල්ලන්නේ බයියො රජකරවන ගම හදා රට හැදීම් නෙවෙයි. එයාලා ඉල්ලන්නේ නව-නූතන තාක්ෂණ නගර. ඒක කරන්න පුළුවන් ගොලීයකරණය යථාවක් හැටියට පිලිගත්තු නව-නූතන ආර්ථිකයකට විතරයි..

rani

මේ කියන දේ තේරෙන්නේ අඩුම තරමින් සුද්දගෙ කාර්මික විප්ලවානුකූල නූතන නාගරිකයින් විදිහට ජීවිතය හික්මවගත්තු දේශපාලනඥයෙකුට විතරයි. ඒ හින්ද මේ නව-නූතන නගර හදන්න පුළුවන් ඉතිරිවෙලා ඉන්න එකම නාගරික නායකයා රනිල් වික්‍රමසිංහ විතරයි.

සජිත්ට, අනුරට, චම්පිකට, හර්ෂට, ඉරාන්ට, කබීර් හසීම්ට තියෙන්නෙ තව ටිකක් ඉවසල නාගරිකත්වය පුහුනු වෙන්න. රනිල් වික්‍රමසිංහව ම කලාපීය ගෝලීය ආර්ථික සංවාදවලට බාරගන්නේ, කලාපීය ගෝලීය ආයතන නියෝජිතයෙක් හැටියට පිලිගන්නේ එයාගේ මේ නව-නූතනවාදී නාගරිකත්වය හින්දයි. ඒ හින්ද ගෝලීය ආර්ථික විද්‍යාව දැනගන්න ඕන තමයි. ඒත් ඒ දැනුම විතරක් මදි. අවම තරමින් නූතනවාදී නාගරික ශික්ෂණය සහ භාවිතාව තියෙන්නත් ඕන.

අන්න ඒකයි ඔය ජනාධිපති සිහිනය තියෙන සජිත්, අනුර, චම්පික කවුරුගියත් නොකෙරුනාට රනිල් ගිය ගමං එයාට තියෙන ගෝලීය රෙපියුටේෂන් එකට එයාට ගෝලීය ආයතන ණය දෙන්නේ. මොකද ගෝලීය මූල්‍ය ආයතනවලට ඕනේ ගම් හදන නායකයෝ නෙවෙයි, අවම තරමින් නව-නූතන තාක්ෂණ නගර හදන නායකයො. ලංකාවෙ උදවිය තමන්ගෙ ගැමිකමට හෝ චාටර් ලුම්පන්කමට හෝ මොකක් හරි අවස්ථාවාදීකමට හෝ නොදන්නාකමට හෝ රනිල් ගැන මොන විචිකිච්චාවන් සහ අවිශ්වාසයන් ඇති කරගත්තත්, ගෝලීය ආර්ථික ප්‍රජාව පිළිගන්නේ රනිල්ව විතරයි.

මොකද ගෝලීය ආර්ථික ප්‍රජාවට පිස්සුද? නෑ, රනිල්ව ප්‍රතික්ෂෙප කරන අය ගොං. රනිල්ව ප්‍රතික්ෂේප කරන්න පුළුවන් මොකක් හෝ නාගරික බුද්ධි විරෝධී අයෙකුට විතරයි. ඒ හින්ද අපිට තියෙන ලෙඩ ගෝලීය ප්‍රජාවට නැහැ. ඒකනේ ඒගොල්ලො දියුනුවෙලා අපිට කෙලවෙලා තියෙන්නේ.

beba021c dfb8 430c 88f3 73d987e00eb9 මේක කාටහරි තේරෙන්නේ නැතිනං ඒක ගොංකම. හරීන්ට මේක යන්තං හෝ තෙරුණත් සජිත්ට තේරෙන්නේ ම නැහැ. ඒක එයාගේ ලුම්පන් කෙහෙල්වත්තේකම. අනුරට සහ පාඨලීට තේරුණත් පිළිගන්න කැමති නැහැ. මොකද ඒ එයාලගේ අවිඥානික බන්ඩාරනායකවාදී සිංහල ඔන්ලිකම. මේව වෙනස් කරගත්තු දාකට ගෝලීය ආයතන එයාලවත් පිළිගනීවි. එතකං ඉතිං ඔය ඔක්කොම අනන්‍යතා ගොංකම විදිහට ම පවතීවි.

ඒ හින්දා මේ ව්‍යසනයට ජේ.ආර්වාදී රනිල් දෙන ආර්ථිකවාදී විසඳුමක් මිස ප්‍රේමදාසවාදී භාෂාමය දේශපාලන ටෝක් හරියන්නේ හෝ ගැලපෙන්නේ නැහැ. ඒ හින්ද මේ පවතින තත්වය විග්‍රහ කරමින් මාධ්‍ය වෙතට රනිල් දෙන කතාවක් සහ සජිත් දෙන කතාවක් අතර බරපතල ඓතිහාසික සහ ගුණාත්මක වෙනසක් තියෙනව.

මේ ව්‍යසනය විග්‍රහ කරමින් සජිත් සිංහලෙන් කරන කතාවක අදාළ නැති විශේෂණ පද වැඩිවෙලා සංදර්භයෙන් පිට පනින එක සහ රනිල් අදාළ වචන ටික විතරක් කතා කිරීම නිරික්ෂා කරන්න පුළුවන්.

සජිත් ඉංග්‍රීසියෙන් දෙන් උත්තරවලදීත් විශේෂණ පද ඩබල් වෙලා මාතෘකාවෙනුත් පිට පනින ස්වභාවක් තියෙනව. මෑතකදී ඉන්දියානු මාධ්‍යවේදිනියක් ලංකාවේ ආර්ථිකය ගැන අහපු ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්න ගිහින් සජිත් හත්පොලේ ගාගත්තේ ඒ නිසයි.(යූ-ටියුබ් එකේ ඒ වීඩියෝ එක තවම තියෙනව, බ්‍රව්ස් කරල බලන්න.) මේ සුළු ප්‍රශ්න කිහිපයට ම රනිල් උත්තර දුන්න නම්, රට නවනිංගිරාවකට පත්වෙන්න ඉඩ නොදී නවත්තගන්න තිබුණ කියල ඔයාට හිතේවි හරීන්.

හරීන් ඒ වීඩියෝ එක බැලුවොත්, බොරුවට තමන් පොරවෙන්න විදෙස් මාධ්‍යවේදීන් ඉදිරියේ සජිත් කියන නොගැලපෙන දේවල් දැකල, අපි එයාට ගොං-සජිත් කියන එකට දෙවරක් එකඟ වේවි.

Harin fernandoදැන් හරීන් ඔයා මොකද මේ දවස්වල කරන්නේ. ඔයා දන්නැතුවම(අවිඥානිකව) ආර්ථිකය සම්බන්ධයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ කතා කරන දේශපාලනයට හැරිල, ඒක ම වෙන විදිහකට කියමින් ඉන්නව. ඒ හින්ද රනිල් තනි මන්ත්‍රී සීට් එකක ඉඳගෙන ඔයාගේ රටේ ප්‍රශ්නෙ කතා කරන ගමන් ඔයාගේ අවිඥානයටත් කතා කරල තියෙනව. ඒ හින්ද ඔයා දැනගෙන(සවිඥානකව) කරන දේශපාලනය සජිත්ගෙ වුණාට, ඔයා නොදැන (අවිඥානිකව) කරන කියන දේශපාලනය රනිල්ගේ. ඔයාගේ ඇතුළ් දේශපාලන හිත රනිල්ගේ.

 ඒ නිසා ඔයාට මේ සිද්ධවෙමින් යන දේ තේරෙන රනිල්කම යනු බුද්ධිමත්මකම යි.

ඔයාට මේ සිද්ධවෙමින් යන දේ හාංකවිසියක් නොතේරෙන සජිත්කම යනු ගොංකම යි.

බලන්න හරීන්ගේ කතන්දර ලෝකය.

හරීන් කියන්නේ, “එකක් තමයි තව ජනාධිපති කෙනෙක් එනකං මේ ගෙවෙන මොහොතේ ප්‍රශ්නය මගහරින්න බෑ, අපි හැමෝම එකතු වෙන්න ඕන. තරුණයින්ගේ හඬට කන්දෙන්න ඕන. තව තව ඒව කියනව.” කවුද මේව කියන අනික් කෙනා? රනිල්ද? සජිත්ද?

ඒ ඔයා නොදැන (අවිඥානිකව) ඔයාගේ දිවෙන් පිටට පනින ඔරිජිනල් යූඇන්පීකාර ආර්ථිකවාදී ගතිය නොවේද මේ.

ඉතිං ඔයා මේ වෙනකොටත් නොදැන ඉන්නේ ජේ.ආර්වාදී සහ රනිල්වාදී හැබෑ ඔරිජිනල් යූඇන්පීකාර පිලේ. සජිත්ට මේ ජනතා ආර්ථික ප්‍රශ්නයට වඩා වටින්නේ, ඒක දඩමීමා කරගෙන කරන දේශපාලනයෙන් පාලන බලය ගන්න එක. ඒත් රනිල් කියන්නේ පළමුවෙන් ආර්ථික ප්‍රශ්නය විසඳලා ඊට පස්සේ රට ස්ථාවර වුණහම චන්දයකට යමු කියල.
හරීන් සජිත් ගැන කියන්නේ,

1 5

ඒ කියන්නේ හරීන් හිතින් හැරිලා ඉවරයි. නිල වශයෙන් කියන්න විතරයි තියෙන්නේ. තවම සැබෑ උත්තරය රනිල් ම යි කියල කියාගන්න එයාට හයියයක් නැහැ. ඒ හින්ද තමයි හර්ෂ ද සිල්වා පරිවාස කාල ජනාධිපති කරන්න කියන්නේ.

හරීන් තව කියන්න ඕන ටිකක් කිව්වහම, නිල වශයනේ ආවෙ නැතත් හරින් ඉන්නෙ සජබෙ නෙවෙයි යූඇන්පිය පැත්තේ.

1 4

මනුස්සයෙකු බුද්ධිමතෙක් වුණාම, පස්සේ ඒ බුද්ධිමත්කම එකපාරට ඇඳුමක් ගලවල දානව වගේ අතහැරල ගොනෙක් වෙන්න බැහැනේ. ඒ වගේ ම මහා උත්සහයක් නොයෙදුවොත්, ගොන්කමට පුරුදු වෙච්ච ගොනෙකුට තමංගෙ ගොන්කම එකපාරට ඩෝංගාල අතහරින්නත් බැහැනේ.

ස්තුතියි,
මීට
ජේ.ආර්ගේ මිනිහෙක්

ඔමික්‍රෝන් ප්‍රභේදයෙන් ආරක්ෂාවකට බූස්ටර් මාත්‍රාව අත්‍යවශ්‍යයි !

Newstube.lk සමාජ සත්කාරයකි :

අප රට තුළ දෛනිකව වාර්තාවන කොවිඩ් රෝගීන් ගණන යළිත් වතාවක් ඉහළ යමින් පවත්නා බවත්, පැතිරෙමින් පවතින ප්‍රධාන ප්‍රබේධය බවට ඩෙල්ටා ඉක්මවමින් ඔමික්‍රෝන් පත්වෙමින් ඇති බව දැනටමත් ඔබ දන්නවා ඇති. පෙර පැවති ප්‍රබේධ ආසාදනයෙන් ආරක්ෂා වීමට සහ රෝගය වැළඳුනත් අසාධ්‍යවීම වැළැක්වීමට අපේ රටේ බොහෝ දෙනා මාත්‍රා දෙකක පූර්ණ එන්නත්කරණය කෙරෙහි විශ්වාසය තැබූ බවත් අප දන්නවා. එනමුත්, ඔමික්‍රෝන් ආගමනයත් සමඟ අප ප්‍රතිශක්තිකරණයේ තවත් ඉදිරි පියවරකට යා යුතු බව අලුත්ම විද්‍යාත්මක පර්යේෂණයක් මඟිනුත් තහවුරු වී තිබෙනවා.

Harvard, MIT, Ragon Institute සහ MGH ආයතන මගින් Cell නැමැති ලොව ඉහළ පෙළේ විද්‍යා සඟරාවක පළ කරන ලද පර්යේෂණයක දත්ත වාර්ථා වලට අනුව ලොව පුරා ඉතා ඉක්මනින් පැතිරීගෙන යන ඔමික්‍රෝන් ප්‍රභේදය මගින් ඇතිවන කොරෝනා ආසාදන වැලැක්වීම සඳහා සාමාන්‍යයෙන් ලබාදෙන එන්නත් මාත්‍රා දෙකෙන් පමණක් සැලකිය යුතු ආරක්ෂාවක් නොලැබෙන බවත් තුන්වෙනි "බූස්ටර්" මාත්‍රාවක් ලබා ගැනීමත් සමග මෙම ආරක්ෂාව ඉතා ඉහළ අගයකට යන බවත් සොයාගෙන තිබෙනවා..

මේ සඳහා හේතුව ලෙස අනුමාන කරනුයේ මෙම නව ඔමික්‍රෝන් ප්‍රභේදයේ ‘ස්පයික් ප්‍රෝටීන’ කොටසේ සිදුවී ඇති විකෘතිතා ගණන මීට ප්‍රථමව හඳුනාගත් ප්‍රභේද වලට වඩා ඉතා වැඩි බැවින් එන්නත් මාත්‍රා දෙකකින් පමණක් ජනනය වන ප්‍රතිදේහ වලට මෙම ප්‍රෝටීන කොටස හා සම්බන්ධ වී වෛරසය නිෂේධනය කිරීමේ කාර්යක්ෂමතාවය අඩු වීම යි. නමුත් තුන්වන මාත්‍රාවකින් පසුව ජනනය වන ප්‍රතිදේහ ප්‍රමාණය ඉතාමත් වැඩි නිසාත් එහි කාර්යක්ෂමතාවය ද වැඩි බැවින් එමගින් ඉතා හොඳ ආරක්ෂාවක් ලැබෙන බවට තවදුරටත් ​​තහවුරු වී තිබෙනවා.

ලොව බොහෝ රටවල් තම තමාගේ ජනගහනය හැකි ඉක්මනින් එන්නත් කිරීමට උත්සුක වන මේ අවස්ථාවේදී ලංකාව තුල බූස්ටර් මාත්‍රාව සියලු දෙනාටම ලබාදීම සඳහා ඇති පමණ එන්න තිබීම අප සියලු දෙනාම සතුටට පත්විය යුතු කාරණාවක්.

ලංකාව තුළ ද ඉතා ඉක්මනින් පැතිරීගෙන යන ඔමික්‍රෝන් ප්‍රභේදය ඉදිරි සති කීපය ඇතුළත දී ලංකාව තුළ විශාල පිරිසක් ආසාදනය කිරීමට හැකි බව විශේෂඥයින් විසින් අනතුරු අඟවා ඇති තිබෙන මේ අවස්ථාවේදී සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශය වෙනුවෙන් අප ඔබ සියලු දෙනාගෙන්ම ඉල්ලා සිටින්නේ ඔබට හැකි ඉක්මනින් ඔබට ලබා දෙන බූස්ටර් එන්නත ලබා ගැනීම සඳහා යොමුවන ලෙසටයි. ඉතා පටු අරමුණුවලින් පතුරුවාහැරෙන මිත්‍යාමතවලට නොරැවටී , ඇතැම් අයට පමණක් ඇතිවන සහ එසේ වුවත් දින කිහිපයකින් අවසන්වන සුලු අතුරු ආබාධ පිළිබඳව නිවැරදි දැනුම සහිත ඔබ තව දුරටත් තුන්වන මාත්‍රාව ප්‍රමාද නොකරනු ඇතැයි අප විශ්වාස කරනවා.

මෙය ඔබගේ ආරක්ෂාවට පමණක් නොව බාධාවකින් තොරව අපගේ දූ දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන යෑමටත්, රටේ ආර්ථිකය නගා සිටුවීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය සේවාවන් බාධාවකින් තොරව කරගෙන යෑමටත් මේ මොහොතේ අපට ලබාදිය හැකියි හොඳම සහයෝගය වනවා නොඅනුමානයි.

සෞඛ්‍ය ප්‍රවර්ධන කාර්‍යංශයේ ෆේස්බුක් පිටුවෙනි

booster 1000px