විශේෂාංග

ඕනෑම ශිෂ්ටසම්පන්න රාජ්‍යයක මූලික පරමාර්ථය විය යුත්තේ තම පුරවැසියන් ගේ පොදු සුභසිද්ධිය ආරක්ෂාව සහ ප්‍රගතිය තහවුරු කිරීම යි. එහෙත් ඉතිහාසය පුරා මෙන්ම වර්තමානයේ ද අප දකින්නේ මීට හාත්පසින්ම වෙනස් වූ ඛේදවාචදකයකි. එනම් රටක පොදු මහජනතාව ගේ මූලික අවශ්‍යතා පවා අහිමි කරමින් පාලක පන්තිය සහ ආගමික නායකයින් එක්ව තමන්ගේ ම සුඛවිහරණය පමණක් සලසා ගන්නා අසාර්ථක දේශපාලන ව්‍යුහ ය. දාර්ශනිකව මෙවැනි රාජ්‍යයන් හඳුන්වනු ලබන්නේ 'නිස්සාරක රාජ්‍යයන් (Extractive States)' ලෙසිනි.

මෙවැනි පද්ධති තුළ: ධනය, බලය සහ අධිකාරිය සියල්ල කේන්ද්‍රගත වන්නේ අතළොස්සක් වූ පාලකයින් සහ ආගමික ප්‍රභූන් සතුව ය. එහි අවසාන ප්‍රතිඵලය වන්නේ බහුතරයක් වූ සාමාන්‍ය ජනතාව සදාකාලික දුප්පත්කමේ සහ ණයබරිතභාවයේ අගාධයකට ඇද වැටීමයි.

නිස්සාරක රාජ්‍යයක සැබෑ නිරුවත

මෙවැනි පාලන ක්‍රම පවතින රටවල පොදු ජන ජීවිතය මුළුමනින් ම අකර්මණ්‍ය වේ. සමාජයක පැවැත්මට අත්‍යවශ්‍ය මූලික අංග වන

1.     ආහාර සහ පෝෂණය

2.     නිවාස සහ සුරක්ෂිතභාවය

3.     සෞඛ්‍ය සේවා

4.     ඇඳුම් පැළඳුම්

5.      බලශක්තිය (විදුලිය, ඉන්ධන ආදිය)

ආදී සියල්ල ම පවතින්නේ අතිශය අවිධිමත් සහ අර්බුදකාරී මට්ටමක ය. නීතියේ ආධිපත්‍යය බිඳවැටී, වංචාව සහ දූෂණය රාජ්‍යයේ නිල ප්‍රතිපත්තිය බවට පත්වේ. ජනතාව දිනෙන් දින දිළිඳු වෙද්දී පාලකයින් සහ ඔවුන්ට පසසන ආගමික නායකයින් සැපපහසු මන්දිර තුළ සුඛෝපභෝගී ජීවිත ගත කරති.

කර්මවාදය නැමති පාලකයින්ගේ අසාර්ථකත්වය වසන් කරන මනෝවිද්‍යාත්මක මත්පෙත්ත

ඉහත කී සමාජ අසාධාරණයට එරෙහිව ජනතාව ප්‍රශ්න නොකරන්නේ ඇයි? තමන් පීඩා විඳින මහා දුක්ඛිත භාවයට හේතුව පාලකයින්ගේ දූෂිතභාවය සහ අකාර්යක්ෂමතාව බව ජනතාවට නොවැටහෙන්නේ ඇයි?

මෙන්න මෙතැන දී පාලක පන්තිය සහ ආගමික ප්‍රභූන් විසින් ඉතා සූක්ෂ්ම ලෙස කර්මය සහ පෙර පින සහ පව යන ආගමික සංකල්පය තමන් ගේ වාසියට අවභාවිත කරනු ලබයි. සැබෑ දර්ශනයක් ලෙස කර්මය යනු පුද්ගල වගකීම පිළිබඳ කතා කරන්නක් වුව ද නිස්සාරක රාජ්‍යයන් තුළ එය සමාජය අකර්මණ්‍ය කරන මත්පෙත්තක් බවට පත්කර ඇත. තමන් දුප්පත් වී ඇත්තේ ද, තමන්ට කන්න අඳින්න නැත්තේ ද පෙර ආත්මයක කළ පවක් නිසාය යන මතය සමාජගත කිරීම හරහා මිනිසා සතු විවේචනාත්මක බුද්ධිය මුළුමනින්ම අඩපණ කරනු ලබයි.

මෙම දෘෂ්ටිවාදාත්මක ඇම ගිලින සාමාන්‍ය ජනතාව තමන් පීඩා විඳින ක්‍රමවේදයට එරෙහිව හඬ නඟනවා වෙනුවට එය තමන් ගේ කරුමය යැයි සිතා නිහඬ වෙති. පාලකයින් ගේ අසාර්ථකත්වය ස්වාභාවික යුක්තිය පිළිබඳ ආගමික මතවාදයකින් වසන් කිරීමට භික්ෂූන් ඇතුළු ආගමික නායකයින් උත්සාහ කරන්නේ ඔවුන් ද එම දූෂිත පද්ධතියේ ම කොටස්කරුවන් වී ඉන් උපරිම සුඛවිහරණ ලබන බැවිනි.

දුප්පත් පොහොසත් භාවය හෝ සමාජ අසමානතාවය යනු අහසින් කඩා වැටුණු හෝ පෙර ආත්මයක ලියැවුණු දේවල් නොවේ. ඒවා මිනිසා විසින් ම නිර්මාණය කරන ලද දූෂිත ආර්ථික සහ දේශපාලන ක්‍රමවේදයන්හි ප්‍රතිඵල ය. තමන්ව සූරාකන පාලකයා දෙස දේවත්වයෙන් බැලීමත්, තමන්ට උරුම කර දී ඇති අගහිඟකම් කර්මයේ හැටි යැයි ඉවසා සිටීමත් තරම් මෝඩකමක් සහ වහල්භාවයක් මෙලොව තවත් නැත. ආගමික නායකයින් විසින් මවන සැනසිලිදායක මිථ්‍යාවලින් මත් වී සිටින තාක් කල් කිසිදු සමාජයකට හෝ පුද්ගලයකුට සැබෑ නිදහසක් අත්කර ගත නොහැකි ය.

මිනිසුනි අවදි වන්න

පාලකයින්ගේ සහ ආගමික ව්‍යුහවල පැවැත්ම රඳා පවතින්නේ ඔබේ නොදැනුවත්කම සහ නිද්‍රාශීලීභාවය මතය. ඔබ දුප්පත් කර, නූගත් කර, ආගමික බියෙන් මුළා කර තැබීම ඔවුන්ගේ බලය රැකගැනීමේ එකම උපාය මාර්ගය යි. එබැවින් ඔබේ මූලික අයිතිවාසිකම් උදුරාගත් දූෂිත පාලන කරුමය ලෙස බාරගැනීම නතර කරන්න. ආගමේ නාමයෙන් සිදුවන සූරාකෑම සහ සුඛවිහරණය ප්‍රශ්න කරන්න.

මිථ්‍යාවේ මත්පෙතිවලින් මිදී තාර්කිකව සහ විද්‍යාත්මකව ලෝකය දෙස බලන්න.

කල් ඉකුත් වීමට පෙර මිනිසුනි අවදි වන්න; ඔබ වෙනුවෙන් සටන් කළ යුත්තේ අන් කිසිවෙකු නොව ඔබ ම ය.

කැකිරාවේ සුදස්සන හිමි